Θεσσαλονίκη, Αμπελόκηποι, δεκαετία του '80. Οι Δυτικές, οι λαϊκές συνοικίες. Τέσσερις νέοι αναζητούν τον δρόμο τους στη ζωή, μα βλέπουν πως "πάντα κάπου αλλού είναι η γιορτή". Εκεί που δεν έτυχε να γεννηθούν οι ίδιοι: στις λαμπερές λεωφόρους. Πέρα από τον Βαρδάρη. Εκεί που έτυχε να γεννηθούν οι "άλλοι" και όπου οι νεαροί από τα υποβαθμισμένα προάστια πηγαίνουν να χαζέψουν την άλλη ζωή. Τη ζωή που δεν είναι δική τους και όπου ένα ζευγάρι γυναικείες μπότες κοστίζει όσο το νοίκι μιας οικογένειας.
Ο Χρήστος Χαρτοματσίδης γεννήθηκε το 1954 στη Σόφια από γονείς πολιτικούς πρόσφυγες, σπούδασε ιατρική και εργάζεται ως διευθυντής Μικροβιολογίας στο Γενικό Νοσοκομείο Κομοτηνής. Γνωρίζει βουλγαρικά, ρωσικά και αγγλικά. Τα τελευταία χρόνια είναι μόνιμος συνεργάτης του περιοδικού "Μανδραγόρας", ενώ επίσης δημοσιεύει διηγήματα και μεταφράσεις στο λογοτεχνικά περιοδικά "Το Δέντρο", "Η Λέξη", "Νέα Πορεία" και "Ιστός". Το 1980 διακρίθηκε με το 2ο Βραβείο στον Πανβουλγαρικό Διαγωνισμό Διηγήματος και το 1990 απέσπασε το 2ο βραβείο στο Διαγωνισμό Μυθιστορήματος του εκδοτικού οίκου "Χ.Γ. Δάνωφ" και του Δήμου Φιλιππούπολης για το μυθιστόρημα "Κιθαρίστας σε ταβέρνα". Το 2003 το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής παρουσίασε το δύο του μονόπρακτα "Το ασανσέρ" και "Η έξοδος μετά τις 6μμ απαγορεύεται" με τον ενιαίο τίτλο "Σκούρο μαύρο σχεδόν λευκό", σε σκηνοθεσία Ηλία Φραγκάκη. Το 2008 το Κρατικό Θέατρο της πόλης Σιλίστρα της Βουλγαρίας παρουσίασε το θεατρικό του έργο "Οι εφιάλτες του δήμιου Σανσόν" σε σκηνοθεσία Στέφαν Στάιτσεβ. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "O ξένος" (1986) "H νύχτα των εμβρύων", εκδ. Νικολαΐδης (1989), τα διηγήματα: "Tο παλιό κτίριο", εκδ. "Nεφέλη" (1991), "Φωτο-Veritas", εκδ. "Μεταίχμιο" (2003), και τα μυθιστορήματα: "Κιθαρίστας σε ταβέρνα", εκδ. "Πατάκης" (1996), "Oι περιπέτειες του Μπρέγκα", εκδ. "Πατάκης", (2001), "Μια εταίρα θυμάται", εκδ. Ελληνικά Γράμματα (2009), "Είναι κάπου αλλού η γιορτή", Τόπος (2011), και τα θεατρικά έργα "Οι εφιάλτες του δήµιου Σανσόν", Μανδραγόρας, (2009) και "Λίλια", Μανδραγόρας (2016). Πρόσφατα, το διήγηµά του µε ελληνικό τίτλο "Ο Σούπερ G από την Καλκάντζα" εξεδόθη στα βουλγαρικά µε τίτλο "Ιερό παιδί".
Χριστούγεννα της ενηλικίωσης για δυο νεαρούς και δυο νεαρές, στις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Χαρακτήρες που όλο και κάτι θυμίζουν προσπαθούν να τη βγάλουν καθαρή και να κερδίσουν αναγνώριση, σεβασμό, το δικαίωμα στη "γιορτή" και λίγη αγάπη. Απέναντί τους νταβατζήδες, τοκογλύφοι, μπάτσοι με αδυναμίες, γονείς τσακισμένοι απ τη μιζέρια, νεόπλουτοι μικροαστοί της καλής κοινωνίας. Ζωντανοί διάλογοι και χαρακτήρες που κάποιες φορές δεν αποφεύγουν τις κλισεδιές, γρήγορος ρυθμός που σε κάνει να μη θέλεις ν αφήσεις το βιβλίο αλλά και στυλ αφήγησης που μοιάζει να μην μπορεί να καταλήξει αν θα είναι μαύρο ή ανάλαφρο, ανακατεύοντας το Μπερλίν Αλεξαντερπλατς με εφηβικό μυθιστόρημα. Καλή προσπάθεια με άνισο αποτέλεσμα που παντως αξίζει να διαβαστεί.