Η Στέλλα Βογιατζόγλου (1950-2008) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ήταν πεζογράφος και συγγραφέας διηγημάτων, μυθιστορημάτων, θεατρικών έργων και παιδικής λογοτεχνίας. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και εργάστηκε σε διάφορες υπηρεσίες και στο ραδιόφωνο. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1978 με διήγημα από τη λογοτεχνική στήλη της εφημερίδας Τα Νέα. Ήταν μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. Έργα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά και στα γερμανικά. Βραβεύτηκε για το θεατρικό της έργο Στην υγειά των χαμένων, 1990, το οποίο μεταφράστηκε στα γερμανικά και εκπροσώπησε την Ελλάδα στον διαγωνισμό European Drama Award. Επίσης, το έργο της Τσικλιντάν τιμήθηκε από το ΥΠΠΟ το 1997 και ανέβηκε στη σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ενώ το 2002 τιμήθηκε με το Γ’ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου. Πέθανε στη Θεσσαλονίκη στις 18 Αυγούστου 2008, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο -εμπειρία που αποτέλεσε το θέμα του Τσικλιντάν.
Δύο γυναίκες μόνες μα γεμάτες ιστορίες - πολλές από αυτές κοινές, οικογενειακές - περνάνε ώρες και μέρες συζητώντας και συνειδητοποιώντας τον χρόνο που φεύγει σαν νερό, τα νιάτα που σκορπάνε, τις ευκαιρίες για έρωτα και ευτυχία που ξεγλιστρανε πολλές φορές μέσα από τα χέρια μας. Στο background η Θεσσαλονίκη του χθες και του σήμερα με τη διαχρονική γοητεία της.