Ο Σέργιος Γκάκας ανεβάζει σε μια θεατρική σκηνή ένα πολύπλοκο ερωτικό τρίγωνο στο οποίο κανένας από τους τρεις συντελεστές δεν μοιάζει ευτυχής. Ο Τεύκρος Μιχαηλίδης αναφέρεται σε μια περίπτωση αυτοδικίας που αποδεικνύει ότι οι αληθινές φιλίες δεν πεθαίνουν ποτέ. Ο Πέτρος Μαρτινίδης παρομοιάζει τις γυναίκες με τις μεταφράσεις και αποφασίζει ότι "οι πιο ωραίες είναι οι πιο άπιστες". Η Αθηνά Κακούρη προσπαθεί να βρει το νήμα του φόνου ενός καθάρματος μέσα από καπνούς και εκρηκτικά. Ο Μανώλης Πιμπλής ανακαλύπτει, με την σειρά, ένα πτώμα, ένα χαμένο χειρόγραφο του Ρήγα Φεραίου και τον "Γαλάζιο Δούναβη" του Στράους. Η Τιτίνα Δανέλλη διηγείται την ιστορία μιας προδοσίας που εξακολουθεί να πονάει και μετά τον θάνατο του "προδότη".
Ο Σέργιος Γκάκας (English: Sergios Gakas) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και σπούδασε Θέατρο στο Πανεπιστήμιο PARIS VIII. Από το 1979 εργαζόταν ως σκηνοθέτης και είχε σκηνοθετήσει δεκάδες θεατρικά έργα, ενώ παράλληλα διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Νέων Χαλανδρίου και ήταν ενεργός σε πολλούς πολιτιστικούς φορείς της περιοχής.
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει μυθιστορήματα, θεατρικά έργα και διηγήματα, με τα βιβλία του να έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και να κυκλοφορούν διεθνώς. Η δράση του ως αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Χαλανδρίου μέχρι το 2023 έδειξε την αδιάκοπη δέσμευσή του στην προώθηση του πολιτισμού και της τέχνης.
Διαβάζεται ευχάριστα, έχει κάποιες συναρπαστικές αλλά και κάποιες βαρετές ιστορίες. Προσωπική αγαπημένη η ιστορία του Τεύκρου Μιχαηλίδη (crime+maths = fascinating combo)
Partially Read: Περίπτωση Αυτοδικίας, Τεύκρος Μιχαηλίδης
Σφιχτό, μεστό. Τολμώ να πω καλύτερο από την ταινία που ενέπνευσε. Κάπου έπιανα τον εαυτό μου να αναρωτιέται αν όντως κάποια μέρη του σχεδίου ήταν υπερβολικά βασισμένα στην τύχη, αλλά το παραβλέπεις εύκολα αυτό.
Εξαιρετική συλλογή ελληνικών αστυνομικών διηγημάτων, ότι πρέπει για κάποιον που θέλει να βρει ποικιλία σε ύφος, δομή και ρυθμό αφήγησης. Προσωπικά θεωρώ εξαιρετικά τα τρία πρώτα Βροχές του Γκαγκα, Περίπτωση Αυτοδικίας του Μιχαϊλίδη και Οι πιο ωραίες είναι οι πιο άπιστες του Μαρτινίδη. 4 αστεράκια λόγω του ενθουσιασμού μου που ανακάλυψα Έλληνες συγγραφείς αστυνομικών!