مارتین هایدگر

Makers of Contemporary Theology #2

by John MacQuarrie, محمدسعید حنایی کاشانی (Translator)

This little short book is an awesome introduction to the thought of Martin Heidegger as well as his influence upon modern day contemporary theology.

Genres: Philosophy, Theology

128 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1393

About the author

John Macquarrie FBA TD was a Scottish-born theologian and philosopher. Timothy Bradshaw has described Macquarrie as "unquestionably Anglicanism's most distinguished systematic theologian in the second half of the twentieth century."

Reviews

[فؤاد · Rating 3 out of 5]

اولین کتابی که راجع به هایدگر خوندم. قبل از خوندن، فکر میکردم به اندازه ی "کی یرکگور" بهش علاقه مند بشم، ولی نشدم. هر چند مطالبش خیلی جالب بود. به هر حال باید بیشتر ازش بخونم.

ترجمه، بسیار بد بود. دارم به خصوصیت جالبی بین مترجمان این دست کتاب های فلسفی پی می برم. این ها ظاهراً میخوان نقص خودشون در زمینه ی فهم زبان مبدأ یا جمله پردازی در زبان مقصد رو، با "برساختن" کلمه ها و عبارات عجیب و غریب و گاهی بی ربط بپوشونن. یعنی اگه ساده و "آدم وار" صحبت کنن، بی هنریشون معلوم میشه، در نتیجه با تمام وجود پیچیده صحبت میکنن و این پیچیدگی، فقط مختص عبارات فلسفی نیست. بلکه یه دفعه می بینید داره برای کلمات هر روزه ی ما هم معادل جدید "بر می سازد" مثل "هم هنگام" به جای "هم زمان" یا کلمات بسیار زیاد مشابه.

اگه به این کتاب سه دادم، فقط به خاطر نثر پر دست انداز مترجم بود.

[sadra jan]

کتاب اندیشه های اصلی مارتین هایدگر درباره هستی، هست ها، تاریخ و زبان را میگوید.
هایدگر هست انسان را دازاین میداند و تفکر درباره جهان را با آن شروع می کند اما نه به آن دلیل که انسان را مرکز عالم میداند بلکه به خاطر اینکه انسان تنها موجود فعال و ایستا در زمان است.
او زبان را نه حاصل از قراردادهای بشر بلکه امری نشات گرفته از طبیعت میداند. معتقد است که نباید تاریخ خوانده شود بلکه باید درک شود تا ما را به آنچه افتاده، می افتد و خواهد افتاد واقف سازد. در اصل او اتفاقات زمانه را تکرار پذیر میداند.
قائل به خدا و امور ماوراء الطبیعه نیست اما هستی کلی ای را قائل است که صفات مشابهی با خدای مسیحیت دارد.
<این کتاب از اصول اولیه فلسفه هایدگر فراتر نمیرود و ترجمه جناب حنایی کاشانی افتضاح است.>

[Taha Rabbani · Rating 3 out of 5]

نمی‌تونم بگم ترجمه شاهکار بود، اما حتماً مترجم آدم باسوادی است که متن را فهمیده و به بحث تسلط دارد. هایدگر البته از کلمات به‌صورتی استفاده می‌کند که برای ما ناآشنا است و بنابراین کتابی که درباره‌ی او می‌نویسند هم پر از این کلمات ناآشنا خواهد بود و بالتبع ترجمه هم به همین صورت خواهد بود. در کتاب دیگری هم که من خواندم کلماتی مثل «باشنده» و «هستنده» به کار رفته بود، که معلوم است کلمات تخصصی این فیلسوف هستند و ناآشنایی خواننده با این کلمات تقصیر مترجم نیست.
مشکلی که من با اون مواجه هستم این است که چندان با مقدمات فلسفه آشنا نیستم. تمایز بین وجود و موجود و هستی برایم سخت است. هرچند با توجه به لغت‌نامه‌ی پایان کتاب تقریباً متوجه شدم که هایدگر وجود را فقط موجود یا انسان درنظر می‌گیرد.
این کتاب به نظر من بهتر از کتاب هایدگر تیموتی کلارک (نشر مرکز) است. البته آن پنجاه شصت صفحه‌ای که از کتاب کلارک فهمیدم دید کلی بهتری می‌دهد و در فهم این کتاب کمک می‌کند، ولی آن کتاب خیلی به شعر و «هولدرلین» پرداخته بود.

[Ian Caveny · Rating 3 out of 5]

A quick read and good opening introduction for Martin Heidegger from at least a somewhat theo-philosophical point of view, Macquarrie's familiarity with Being and Time and Heidegger's lectures provides a mostly penetrable gloss of the man's major existentialist thoughts and their interactions - briefly - with other existentialists (here: Kierkegaard, Nietzsche, Sartre).

The very last page contains some unfortunate prescriptions and teleologies from Macquarrie that are unwarranted in this sort of descriptive, observational work. They seem out of place in this work, and should have been left for the author's Principles of Christian Theology or the like.

[ZaRi]

برای مردم شهر اغلب عجیب است که یک نفر، تک و تنها برای چنین مدت طولانی و ملال آوری میان کوه ها و بین روستایی ها به سر برد اما اسم این تنهایی نیست؛ خلوت است. در کلان شهرها می شود از هر جای دیگری تنها بود اما هیچوقت نمی شود احساس خلوت کرد. قدرت عجیب و خصلت اصیل خلوت گزینی، در جداکردنمان از جمع نیست بلکه در فرافکندن کل وجودمان به گستره ی نزدیک حضور اشیاست...!

[Linda · Rating 3 out of 5]

If “language is the house of Being”, as Heidegger says, I think his house got trashed with weeds and crack pipes. “Some critics think that Heidegger’s interpretations are purely arbitrary and guided by his own presuppositions”, just like some people might think the house could be improved by a lawnmower and a year’s supply of Hefty trash bags.

The guy who insists on reimagining a new interpretation for serviceable words like Dasein, then confusing college kids with questions like ‘why is there being and not nothing’, criticizing “mass-produced culture” and praising authenticity rooted in death as an anchor to the endless spinning circle of life....the nicest explanation would be that Heidegger developed a taste for LSD and invited over invisible friends to join.

He drank the Kool-Aid of thrownness, or “the condition of finding oneself in a world, without knowing where one has come from or where one is going.”

[Joshua Garrison · Rating 3 out of 5]

Saved me the trouble of reading Being and Time.

[Hamed · Rating 4 out of 5]

فشرده و خلاصه، تمام فلسفه ی هایدگر را بررسی کرده و در نهایت نشان می دهد که چه طور با یک الهیات نو مواجه ایم. انگار اندیشه ی هایدگر همان زمین بی طرفی باشد که ایمان و کفر، میتوانند در آن گفتگو کنند.

[Ryan Elian · Rating 5 out of 5]

Robinson (John MacQuarrie) has managed to paint a whole and complete picture of Heidegger. His existentialist thought is apparent and distinct from those who follow Kant, Hume or Marx. Heidegger believes in the ‘Dasein’ as Being and beings. If the conceptual logic is acknowledged, non-logic would be a category of its’ own in the empirical language. One can see the resemblance of Heidegger’s thinking to Aristotle. The statement of traditional metaphysics as mentioned by Kant is that it is the ‘root of all thinking’. Heidegger mentions that ‘Dasein’ (Being) is the ground that hold the roots and existentially precedes it, therefore, as Robinson had said, Heidegger has overcome the problem of traditional metaphysics. Further readings of the significance of his thoughts can be found in the last part of the book, its similitude with theistic and atheistic tendencies, and its’ use in traditional and religious belief. Heidegger’s thought is unique in its’ entirety and I believe its’ significance is appropriate to all curious readers.

[Jared Perovic · Rating 5 out of 5]

The theologian John MacQuarrie introduces Heidegger as an influential philosopher of language as the house of Being. Without referring to Jacques Derrida, the name deconstruction appears from MacQuarrie's section on Heidegger's unpublished concept of "Destruktion der Ontologie." MacQuarrie concludes that the theological effect of Heidegger deconstructs the a/theist binary as another barrier to the fuller understanding of Being.

[Cherif Jazra · Rating 4 out of 5]

A succinct and clear exposition of the ideas of Heidegger in Being and Time by one of his translators. Easily readable and highly recommended as a gentle introduction or accompaniment for the book.