Να μη χαθούμε, τούτη τη φορά

by Νίκος Βιτωλιώτης (Nikos Vitoliotis)

Μια παρέα παλιών φίλων ξανασμίγει μετά από χρόνια και παρά τις δυσκολίες της καθημερινότητας, αποφασίζουν να κάνουν ένα ταξίδι, ένα ρόουντ τριπ, το οποίο σχεδίαζαν από φοιτητές, μα που ποτέ δεν πραγματοποίησαν. Ο Βασίλης έχει οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα, η Γιώτα είναι στα πρόθυρα ενός επώδυνου διαζυγίου και ο τρίτος της παρέας, ο Αντρέας, αν και επιτυχημένος επαγγελματικά, δεν έχει κάνει οικογένεια, μόλις διέλυσε μια σχέση με μια μικρότερή του κοπέλα, ενώ ανησυχεί για τη δουλειά και την υγεία του.

Το "Να μη χαθούμε, τούτη τη φορά" είναι ένα ταξίδι στα νεανικά όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν στην ώρα τους και είναι, συνάμα, η ιστορία τριών ανθρώπων, που αποφάσισαν να κυνηγήσουν κάποια από αυτά, έστω και σε προχωρημένη ηλικία. Είναι ο χρόνος που περνά, η ζωή που ζούμε, η αναμνήσεις που έχουμε, όλα αυτά που μας κάνουν, τελικά, αυτό που είμαστε, αυτό που προσδιορίζει την ταυτότητά μας.

320 pages, Paperback

First published February 24, 2025

About the author

Ο Νίκος Βιτωλιώτης (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Σπύρου Καλαντζή) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971 και μεγάλωσε στον Πειραιά. Έχει σπουδάσει Οικονομικά και Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Τραπεζική/Χρηματοοικονομική αλλά και στη Δημιουργική Γραφή.
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Δηλώνει φανατικός βιβλιόφιλος και σινεφίλ, ενώ του αρέσει πολύ να ταξιδεύει, τόσο στην πραγματική ζωή όσο και στη φαντασία του.
Ζει στην Αθήνα και αν κάποια στιγμή συνταξιοδοτηθεί, ίσως εγκατασταθεί μόνιμα στη Βιτώλη, απ' όπου κατάγεται ένα πρόγονός του.
Όσον αφορά τα βιβλία του, το "Τιμωρός - Οργή Θεού" κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Anubis, το "Τιμωρός - Δρακοσπηλιά" από το Byzantine Tales (πρώτη έκδοση NVBooks), τα "Σαραντακάτι Καλοκαίρια" από τις εκδόσεις Λυκόφως, ενώ η "Ψευδαίσθηση", το "Να μη χαθούμε τούτη τη φορά" και η έντυπη, εμπλουτισμένη έκδοση της συλλογής θεατρικών και κινηματογραφικών κειμένων "Στο Σανίδι και στο Πανί" από την NVBooks (η πρώτη έκδοση της συλλογής διατίθεται ελεύθερα με τη μορφή e-book).
Με το ψευδώνυμο Χρήστος Σμυρναίος έχει συγγράψει αρκετά διηγήματα φαντασίας, τα οποία παραμένουν στην πλειοψηφία τους αδημοσίευτα, με τις εξαιρέσεις του "Καθρέφτη", που έχει συμπεριληφθεί στη συλλογή του Fantasy Festival 2k22, του "Λυγμού", ο οποίος διατίθεται ελεύθερα με τη μορφή ebook και έντυπος με το τεύχος Μαρτίου 2024 του περιοδικού "Πλειάδες" και των "Χρυσών Μήλων" που δημοσιεύτηκαν στη συλλογή των εκδόσεων ΑΝΙΜΑ "29 συγγραφείς διηγημάτων συνιστούν", παραμένοντας συνάμα στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού ως ελεύθερα προσβάσιμο ebook.

Εκτός από τα λογοτεχνικά του έργα, έχει δημοσιεύσει και αρκετές ακαδημαϊκές εργασίες (βλ. academia.edu, Νίκος Βιτωλιώτης).

Reviews

[Νίκος Vitoliotis)]

Μετά τα εσωστρεφή "Σαραντακάτι Καλοκαίρια" και την κυνική "Ψευδαίσθηση", το ευαίσθητο και μελαγχολικό "Να μη χαθούμε, τούτη τη φορά" κλείνει τη χαλαρή τριλογία του Μικροαστικού Κύκλου. Κάθε βιβλίο διαβάζεται ως μεμονωμένο και αυτοτελές, ωστόσο οι επαναλαμβανόμενοι χαρακτήρες προσδίδουν μια ενότητα και ένα επιπλέον ενδιαφέρον στα έργα, καθώς μαθαίνουμε για τις μετέπειτα ζωές τους, ακόμα και όταν δεν πρωταγωνιστούν.
Βασικό στοιχείο όλων των χαρακτήρων που πρωταγωνιστούν είναι η μικροαστική καταγωγή τους. Αυτό τους κάνει προσιτούς στο ευρύ αναγνωστικό κοινό, αλλά αποτελεί και ρίσκο για το συγγραφέα, καθότι μέσω αυτών, αναδεικνύει τις αδυναμίες και τα πάθη του ίδιου αυτού κοινού, κάτι το οποίο δεν είναι εξ ορισμού επιθυμητό.
Ελπίζω οι αναγνώστες να απολαύσουν και το "Να μη χαθούμε, τούτη τη φορά", όπως απόλαυσαν και τα δύο πρώτα βιβλία.

[Konstantina · Rating 5 out of 5]

<<Δεύτερη φορά που αναφέρεται μέσα σε λίγες μέρες η μικροαστική μας καταγωγή. Την έχουμε, άραγε, ξεπεράσει; Έχουμε γίνει κάτι παραπάνω από μικροαστοί ή ζούμε μια ψευδαίσθηση; Όμως, πρέπει στ΄ αλήθεια να ξεφύγουμε από κάτι; Είναι, πράγματι, μιζέρια ο μικροαστισμός; Κι αν πρέπει, μπορούμε; Μήπως αυτή είναι η ψευδαίσθηση;>>
Τρεις φίλοι αποφασίζουν να ταξιδέψουν στην Ιταλία, στην Γαλλία και στην Ισπανία, αποφασίζοντας να εκπληρώσουν ένα νεανικό τους όνειρο.
Ωστόσο, το μυαλό, αφού πλέον δεν στοιχειώνεται από τα συνηθισμένα προβλήματα και τις παραστάσεις της καθημερινότητας, αρχίζει να απελευθερώνεται και να παίζει περίεργα παιχνίδια.
Ο καθένας τους προσπαθεί να ξεφύγει από κάτι, μια και τα χρόνια πέρασαν και δεν τους έφεραν εκεί, που ονειρεύονταν. Και ενώ φαινομενικά επικρατεί μια ανάλαφρη διάθεση, μια αμηχανία, για τούτο το αναπάντεχο ταξίδι, αλλά ίσως και μια ενοχή γιατί αποφάσισαν να περάσουν καλά κόντρα στα προβλήματα, μέσα τους ξυπνούν ερωτήσεις χωρίς απαντήσεις για τον δρόμο που ακολούθησαν, για το μεγάλο ταξίδι της ζωής.
Σχέσεις αδιέξοδες, αποφάσεις ζωής βασισμένες στη στεγνή λογική και στον εγωισμό, λάθος βήματα, έρχονται στην επιφάνεια και βασανίζουν τους τρεις φίλους, που αναρωτιούνται, πώς θα ήταν η ζωή τους, αν είχαν κάνει διαφορετικές, πιο τολμηρές επιλογές.
Οι ήρωες περνούν καλά, όμως αναπτύσσουν και τον εσωτερικό τους μονόλογο με διάφορα ερωτήματα, που ξεκινούν πάντοτε με το <<αν>>.
Παράλληλα, όλοι τους δείχνουν να βασανίζονται από οικονομικά θέματα (με τον ένα και τον άλλο τρόπο), αφού το χρήμα πλέον λειτουργεί ως καταλύτης των ανθρώπινων σχέσεων και, συχνά, μια φαινομενικά καλή ζωή, κρύβει πίσω της ένα σωρό προβλήματα.
Μέσα από το ταξίδι τους η Γιώτα, ο Βασίλης και ο Αντρέας θα ξαναγνωριστούν, θα ανοιχτούν, θα τολμήσουν και, κυρίως, θα αναρωτηθούν για τις χαμένες ευκαιρίες.
Θα μπορέσουν, άραγε, να διορθώσουν κάτι από τα λάθη του παρελθόντος;
<<Και αυτό είναι μια απόδειξη, αυτή της ηλικίας σου. Αρκείσαι σ' αυτά που ήδη έχεις και δεν διεκδικείς το κάτι παραπάνω>>.

[Γιώργος Κλάγκος · Rating 5 out of 5]

Το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως και τα προηγούμενα, είναι καλογραμμένο και εξαιρετικό. Η τριλογία ολοκληρώθηκε και Θα μπορούσε να συγκριθεί με αυτή του Βαγγέλη Ραπτόπουλου (Κομματάκια-Διοδια-Τα τζιτζικια). Ιστορίες μιας άλλης όμως γενιάς, που προσπαθεί να επιβιώσει στα αποκαιδια μιας αποκαρδιωτικής, ψυχρής και διόλου ρομαντικής πραγματικότητας. Εκεί όπου η Generation X , έβαλε Χ σε όλα μηδενίζοντας το κοντέρ. Άξιζε τελικά τον κόπο; Έχει μετανιώσει άραγε κανείς; Τα βιβλία αυτά δεν δίνουν απαντήσεις, εγείρουν όμως ερωτήματα και προβληματισμούς. Όποτε τα διαβάζω εξοργίζομαι, θυμώνω. Και ίσως ο θυμός να αποτελεί και μια έμμεση μορφή απάντησης.