เผลอรักอัศวิน

My Prince #2

by 十三月, สือซานเยวี่ย, หมูทวนลม (Translator)

อาจารย์สาวที่มีชีวิตเรียบง่ายธรรมดาอย่าง ‘มาอิ หลี่’เพิ่งได้รู้ความจริงเมื่อตอนอายุยี่สิบกว่าๆ ว่าตัวเองเป็นชาวญี่ปุ่นที่ควรจะใช้ชื่อว่า ‘ซูซูกิ มาอิ’แถมยังมีฐานะเป็นคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลมาเฟียญี่ปุ่นที่ร่ำรวยไม่แพ้ใครอีกด้วย!เวลานี้ตระกูลกำลังประสบปัญหาขาดทายาทสืบทอดบริษัท จึงมาตามหาเลือดเนื้อเชื้อไขที่เหลืออยู่ตามต่างประเทศกลับไป… แล้วแจ็กพ็อตก็มาแตกที่เธอ

มาอิต้องเข้ารับการฝึกอบรมเพื่อเตรียมความพร้อมในการเป็นทายาทสืบทอดกิจการ โดยมี‘ฟูจิตะ จุนสุเกะ’ ชายหนุ่มหน้าตาดูดี แต่ใบหน้าไร้อารมณ์โดยสิ้นเชิงที่ถูกส่งมาจากญี่ปุ่นคอยเป็นเทรนเนอร์ให้ เธอตกหลุมรักเขาโดยไม่รู้ตัวแต่ไม่รู้จะทำเช่นไรต่อไป เมื่อเขาวางตัวเองไว้ว่าเป็นแค่ลูกน้องที่มีหน้าที่ดูแลปกป้องเธอ และเขาก็ยังมีคู่หมั้นอยู่แล้วทั้งคน@@@

328 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 1 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เผลอรักอัศวิน ชุด My Prince (公主就愛騎士)
ผู้แต่ง – สือซานเยวี่ย (十三月) เขียน อันน่า แปล

แอบผิดหวังอีกตามเคย หลังจากเคยผิดหวังจากเรื่อง “ฝันรักนางฟ้า” ชุด My Prince ชุดเดียวกับเรื่องนี้แหละ โดยจริงๆ จะต้องอ่านตามลำดับคือ “เฝ้ารักพิทักษ์ใจ” “เผลอรักอัศวิน” และ “ฝันรักนางฟ้า” แต่เราอ่านย้อนกลับหมดเลย ฮ่าๆ แต่อ่านหลังปกก็บอกว่า จริงๆ อ่าน “เผลอรักอัศวิน” ก่อนก็จะเป็นไปตามลำดับ เพราะ “เฝ้ารักพิทักษ์ใจ” เป็นเรื่องของนายตำรวจที่หลงรักมาอิ แต่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้มาอิต้องเจอกับคนร้ายที่เอาเฮโรอีนมาฉีดเธอในตอนท้ายๆ ด้วย

ตอนอ่าน “ฝันรักนางฟ้า” ก็คิดในใจนะว่า พล็อตเรื่องอ่ะ คนเขียนวางไว้ดีแล้ว แต่จุดที่หยิบมาเล่าเรื่อง การดำเนินเรื่องอ่ะ มันน่าเบื่อมาก อ่านแล้วเซ็งมาก และรู้สึกว่าน่าจะเอาประเด็นอื่นมาเล่นกับเรื่องจะดีกว่านะ เรื่อง “เผลอรักอัศวิน” ก็เช่นกัน พล็อตเรื่องทั่วๆ ไปแหละ ที่จากคนธรรมดา จู่ๆ กลายเป็นทายาทที่ต้องรับช่วงต่อในกิจการมากมาย กับความรักที่มีให้กับผู้ช่วยของเธอเอง จริงๆ มันมีประเด็นให้เล่ามากกว่าในเล่มได้เขียนไว้อ่ะ เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างปู่กับหลาน (มันน่าจะมีมากกว่านี้นะ นี่ปู่โผล่มา 2 ฉากเล็กๆ เอง) ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้อง (มาอิกับมีอา หาไม่เจอเลยจ้า เพราะมีอาโผล่มาในเล่มนี้แค่ 2 ฉึก ฮ่าๆ มาแบบสายลมอ่ะ แวบแรกแค่บอกว่าหนูอยากไปเที่ยวญี่ปุ่น แวบสองคืออะไรจำไม่ได้) ไหนจะความสัมพันธ์ของพ่อแม่ (คือแทบจะไม่เอ่ยถึงเลยว่าพ่อแม่เป็นไงบ้าง)

วันๆ ก็มีแต่เพ้อเรื่องความรักที่เป็นไปไม่ได้ของมาอิกับจุนสุเกะ การตกหลุมรักจุนสุเกะ ทั้งๆ ที่ได้แต่เศร้าใจ มันอ่านแล้วเบื่ออ่ะค่ะ แบบว่าเมื่อไรจะเลิกเวิ่นเว้อสักที การกระทำของจุนสุเกะก็ไม่เหมือนเป็นพระเอกเท่าไร แหะๆ ตอนอ่านจุนสุเกะโผล่ไปใน “ฝันรักนางฟ้า” เป็นพี่เขยที่น่ารักมากอ่ะ แต่เล่มนี้อ่านแล้วเข้าไม่ถึงจุนสุเกะสักเท่าไร งงๆ กับพี่แก แถมยิ่งตอนสุดท้ายที่โผล่มาหามาอิอ่ะ งงกับเฮียแกมาก เหมือนคนละคนกับช่วงก่อนหน้านี้เลย จนทำเอาเราคิดว่า พี่แกตัวจริงตายไป แล้วมีคนสวมรอยป่ะว้าาา ชาเย็นมาตลอด จู่ๆ โผล่มาหาแล้วก็จะปล้ำเป็นภรรเมียเลย เลยอ่านแล้วไม่อินนะฮะ

ไหนจะประเด็นที่เล่นกับเรื่องที่ให้มาอิโดนฉีดเฮโรอีนเข้าไปอ่ะ เรื่องมันดูเหมือนไม่มีอะไรมาโดยตลอด จู่ๆ ก็โดนคนร้ายที่เป็นศัตรูกับตำรวจที่แอบชอบมาอิมาจับตัวไป แล้วก็ฉีดเฮโรอีนเข้าใส่ ตอนอ่านหลังปกจากใจนักเขียนอ่ะ เรามโนว่า มาอิคงโดนจับ เพราะคู่แข่งยากูซ่าที่ญี่ปุ่นแหงๆ แต่จริงๆ ไม่ใช่เลย จากที่เรื่องมันมีแต่พระนางแอบเวิ่นเว้อกันตลอด จู่ๆ ก็มีประเด็นเรื่องยาเสพติดโผล่มา มันไม่ได้ทำให้เรื่องดูมีน้ำหนักขึ้นมาสักเท่าไร กลับรู้สึกว่าจู่ๆ ก็โผล่มาให้งงๆ

อ่านแล้วผิดหวังมากกว่าเรื่อง “ฝันรักนางฟ้า” อ่ะค่ะ เลยไม่รู้ว่าถ้าไปตามอ่านเรื่อง “เฝ้ารักพิทักษ์ใจ” เรื่องของอีเกอร์ สวี นายตำรวจที่แอบรักมาอิ จะเป็นยังไงบ้างนะ จะทำให้รู้สึกผิดหวังอย่างที่เป็นอยู่ไหมเนี่ย แต่ไม่ใช่เราคนเดียวที่คิดแบบนี้นะ ฮ่าๆ น้องสาวได้อ่านแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจไปกับเรา แล้วพูดเหมือนกันว่า พล็อตโอเคแล้วนะ แต่ถ้าเล่าเรื่องด้วยประเด็นอื่นมากกว่านี้ การดำเนินเรื่องไม่ใช่แบบนี้ จะดีมากๆ เลยล่ะ

อีกอย่างที่ลืมบ่น ฮ่าๆ ยัยคุณหนูโมโมโกะ คู่หมั้นของจุนสุเกะ ดูเป็นคนมั่นใจมาตลอดนะ แถมถ้ารู้ว่าตัวเองไม่ได้รักจุนสุเกะ เพราะแอบรักกับรุ่นพี่ ทำไมไม่ตกลงคุยกับจุนสุเกะตั้งแต่แรกฟระ ว่าฉันไม่ได้ชอบคุณนะ จะแต่งงานกันทำไม แล้วก็ตอบรับด้วยนะ ปล่อยให้จุนสุเกะที่เพิ่งคิดได้ว่ารักมาอิมากๆ เป็นคนปฏิเสธ มันดูเสียหายหลายฝ่ายยังไงก็ไม่รู้ ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรว่า หาทางปฏิเสธด้วยกันได้ ทำไมไม่ทำหว่า