What do you think?
Rate this book
Φύση, ανθρωπισμός, τραγωδία
Μπορεί το νέο μυθιστόρημα να μην είναι πλέον νέο, το γεγονός όμως ότι έθεσε υπό αμφισβήτηση τον αφελή ανθρωποκεντρισμό, ότι απέρριψε το τραγικό αίσθημα της ζωής –που εμποδίζει οποιαδήποτε απόπειρα εννόησης του κόσμου και του ανθρώπου–, και κυρίως το γεγονός ότι αρνήθηκε κάθε προ-εγκαθιδρυμένη γλώσσα, καθιστά σήμερα τα προτάγματά του, περισσότερο παρά ποτέ, εναργή.
Γραμμένο το 1958, το δοκίμιο «Φύση, ανθρωπισμός, τραγωδία» –που κατόπιν ο Γκριγιέ ενέταξε στο βιβλίο του Για ένα νέο μυθιστόρημα–, πέραν του κριτικού στοχασμού και της πολεμικής που επιχειρούσε στο πλαίσιο εκείνης της εποχής, θέτει στις μέρες μας ερωτήματα που χρήζουν έμπρακτης απάντησης. Από τις απαντήσεις που τυχόν θα προκύψουν, δεν κρίνεται μόνον η επιβεβαίωση ή η διάψευση των θέσεων του συγκεκριμένου δοκιμίου· διακυβεύεται η δυνατότητα ανασύστασης μιας άλλης γλώσσας, ενός άλλου λόγου, απολύτως διαφορετικού από τον κυρίαρχο εγγαστριμυθικό λόγο.
Ο ίδιος ο συγγραφέας προσδιορίζει την στόχευση των δοκιμίων που συναποτελούν το Για ένα νέο μυθιστόρημα ως εξής:
«Αυτά τα κείμενα κατά κανένα τρόπο δεν αποτελούν μια θεωρία του μυθιστορήματος• επιχειρούν μόνο να εξαγάγουν κάποιες εξελικτικές κατευθύνσεις που μου φαίνονται καθοριστικές για τη σύγχρονη λογοτεχνία. Αν συχνά χρησιμοποιώ, σε πολλές σελίδες, τον όρο Νέο Μυθιστόρημα δεν το κάνω για να προσδιορίσω μια σχολή ούτε και μια συγκεκριμένη ομάδα που αποτελείται από συγγραφείς οι οποίοι θα εργάζονταν προς την ίδια κατεύθυνση· δεν είναι παρά μια βολική ονομασία που περικλείει όλους εκείνους που αναζητούν νέες μυθιστορηματικές μορφές, οι οποίες μπορούν να εκφράσουν (ή να δημιουργήσουν) νέες σχέσεις ανάμεσα στον άνθρωπο και στον κόσμο, όλους εκείνους που είναι αποφασισμένοι να επινοήσουν το μυθιστόρημα, δηλαδή να επινοήσουν τον άνθρωπο. Αυτοί γνωρίζουν ότι η συστηματική επανάληψη των σχημάτων του παρελθόντος δεν είναι μόνο παράλογη και μάταιη αλλά ότι μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ζημιά: τυφλώνοντάς μας απέναντι στην πραγματική μας κατάσταση μέσα στον κόσμο του παρόντος, μας εμποδίζει, τελικά, να φτιάξουμε τον κόσμο και τον άνθρωπο του αύριο.»
Γραμμένο το 1958, το δοκίμιο «Φύση, ανθρωπισμός, τραγωδία» –που κατόπιν ο Γκριγιέ ενέταξε στο βιβλίο του Για ένα νέο μυθιστόρημα–, πέραν του κριτικού στοχασμού και της πολεμικής που επιχειρούσε στο πλαίσιο εκείνης της εποχής, θέτει στις μέρες μας ερωτήματα που χρήζουν έμπρακτης απάντησης. Από τις απαντήσεις που τυχόν θα προκύψουν, δεν κρίνεται μόνον η επιβεβαίωση ή η διάψευση των θέσεων του συγκεκριμένου δοκιμίου· διακυβεύεται η δυνατότητα ανασύστασης μιας άλλης γλώσσας, ενός άλλου λόγου, απολύτως διαφορετικού από τον κυρίαρχο εγγαστριμυθικό λόγο.
Ο ίδιος ο συγγραφέας προσδιορίζει την στόχευση των δοκιμίων που συναποτελούν το Για ένα νέο μυθιστόρημα ως εξής:
«Αυτά τα κείμενα κατά κανένα τρόπο δεν αποτελούν μια θεωρία του μυθιστορήματος• επιχειρούν μόνο να εξαγάγουν κάποιες εξελικτικές κατευθύνσεις που μου φαίνονται καθοριστικές για τη σύγχρονη λογοτεχνία. Αν συχνά χρησιμοποιώ, σε πολλές σελίδες, τον όρο Νέο Μυθιστόρημα δεν το κάνω για να προσδιορίσω μια σχολή ούτε και μια συγκεκριμένη ομάδα που αποτελείται από συγγραφείς οι οποίοι θα εργάζονταν προς την ίδια κατεύθυνση· δεν είναι παρά μια βολική ονομασία που περικλείει όλους εκείνους που αναζητούν νέες μυθιστορηματικές μορφές, οι οποίες μπορούν να εκφράσουν (ή να δημιουργήσουν) νέες σχέσεις ανάμεσα στον άνθρωπο και στον κόσμο, όλους εκείνους που είναι αποφασισμένοι να επινοήσουν το μυθιστόρημα, δηλαδή να επινοήσουν τον άνθρωπο. Αυτοί γνωρίζουν ότι η συστηματική επανάληψη των σχημάτων του παρελθόντος δεν είναι μόνο παράλογη και μάταιη αλλά ότι μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ζημιά: τυφλώνοντάς μας απέναντι στην πραγματική μας κατάσταση μέσα στον κόσμο του παρόντος, μας εμποδίζει, τελικά, να φτιάξουμε τον κόσμο και τον άνθρωπο του αύριο.»
52 pages, Paperback
First published April 1, 2012
7 people want to read
About the author
Alain Robbe-Grillet
103 books434 followersScreenplays and novels, such as
The Erasers
(1953), of French writer Alain Robbe-Grillet, affiliated with the New Wave movement in cinema, subordinate plot to the treatment of space and time; directors, such as Jean Luc Godard and François Truffaut, led this movement, which in the 1960s abandoned traditional narrative techniques in favor of greater use of symbolism and abstraction and dealt with themes of social alienation, psychopathology, and sexual love.
Alain Robbe-Grillet was a French writer and filmmaker. He was along with Nathalie Sarraute, Michel Butor and Claude Simon one of the figures most associated with the trend of the Nouveau Roman. Robbe-Grillet was elected a member of the Académie française on March 25, 2004, succeeding Maurice Rheims at seat #32.
He was married to Catherine Robbe-Grillet (née Rstakian) .
Alain Robbe-Grillet was born in Brest (Finistère, France) into a family of engineers and scientists. He was trained as an agricultural engineer. In the years 1943-44 Robbe-Grillet participated in service du travail obligatoire in Nuremberg where he worked as a machinist. The initial few months were seen by Robbe-Grillet as something of a holiday, since in between the very rudimentary training he was given to operate the machinery he had free time to go to the theatre and the opera. In 1945, Robbe-Grillet completed his diploma at the National Institute of Agronomy. Later, his work as an agronomist took him to Martinique, French Guinea,Guadeloupe and Morocco.
His first novel The Erasers (Les Gommes) was published in 1953, after which he dedicated himself full-time to his new occupation. His early work was praised by eminent critics such as Roland Barthes and Maurice Blanchot. Around the time of his second novel he became a literary advisor for Les Editions de Minuit and occupied this position from 1955 until 1985. After publishing four novels, in 1961 he worked with Alain Renais, writing the script for Last Year at Marienbad (L'Année Dernière à Marienbad), and subsequently wrote and directed his own films. In 1963, Robbe-Grillet published For a New Novel (Pour un Nouveau Roman), a collection of previous published theoretical writings concerning the novel. From 1966 to 1968 he was a member of the High Committee for the Defense and Expansion of French (Haut comité pour la défense et l´expansion de la langue française). In addition Robbe-Grillet also led the Centre for Sociology of Literature (Centre de sociologie de la littérature) at the university of Bruxelles from 1980 to 1988. From 1971 to 1995 Robbe-Grillet was a professor at New York University, lecturing on his own novels.
In 2004 Robbe-Grillet was elected to the Académie française, but was never actually formally received by the Académie because of disputes regarding the Académie's reception procedures. Robbe-Grillet both refused to prepare and submit a welcome speech in advance, preferring to improvise his speech, as well as refusing to purchase and wear the Académie's famous green tails (habit vert) and sabre, which he considered as out-dated.
He died in Caen after succumbing to heart problems
Style
His writing style has been described as "realist" or "phenomenological" (in the Heideggerian sense) or "a theory of pure surface." Methodical, geometric, and often repetitive descriptions of objects replace the psychology and interiority of the character. Instead, one slowly pieces together the story and the emotional experience of jealousy in the repetition of descriptions, the attention to odd details, and the breaks in repetitions. Ironically, this method resembles the experience of psychoanalysis in which the deeper unconscious meanings are contained in the flow and disruptions of free associations. Timelines and plots are fractured and the resulting novel resembles the literary
Alain Robbe-Grillet was a French writer and filmmaker. He was along with Nathalie Sarraute, Michel Butor and Claude Simon one of the figures most associated with the trend of the Nouveau Roman. Robbe-Grillet was elected a member of the Académie française on March 25, 2004, succeeding Maurice Rheims at seat #32.
He was married to Catherine Robbe-Grillet (née Rstakian) .
Alain Robbe-Grillet was born in Brest (Finistère, France) into a family of engineers and scientists. He was trained as an agricultural engineer. In the years 1943-44 Robbe-Grillet participated in service du travail obligatoire in Nuremberg where he worked as a machinist. The initial few months were seen by Robbe-Grillet as something of a holiday, since in between the very rudimentary training he was given to operate the machinery he had free time to go to the theatre and the opera. In 1945, Robbe-Grillet completed his diploma at the National Institute of Agronomy. Later, his work as an agronomist took him to Martinique, French Guinea,Guadeloupe and Morocco.
His first novel The Erasers (Les Gommes) was published in 1953, after which he dedicated himself full-time to his new occupation. His early work was praised by eminent critics such as Roland Barthes and Maurice Blanchot. Around the time of his second novel he became a literary advisor for Les Editions de Minuit and occupied this position from 1955 until 1985. After publishing four novels, in 1961 he worked with Alain Renais, writing the script for Last Year at Marienbad (L'Année Dernière à Marienbad), and subsequently wrote and directed his own films. In 1963, Robbe-Grillet published For a New Novel (Pour un Nouveau Roman), a collection of previous published theoretical writings concerning the novel. From 1966 to 1968 he was a member of the High Committee for the Defense and Expansion of French (Haut comité pour la défense et l´expansion de la langue française). In addition Robbe-Grillet also led the Centre for Sociology of Literature (Centre de sociologie de la littérature) at the university of Bruxelles from 1980 to 1988. From 1971 to 1995 Robbe-Grillet was a professor at New York University, lecturing on his own novels.
In 2004 Robbe-Grillet was elected to the Académie française, but was never actually formally received by the Académie because of disputes regarding the Académie's reception procedures. Robbe-Grillet both refused to prepare and submit a welcome speech in advance, preferring to improvise his speech, as well as refusing to purchase and wear the Académie's famous green tails (habit vert) and sabre, which he considered as out-dated.
He died in Caen after succumbing to heart problems
Style
His writing style has been described as "realist" or "phenomenological" (in the Heideggerian sense) or "a theory of pure surface." Methodical, geometric, and often repetitive descriptions of objects replace the psychology and interiority of the character. Instead, one slowly pieces together the story and the emotional experience of jealousy in the repetition of descriptions, the attention to odd details, and the breaks in repetitions. Ironically, this method resembles the experience of psychoanalysis in which the deeper unconscious meanings are contained in the flow and disruptions of free associations. Timelines and plots are fractured and the resulting novel resembles the literary
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.