دربارۀ معماری ایران بسیار نوشتهاند، از مسجدها و كاخها گرفته تا آرامگاهها و كوشكهای باغها. اما موضوع این كتاب سنت بومیای است كه در بستر زندگی در زیستگاههای خرد و كلان ایران پاگرفته و از قضا بیشتر در بناهایی خودنمایی میكند كه از دایرۀ مطالعات تاریخی معماری به كنار ماندهاند؛ سخن از بناها و سنتی ویژه در معماری است كه حیات در این سرزمین بیشوكم بیابانی با این آب و هوای خشك و خشن بدان وابسته است. فهم چشمگیر ایرانیان در زندگی در این زمین خشك پرداختۀ هزارههاست، و نه قرنها. آنچه نشانۀ نبوغ اینان است، نه ممكن كردن زندگی، كه بسیار فراتر از آن، ساختن تمدنی است درخشان و خیالانگیز در این انواع سخت طبیعی.
ااين کتاب شامل مقالات الیزابت بیزلی و مايكل هارورسن، پژوهشگران موسسهی تحقیقات فارسی بريتانياست که در خلال سفرهاشون به ایران بین سالهای ١٣٤٠ تا ١٣٥٦ نوشتهن. کتاب دربارهی بناهای مناطق کویری ايران، مانند قنات و بادگير و آب انبار و يخدانه و نشون میده که چطور مردم این سرزمین طی قرنها خود را با شرایط آب و هوایی سخت سرزمینشان وفق داده ن.
کویر و معماری کویری همیشه برام جالب بود چه وقتی از نزدیک میدیدم و چه تو تصاویر یا نقاشیها. کتاب اگرچه از دید معماری به بافت سازههای کویری نگاه میکنه اما محتواش به درد مخاطب عام هم میخوره. و کسی که آشنایی با معماری هم نداشته باشه و مثل من فقط علاقمند به کشف چرایی شکل و شمایل سازههای کویری باشه، میتونه جواب سوالهاش رو به زبان ساده از این کتاب بگیره.