توتم و تابو در شاهنامه: با نگاهی به یادگار زریران و کارنامهی اردشیر بابکان / فاطمه توسلپناهی / تهران: ثالث، چاپِ اول 1391 نقد و تفسیر شاهنامه، ابوالقاسم، فردوسی
«فاطمه توسلپناهی»، در دیباچهی کتاب نوشته است: قصد او در این «تحقیق» بررسی مصادیق اساطیری با توجه به مفهوم توتم و تابو است. وی در این کتاب، ابتدا مبانیِ لغوی و انواع «توتمیسم» را تعریف کرده، سپس از میان متون ادبی و دینی کهن، نمونههایی از موارد توتمی و تابویی را استخراج کرده است. متونی مانند: اوستا، بندهشن، دینکرد، مینوی خرد [11] و یادگار زریران و کارنامهی اردشیر بابکان. او شاهنامه را مبنای استخراج نمونههای مورد پژوهش خود قرار داده است زیرا شاهنامه را یک اثر اسطورهای-حماسی غنی یافته است. «توسلپناهی»، قبول دارد که تاکنون از دیدگاه اساطیری، شاهنامه بسیار مورد بحث و بررسی قرار گرفته است اما وی جستوجوی نمونههای توتمی و تابویی در شاهنامه و کلاً در آثار ادبیِ فارسی را موضوعی نو میداند که تا بهحال به آن پرداخته نشده است و مدعی است که «تحقیق» او نخستین گام در این عرصه است. تحقیقی که در آن سعی کرده است موارد توتم، تابو و نمادهای آیینی را در متون کهن ادبی و حماسی پیش از اسلام بیاید. وی اینکار را در چهار فصل جداگانه فراهم آورده است. در فصل اول: معانیِ عام و انواع «توتمیسم»، پراکندگی آن در جهان و نظریههای گوناگون دربارهاش بررسی شده است. و به ارتباط «توتمیسم» بهعنوان مذهب انسانهای اولیه در ارتباط با «آنیمیسم» و «فیتیشیسم» یا جاندار-انگاری طبیعت و اشیاء، توجه شده است. سپس در همین فصل، امکان وجود نمونههایی توتمی از میان جانوران و گیاهان در اساطیر ایرانی شرح داده شده [12] و وجود چنین توتمهایی تأیید شده است. [...]