What do you think?
Rate this book
Weg van mobiliteit
Hoe gaat het met u? Wedden dat u `drukdrukdruk antwoordt? Omdat het waar is natuurlijk. Maar ook omdat het nu eenmaal goed staat. Iemand die `maar stilletjes antwoordt, is een loser. In onze samenleving is bewegen beter dan stilzitten en veel verkeer een teken van economische groei en dus vooruitgang. Toch? Als u daar ook wel eens aan twijfelt (wakker liggend van het verkeerslawaai of angstig wachtend op het verlossende moment dat uw tiener thuiskomt), dan is dit boek er voor u. Kris Peeters zet doel en middel weer op zn plaats en de puntjes op de i.
Samen met u maakt hij een ontdekkingsreis langs roddelmobiliteit, de trampoline van het Goede Leven en het mysterie van het Verdwijnend Verkeer, op zoek naar een antwoord op de vraag hoe mobiliteit ons (weer) gelukkig kan maken.
Fasten your seatbelts voor een polemische rollercoaster van ideeën waarin pretparken niet toevallig een prominente rol spelen.
Kris Peeters is politicoloog en antropoloog. Zijn eerdere boeken 'Het voorruitperspectief' en 'De file voorbij' kenden veel bijval, zijn opiniebijdragen gelden als landmarks voor ons mobiele denken.
Samen met u maakt hij een ontdekkingsreis langs roddelmobiliteit, de trampoline van het Goede Leven en het mysterie van het Verdwijnend Verkeer, op zoek naar een antwoord op de vraag hoe mobiliteit ons (weer) gelukkig kan maken.
Fasten your seatbelts voor een polemische rollercoaster van ideeën waarin pretparken niet toevallig een prominente rol spelen.
Kris Peeters is politicoloog en antropoloog. Zijn eerdere boeken 'Het voorruitperspectief' en 'De file voorbij' kenden veel bijval, zijn opiniebijdragen gelden als landmarks voor ons mobiele denken.
368 pages
First published January 1, 2014
1 person is currently reading
28 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
June 22, 2015
Taaier om te lezen dan De file voorbij, maar wel boeiend, en ook heel mooi om te zien hoe de auteur alle tendenzen waar ik vrolijk van wordt/bezorgd om ben in elkaar vervlecht. 3,5 ster.
July 11, 2017
Telkens ik het boek opnieuw oppik om verder te lezen, denk ik: ‘Had Kris z’n boek niet beter “Weg met mobiliteit” genoemd?’. Keer op keer wijst hij de lezer erop dat de term mobiliteit verkeerd gebruikt wordt en daarom introduceert hij de term mobiliTijd (kort door de bocht omschreven als volhoudbare mobiliteit met respect voor ons tijdsbudget).
Nieuwe mobiliteitsfilosofie
Een maand voor ‘Weg van mobiliteit’ verscheen, was er al ‘Het mobielste land ter wereld’ van Thomas Vanoutrive en Kobe Boussauw. Er zijn heel veel parallellen tussen beide werkstukken. Een paar voorbeelden: hoe geluk en mobiliteit onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn (vader en zoon Skidelsky), het pretpark als sublimatie van onze mobiliteitsverlangens en hoe er verkeerd over mobiliteit (vaak vanuit congestie) wordt gedacht. Toch zijn beide boeken erg complementair: waar ‘Het mobielste land ter wereld’ heel vlot leest en vooral aandacht besteedt aan een beperkt aantal basisideeën (perfect voor wie weinig tijd heeft of een snelle introductiecursus mobiliteit wil) is ‘Weg van mobiliteit’ een stuk diepgravender, met de bibliografie alleen al kun je jaren slijten. Het ene is een lekkere snack voor tussendoor, het andere is een kluif om je tanden scherp te houden. Ik kan enkel een pleidooi houden om beide boeken te lezen, of om Kris Peeters te parafraseren: wij waren te lang een zwijgende meerderheid, maar hoe vaker je die hoort, hoe sneller je zelf je stem laat horen.
De beste Kris Peeters
Als ik met collega’s (mobiliteitsmensen) over ‘De file voorbij’ (het vorige boek van Kris Peeters) spreek, is iedereen enorm lovend. Even later moeten ze dan vaak bekennen dat ze het nog niet helemaal uit hebben (ffs het dateert uit 2010), dat ze er nu en dan een stukje in lezen of dat het gewoon mooi in hun boekenkast prijkt. Deze mensen wil ik geruststellen: ‘Weg van mobiliteit’ is een stuk leesbaarder, misschien omdat de auteur menselijker is met zijn liefde voor de Simca, zijn 3 kinderen, een kat en een ‘leefbare’ relatie met zijn vrouw (dat laatste om aan te geven hoe verkeerd onze woordkeuze is als we het over leefkwaliteit willen hebben). Ook Kris is niet immuun voor de lokroep van de auto, maar verleent de auto opnieuw de juiste proporties: een middel en geen bijbelse Moloch om onze kinderen aan op te offeren.
Buiten het bereik van kinderen bewaren
Als je door het boek bladert, word je vergast op een weergave van de mobiliteitsevolutie van de mens: van de uitvinding van het wiel over de auto naar het volgend stadium in onze evolutie (en meer vertel ik niet). Deze bewegende beelden hebben een enorme aantrekkingskracht voor kinderen, wat de lezer dwingt om het boek in het holst van de nacht te gaan lezen, wat de leefbaarheid van de relatie met je partner natuurlijk niet ten goede komt. Of je neemt het mee naar die idyllische vakantiebestemming, ver weg van de drukte van het normale leven, op een terrasje in een levendig doch autoloos dorpscentrum.
(mijn recensie ook op https://www.duurzame-mobiliteit.be/ar...)
Nieuwe mobiliteitsfilosofie
Een maand voor ‘Weg van mobiliteit’ verscheen, was er al ‘Het mobielste land ter wereld’ van Thomas Vanoutrive en Kobe Boussauw. Er zijn heel veel parallellen tussen beide werkstukken. Een paar voorbeelden: hoe geluk en mobiliteit onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn (vader en zoon Skidelsky), het pretpark als sublimatie van onze mobiliteitsverlangens en hoe er verkeerd over mobiliteit (vaak vanuit congestie) wordt gedacht. Toch zijn beide boeken erg complementair: waar ‘Het mobielste land ter wereld’ heel vlot leest en vooral aandacht besteedt aan een beperkt aantal basisideeën (perfect voor wie weinig tijd heeft of een snelle introductiecursus mobiliteit wil) is ‘Weg van mobiliteit’ een stuk diepgravender, met de bibliografie alleen al kun je jaren slijten. Het ene is een lekkere snack voor tussendoor, het andere is een kluif om je tanden scherp te houden. Ik kan enkel een pleidooi houden om beide boeken te lezen, of om Kris Peeters te parafraseren: wij waren te lang een zwijgende meerderheid, maar hoe vaker je die hoort, hoe sneller je zelf je stem laat horen.
De beste Kris Peeters
Als ik met collega’s (mobiliteitsmensen) over ‘De file voorbij’ (het vorige boek van Kris Peeters) spreek, is iedereen enorm lovend. Even later moeten ze dan vaak bekennen dat ze het nog niet helemaal uit hebben (ffs het dateert uit 2010), dat ze er nu en dan een stukje in lezen of dat het gewoon mooi in hun boekenkast prijkt. Deze mensen wil ik geruststellen: ‘Weg van mobiliteit’ is een stuk leesbaarder, misschien omdat de auteur menselijker is met zijn liefde voor de Simca, zijn 3 kinderen, een kat en een ‘leefbare’ relatie met zijn vrouw (dat laatste om aan te geven hoe verkeerd onze woordkeuze is als we het over leefkwaliteit willen hebben). Ook Kris is niet immuun voor de lokroep van de auto, maar verleent de auto opnieuw de juiste proporties: een middel en geen bijbelse Moloch om onze kinderen aan op te offeren.
Buiten het bereik van kinderen bewaren
Als je door het boek bladert, word je vergast op een weergave van de mobiliteitsevolutie van de mens: van de uitvinding van het wiel over de auto naar het volgend stadium in onze evolutie (en meer vertel ik niet). Deze bewegende beelden hebben een enorme aantrekkingskracht voor kinderen, wat de lezer dwingt om het boek in het holst van de nacht te gaan lezen, wat de leefbaarheid van de relatie met je partner natuurlijk niet ten goede komt. Of je neemt het mee naar die idyllische vakantiebestemming, ver weg van de drukte van het normale leven, op een terrasje in een levendig doch autoloos dorpscentrum.
(mijn recensie ook op https://www.duurzame-mobiliteit.be/ar...)
March 11, 2017
Verwacht geen snel antwoord in dit boek over hoe we onze moboiliteit weer vlot krijgen. De auteur is filosoof en politicoloog, en toont graag al zijn belezenheid: dus gaan zijn gedachten alle richtingen uit. Pas als je een groot deel van het boek hebt gelezen en daarna terugblikt op eerdere hoofdstukken, begrijp je (als de gehaaste lezer die ik toch wel ben) waar de auteur naar toe wil. Het boek "Het mobielste land ter wereld" van o.a. Kobe Boussauw heeft dezelfde ideeën maar legt deze op minder dan de helft van het aantal pagina's uit. Ik zou dan ook eerder dat boek aanraden dan "Weg van mobiliteit".
November 20, 2022
Goed boek met vele vele innovatieve inzichten over mobiliteit. Maar wel héél lang. Uitgever had hier en daar wat moeten snoeien.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews