อย่าปล่อยให้หมามันฟัด

by รนันท์

คับที่อยู่ได้ ครับเมียอยู่รอด

"ใจ! ถ้าเธอยังทำแบบนี้เฮีย...เฮียจะมีกิ๊กนะ"
"เอาเลย ตามสบายเลย"
"นี่! ถ้าเฮียมีกิ๊กจริง ๆ เธอจะทำยังไง"
"จะมีบ้าง"
"แต่เรามีลูกด้วยกันแล้วนะ"
"แน่ใจเหรอว่าลูกเฮีย อาจจะไม่ใช่ก็ได้มั้ง"
"ก็ต้องแน่ใจสิวะ อย่าพูดอะไรที่มันชวนหงุดหงิดได้มั้ย"
"เงียบแล้วนอนสักทีเถอะ ใจง่วง"
"เธอ...พื้นมันแข็ง คืนนี้เฮียขอขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยได้มั้ย"
"อยากนอนสบายก็หย่าแล้วกลับไปนอนที่บ้านไป จะอยากนอนข้างใคร เอาใครมานอนข้างกายก็เชิญ"
ตีรณะลุกพรวดขึ้นจากพื้นทันทีหลังได้ยินคำว่าหย่า ตาคมวาวโรจน์อย่างเอาเรื่อง ก็ว่าจะไม่โมโหแล้วนะ...
"ก็บอกแล้วไงว่าไม่หย่า ไม่กลับ แล้วมีอย่างที่ไหนผัวบอกจะมีกิ๊กดันบอกให้เชิญตามสบาย ไม่หึงไม่หวงเลยหรือไง ทีเมื่อก่อนเธอตามหึงเหมือนหมา!"
"โอ๊ย! หึงหวงก็ไม่ชอบ ตามวีนก็ไม่ชอบ พอจะปล่อยให้เฮียเป็นอิสระก็ไม่ชอบอีกเหมือนกัน เฮียเป็นบ้าอะไรของเฮียวะอย่ามาขึ้นเสียงใส่ใจนะ"
"เฮียยังไม่ได้ขึ้นเสียงใส่เธอเลย"
"ถ้ายังเสียงดังแล้วไม่นอนใจจะไปนอนที่อื่นเอง"
ตีรณะรู้ว่าใจดีพูดจริงทำจริง เขากัดฟันกำหมัดแน่น ปรับระดับโทนเสียงให้นุ่มนวลน่าฟัง จะตอบอะไรได้อีกนอกเสียจาก
"ครับ นอนเดี๋ยวนี้ครับ ฝันดีครับเมีย"

497 pages, ebook

Published January 25, 2025

About the author

Associated Names:
* นทกร