Roy Kramer was niet verrast toen de PVV najaar 2023 maar liefst 37 zetels behaalde en daarmee veruit de grootste partij werd. In Waarom Wilders wél wint geeft hij een analyse van de Tweede Kamerverkiezingen en laat hij zien hoe de campagnes van de VVD, PvdA/GL en NSC de plank missloegen en ook welke rol de media speelden in de winst van de PVV. De middenpartijen richten zich steevast op dezelfde, relatief kleine groep kiezers, maar ze spreken de grote groep 'afgehaakte' kiezers niet aan. Hoe kunnen de middenpartijen voorkomen dat zij bij de komende verkiezingen opnieuw worden overtroefd door de populistische partijen? Kramer laat overtuigend zien wat de middenpartijen zouden moeten doen om de kiezer terug te winnen. Een polemisch en bevlogen onmisbaar in deze tijd.
90: De grootste politieke stroming in Nederland in de tijd dat we een democratie hebben in Nederland - de christendemocratie is ook een goed voorbeeld. Decennialang is mensen in de kerk verteld dat ze op een christelijke partij moeten stemmen, omdat het moest van God, of omdat je anders in de hel zou komen. En het christendom zelf heeft natuurlijk ook complotelementen. Ik bedoel dat niet moraliserend maar analyserend: je moet je hele leven regels volgen - de naam van God niet ijdel gebruiken, geen seks buiten het huwelijk, de sabbat eren - om in de hemel te kunnen komen na het leven. Dit is op geen enkele manier verifieerbaar of controleerbaar. Toch was deze doctrine bijna een eeuw lang dominant in onze democratie: tot het eerste paarse kabinet (1994) zijn christendemocraten tachtig jaar (!) aan de macht geweest. Net zoals populistische partijen onwrikbare overtuigingen en dogma's hebben, zijn middenpartijen gebaseerd op irrationele, dogmatische uitgangspunten. Naarmate de toppen van partijen verlichter werden, lijkt het alsof ze hun eigen oorsprong vergeten zijn.
208: In veel analyses in media is tussen de regels een gevoel van opluchting merkbaar over de val van het kabinet-Schoof en vooral de aarzelende uitsluiting door Yesilgöz van een hernieuwd kabinet met de PVV. Dat is menselijk en begrijpelijk maar ook wat naïef, want de dreiging van een populistische omwenteling is niet weg. De keizerlijke ambities van Trump en zijn vazallen in Europa en de rest van de wereld zijn onverminderd. We zijn daardoor op een tweesprong aangekomen: óf de krachten uit het democratische midden verwerven steun in alle lagen van de bevolking, in alle regio's en wijken, in alle media en scheppen zo een machtsbasis om onze democratie en economie de komende decennia opnieuw tot bloei te brengen. Of de populisten leren regeren en bestendigen hun macht in de hele democratische wereld, waardoor onze vrijheden en onze welvaart zullen afnemen en onze democratische cultuur het onderspit delft. Kortom: of de politici van het democratische midden leren politiek bedrijven óf de populisten leren besturen.
215: Op dit moment zien partijen zichzelf vooral als de ideeënmachines van onze democratie, als verenigingen die wetenschappelijk onderbouwde oplossingen bedenken voor maatschappelijke problemen. Ze besteden hun meeste tijd, energie en middelen aan het formuleren van partijprogramma's. Het beleid wordt echter vrijwel nooit ontworpen door partijen, maar door wetenschappers, ministeries en planbureaus. De functie van partijen is het vergaren van steun voor deze ideeën en de macht om ze door te voeren. Partijen zijn het lichaam van onze democratie, niet de geest.