Review : Simon Johannes Carmiggelt (1913-1987), was ooit Nederlands meest bekend schrijver en mediafiguur bij uitstek. Carmiggelt is vooral bekend geworden door zijn dagelijkse cursiefje onder het pseudoniem Kronkel in het dagblad Het Parool.
Ook Henk van Gelder, die in zijn biografie vooral aan de persoon van Carmiggelt aandacht schonk, kon niet voorbij aan Kronkel en dus las hij alle Kronkels voordat hij aan zijn biografie begon. Een biografie over Carmiggelt schrijven lijkt mij een immense opdracht, een biografie over hem lezen is een waar genot.
Simon Carmiggelt werd op 7 oktober 1913 in Den Haag geboren. Hij had altijd een enorme bewondering voor de stukjes (Falklandjes) van Herman Heijermans gehad en zoiets wilde hij ook doen. Hij wilde een nieuwe Heijermans worden. Maar hij hoorde aan de laagste trap van de journalistiek te beginnen. In 1937 mocht hij van start gaan bij de deftig liberale krant Het Vaderland.
Na nog een tussenstadium bij een soort persbureau komt hij eind 1931 dankzij zijn broer Jan bij de Haagse editie van Het Volk, Vooruit, terecht. En van dan af kan hij echt journalistiek gaan bedrijven.
Aanvankelijk deed hij de kunstredactie maar eenmaal zijn Kronkel het leven gezien had bouwde hij dat soort journalistiek af. Hij was een heel minzaam man, maar hij had een hartsgrondige hekel aan fascisme en communisme. Elke ideologie die in staat is het individu zijn persoonlijke vrijheid te ontnemen was voor hem des duivels. Toch werd hij langzaam maar zeker alcoholist en juist daardoor verloor hij een stuk vrijheid. Tot zijn laatste snik heeft Carmiggelt het leven gekoesterd, niettegenstaande zware depressies, van vrouwen gehouden en geschreven in de hoedanigheid van Kronkel.
Laat dat maar aan Henk van Gelder over, het schrijven van een kritisch-vriendschappelijke biografie van een oud-collega. Van Gelder beschrijft in goedlopende zinnen het leven van een wijze, ironische beschouwer, die op den duur zo vergroeid raakt met die rol dat hij verbergt dat hij ook hartstochtelijk, driftig, ijdel en verslavingsgevoelig is. Een afstandelijke mensenkenner, altijd op zoek naar een onderwerp voor een "stukkie". De biografie heeft mijn waardering voor de godfather van de column niet veranderd. Ik wist alleen niet dat er achter de beschouwelijke kroegloper een hardwerkend, (en -drinkend) moeilijk mens school. Het verbaasde mij destijds dat hij bevriend was met Gerard Reve en verliefd op Renate Rubinstein. Die verbazing heb ik nu niet meer.