"Τα βράδια στον ύπνο της, οι εφιάλτες επέστρεφαν... Ένα κοριτσάκι παγιδευμένο σε ερείπια... Έσκαβε με νύχια και με δόντια, για να το βγάλει, μέχρι που τα χέρια της μάτωναν και ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια...
"Ένα παιδί που γυρεύει ν’ απαγκιάσει κάτω απ’ τη φτερούγα της αγάπης... Μια γυναίκα που λαχταρά να γεμίσει τη δική της άδεια αγκαλιά...
Πώς θα μπορέσει να βρει την ερμηνεία στους εφιάλτες της; Πώς θα μπορέσει να νιώσει αυτό που της στέρησε η φύση;
Η Χριστίνα θα αναζητήσει τις απαντήσεις της στο μακρινό μονοπάτι που θα την οδηγήσει μια μεγάλη φιλία, σ’ ένα οδοιπορικό ψυχής, στην Ιαπωνία, την εποχή των βροχών, τότε που ανθίζουν οι κερασιές και το παραμύθι της βροχής, ένα παραμύθι, γεμάτο γκέισες, χάρτινα φανάρια, ανθισμένες κερασιές, μυρωδιές και ήχους εξωτικούς, θα αρχινήσει...
Μια ιστορία βασισμένη σε αληθινούς χαρακτήρες, ένα ταξίδι στα άδυτα ενός μακρινού πολιτισμού, μια καταβύθιση στα νερά της Ελληνικής και Ασιατικής φιλοσοφίας.
Δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από την συγγραφέα, μετά το αγαπημένο "Το πορτρέτο της σιωπής" και κατάφερε πάλι να με αιχμαλωτίσει με τελείως διαφορετικό τρόπο. Ένα βιβλίο πλούσιο σε εικόνες και αρώματα ενός μακρινού αλλά συνάμα και τόσο κοντινού σε εμάς πολιτισμού. Πολύ ωραία γραφή, ενδιαφέροντες ήρωες, εσωτερικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις και ανησυχίες, συγκίνηση αλλά και ανατροπές. Μου άρεσε και με ταξίδεψε!
Είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο, με πολλές ωραίες/ ζωντανές περιγραφές, που δείχνουν ότι έχει πάει στην Ιαπωνία και τις έχει ζήσει από κοντά. Με δόσεις φιλοσοφίας, δράματος, αγωνίας και πολλές ανατροπές.