What do you think?
Rate this book
A babérligetkönyv - Hexakümion
Ksiega gaju laurowego i inne eseje
- GenresHungarian Literature
420 pages
First published January 1, 1993
20 people are currently reading
169 people want to read
About the author
Béla Hamvas
102 books109 followersBéla Hamvas was born in 23 March 1897 in Eperjes (Prešov). His father, József Hamvas was an evangelical pastor, teacher of German and Hungarian, journalist and writer. The family moved to Bratislava in 1898, where Hamvas completes his basic studies in 1915. After graduation, like his classmates, he entered voluntary military service and was sent to the front in Ukraine. He is sent back to Budapest for hospital treatment due to severe traumatic shock, but just after recovery, he's being drafted to the front lines to western Italy. He never reaches the battlefield, as his train was hit by a bombshell, wounding Hamvas, who was discharged.
In 1919 his father refuses to take an oath of allegiance to Czechoslovakia, whereby his family was expelled from Bratislava. They move to Budapest, where Hamvas attends Péter Pázmány University. Upon graduation he became a journalist at the newspapers Budapesti Hírlap and Szózat. Hamvas considered this job shallow and humiliating, but he had to support his family (his father was pensioned in 1924). Three years later he quits, as he finds a better job in the main library of Budapest. He is appointed as a senior librarian in 1927. By this time he is writing articles, reviews and essays for 25 different journals. He marries Ilona Angyal in 1929, but divorces in 1936 to marry Katalin Kemény in 1937. She was her partner in founding the Sziget circle, a literary group which later gains prominent members like Antal Szerb, László Németh, or Antal Molnár.
Nearly 20 years of library work is ended by World War II. Hamvas was drafted for military service three times. He continues his literary work while on the front lines - translating Laozi and Heraclitus among others. His first essay collection is published in 1943.
The couple survives the siege of Budapest. Their apartment is hit by bombing, destroying his library and manuscripts. Despite the Soviet siege and numerous harassment by authorities, 1945-1947 are his most fruitful years.
In 1948 he was placed on the b-list (interdiction from publishing) by the newly elected communist government, and was forced into retirement from his library job. While he published more than 250 works before his interdiction, most larger body of Hamvas's work was written anonymously later on. He gets licence to farm in the garden of his brother-in-law in Szentendre, and is tending plants between 1948-1951, in which time he also completes Karnevál, one of his major essay.
Between 1961-1964 he is employed as an unskilled worker in power plant buildings in Tiszapalkonya, Inota and Bokod, under harsh conditions. Whenever he has spare time, he translates from Sanskrit, Hebrew and Greek, and writes about the Cabala, Zen, and Sufism. Between 1959 and 1966 he completes Patmosz, his last major work.
Aged 67, he finally manages to get permission for pension. Béla Hamvas dies in 1968 in brain hemorrhage. He was buried in Szentendre.
In 1990 he receives the Kossuth Prize posthumously.
In 1919 his father refuses to take an oath of allegiance to Czechoslovakia, whereby his family was expelled from Bratislava. They move to Budapest, where Hamvas attends Péter Pázmány University. Upon graduation he became a journalist at the newspapers Budapesti Hírlap and Szózat. Hamvas considered this job shallow and humiliating, but he had to support his family (his father was pensioned in 1924). Three years later he quits, as he finds a better job in the main library of Budapest. He is appointed as a senior librarian in 1927. By this time he is writing articles, reviews and essays for 25 different journals. He marries Ilona Angyal in 1929, but divorces in 1936 to marry Katalin Kemény in 1937. She was her partner in founding the Sziget circle, a literary group which later gains prominent members like Antal Szerb, László Németh, or Antal Molnár.
Nearly 20 years of library work is ended by World War II. Hamvas was drafted for military service three times. He continues his literary work while on the front lines - translating Laozi and Heraclitus among others. His first essay collection is published in 1943.
The couple survives the siege of Budapest. Their apartment is hit by bombing, destroying his library and manuscripts. Despite the Soviet siege and numerous harassment by authorities, 1945-1947 are his most fruitful years.
In 1948 he was placed on the b-list (interdiction from publishing) by the newly elected communist government, and was forced into retirement from his library job. While he published more than 250 works before his interdiction, most larger body of Hamvas's work was written anonymously later on. He gets licence to farm in the garden of his brother-in-law in Szentendre, and is tending plants between 1948-1951, in which time he also completes Karnevál, one of his major essay.
Between 1961-1964 he is employed as an unskilled worker in power plant buildings in Tiszapalkonya, Inota and Bokod, under harsh conditions. Whenever he has spare time, he translates from Sanskrit, Hebrew and Greek, and writes about the Cabala, Zen, and Sufism. Between 1959 and 1966 he completes Patmosz, his last major work.
Aged 67, he finally manages to get permission for pension. Béla Hamvas dies in 1968 in brain hemorrhage. He was buried in Szentendre.
In 1990 he receives the Kossuth Prize posthumously.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
August 11, 2023
kiedy myślisz, że masz monopol na prawdę, ale właściwie to często bredzisz o kobietach niczym najbardziej szarmancki dziad spod monopolowego
esej o pisaniu 10/10
esej o pisaniu 10/10
April 1, 2024
Okej, nie do końca tego się spodziewałam. Mniej w niej gaju laurowego, a więcej esejów o sztuce, filozofii i literaturze. Bardzo nierówna, niektóre eseje były wybitne i nie mogłam się od nich oderwać, inne kartkowałam raczej obojętnie, albo z niesmakiem. „Psychologia zbierania kwiatów”, „Pejzaż antyczny i współczesny”, „Breugel” oraz „Listy Rilkego” w zdecydowanej czołówce! Autor doskonale opisuje piękno przyrody i codzienne czynności podniesione do rangi misterium - te fragmenty urzekły mnie najbardziej…
• „Kiedy pływałem wśród wysp południowych, pewnego dnia na jednej z nich znalazłem gospodę otoczoną gajem laurowym. Nigdy wcześniej nie widziałem drzew laurowych. Sądziłem, że gdy wawrzyn rozwija się naturalnie, wyrasta tylko krzak. A tu rosły wysokie, obsypane liśćmi drzewa, co najmniej trzysta. Zanurzony w głębokim zielonym cieniu wdychałem ich korzenny zapach podczas obiadu i kolacji. Do świeżo pieczonej ryby, wina, winogron powietrze o takim aromacie!”
• „Łatwo i chętnie zrezygnuję ze wszystkiego, co żyje na ziemi - ale kwiaty, kwiaty!”
• „Breugel to artysta problematyczny w tradycji, przez którą jest postrzegany. Jego miejsce wśród Flamandów jest podobne do sytuacji Dostojewskiego wśród Rosjan, Baudelaire’a wśród Francuzów czy Wagnera wśród kompozytorów, Walentyna wśród gnostyków czy Heideggera pośród filozofów”.
• „Dlatego dla osoby ekstrawertycznej wiosna jest wyzwoleniem niedającym się porównać z niczym. Wrażenia ustokrotniają się i pogłębiają. Wiosną Europejczycy zazwyczaj albo wracają do zdrowia, albo umierają”.
• „Usiadłem sobie pod tamaryszkiem, żeby w jego cieniu spokojnie zjeść świeżo zerwaną, miodową figę. Słońce stało w zenicie i w zatoce nie widziałem nikogo. To było raczej przeżycie metafizyczne niż jedzenie. Czasem wolno tak jeść, jakby człowiek się modlił. Potem zszedłem nad wodę zmyć z rąk lepki sok, ale musiałem wrócić, by uświęcić ten akt ceremonią wypalenia papierosa”.
• „Kiedy pływałem wśród wysp południowych, pewnego dnia na jednej z nich znalazłem gospodę otoczoną gajem laurowym. Nigdy wcześniej nie widziałem drzew laurowych. Sądziłem, że gdy wawrzyn rozwija się naturalnie, wyrasta tylko krzak. A tu rosły wysokie, obsypane liśćmi drzewa, co najmniej trzysta. Zanurzony w głębokim zielonym cieniu wdychałem ich korzenny zapach podczas obiadu i kolacji. Do świeżo pieczonej ryby, wina, winogron powietrze o takim aromacie!”
• „Łatwo i chętnie zrezygnuję ze wszystkiego, co żyje na ziemi - ale kwiaty, kwiaty!”
• „Breugel to artysta problematyczny w tradycji, przez którą jest postrzegany. Jego miejsce wśród Flamandów jest podobne do sytuacji Dostojewskiego wśród Rosjan, Baudelaire’a wśród Francuzów czy Wagnera wśród kompozytorów, Walentyna wśród gnostyków czy Heideggera pośród filozofów”.
• „Dlatego dla osoby ekstrawertycznej wiosna jest wyzwoleniem niedającym się porównać z niczym. Wrażenia ustokrotniają się i pogłębiają. Wiosną Europejczycy zazwyczaj albo wracają do zdrowia, albo umierają”.
• „Usiadłem sobie pod tamaryszkiem, żeby w jego cieniu spokojnie zjeść świeżo zerwaną, miodową figę. Słońce stało w zenicie i w zatoce nie widziałem nikogo. To było raczej przeżycie metafizyczne niż jedzenie. Czasem wolno tak jeść, jakby człowiek się modlił. Potem zszedłem nad wodę zmyć z rąk lepki sok, ale musiałem wrócić, by uświęcić ten akt ceremonią wypalenia papierosa”.
August 11, 2022
Zdumiewające jest to, na jak olbrzymią skalę niemoralności może podnieść się literatura, mimikrując pod piękno.
«Ty nacze jabłuko rumiane, ale wseredyni puste”
«Ty nacze jabłuko rumiane, ale wseredyni puste”
July 2, 2024
Unikatowe doświadczenie.
Read
April 19, 2025Jest szansa, że dorastam do czytania esejów. Hamvas pisze elegancko, krągle - a teksty o drzewach i śpiewie ptaków brzmią nieomal współcześnie. No i ucieszyły mnie międzywojenne złośliwości w kierunku pop-psychologii (wówczas jeszcze psychoanalizy).
Zabrakło mi trochę tego, żeby eseje w miarę możliwości były opatrzone datami. Przy tak bogatym życiorysie jak ten Hamvasa i przy tak intensywnym historycznie okresie jak węgierskie międzywojnie, byłoby to bardzo ciekawe, żeby mocniej w tej chronologii pogrzebać.
Zabrakło mi trochę tego, żeby eseje w miarę możliwości były opatrzone datami. Przy tak bogatym życiorysie jak ten Hamvasa i przy tak intensywnym historycznie okresie jak węgierskie międzywojnie, byłoby to bardzo ciekawe, żeby mocniej w tej chronologii pogrzebać.
Read
March 15, 2023Niezwykły zbiór esejów. Najbardziej porwały mnie te bardziej osobiste przemyślenia życiowe autora - nie te opierające się na nurtach filozoficznych.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews