Een nacht en een morgen

by Remco Campert

427 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Remco Campert (28 July 1929 – 4 July 2022) was a Dutch author, poet and columnist.

For more information go here: http://en.wikipedia.org/wiki/Remco_Ca...

Reviews

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Ik werd wakker van het ruisen van het televisietoestel. Ik keek op mijn horloge. Nog veertig minuten en dan zat mijn verjaardag erop. Ik staarde naar de wirwar van flakkerende witte puntjes op het beeldscherm en ik had het gevoel of ik nooit geboren was en of ik nooit zou sterven, of ik altijd zo had geleefd en altijd zo maar zou verder leven.

Uit 'Hoe ik mijn verjaardag vierde'.
Review : Remco Wouter Campert (Den Haag, 28 juli 1929) is een Nederlandse dichter, columnist en schrijver van verhalen en romans. Hij maakte deel uit van de literaire stroming de Vijftigers. De verhalen van Campert zijn steeds weer een feest voor nieuwe generaties lezers. Bert Wagendorp heeft voor uitgeverij De Bezige Bij een keuze gemaakt uit de verhalen van Remco Campert, die dit jaar (2014)  vijfentachtig wordt.



Campert is de oplettende waarnemer van een wereld waarin ontdekking en ontgoocheling nooit ver van elkaar verwijderd zijn. Campert is dichter én prozaïst maar zijn grote liefde gaat van oudsher uit naar de poëzie, al was het maar omdat kunstenaars en vooral dichters zijn proza bevolken. Al in het eerste verhaal ‘Alle dagen feest’ duikt de “jonge en veelbelovende” dichter Alfred Hast op. De jonge Remco Campert voerde personages op die meedrijven met de na-oorlogse avant-garde of zich in de marge ervan bewegen. Campert tekent de na-oorlogse wereld waarin hemelbestormende jongeren, enkele met talent en vele met niet meer dan een droge lever en een nog grotere dorst naar beroemdheid en de daarbij horende vrouwen, het nachtleven bevolken en al gauw ontmoedigd of het spoor bijster raken.



Het proza van Remco Campert is sterk autobiografisch gekleurd en vaak vraagt de lezer zich af of achter deze of gene figuur een bekende of inmiddels vergeten literator schuilt. Van al de oude verhalen is ‘De jongen met het mes’ wellicht het bekendste. Alleen al de lange eerste alinea (“Je stampt met je voet op de grond en er was een feest…” enzovoort) schetst bondig en perfect een tijdperk en een na-oorlogse sfeer van bevrijding, jeugd, roes en doelloosheid. Behalve 'Alle dagen feest' zijn ook 'Hoe ik mijn verjaardag vierde' en 'Na de troonrede' wat uitgebreidere en bekende titelverhalen. Dat geldt ook voor 'Om vijf uur in de middag', het titelverhaal van een verhalenbundel uit 2010.



In later prozawerk, en ook in de korte, hier niet opgenomen romans, Een liefde in Parijs (2004) en Het satijnen hart (2006), denken oudere kunstenaars terug aan de opwinding en zuiverheid van hun eerste artistieke ontdekkingen en probeersels. In ‘De scholier’ tekent Campert, ongetwijfeld met enige autobiografische vertedering, een jongen die aan de tredmolen van schoolse kennis en vastgeroest burgerdom is ontsnapt. De jazz zorgt voor bevrijding en een toekomst. En in ‘Luchtdichter’ sluit een oude dichter de cirkel naar dat prille begin toen zijn dichterschap nog niet in bekendheid en bekroningen, of in het dode realisme van een dagboek was verzand.



In deze oude en nieuwe verhalen blijft Campert de oplettende waarnemer van een wereld waarin ontdekking en ontgoocheling nooit ver van elkaar verwijderd zijn. Gelukkig is er de humor die deze verdwaalden voor de valstrik van sentimentaliteit of wanhoop behoeden.