Ο Γρηγόρης αφήνει το ιδιωτικό σχολείο που εργάζεται στη Θεσσαλονίκη και μετακομίζει στην Αθήνα, αναλαμβάνοντας ως αναπληρωτής δάσκαλος μια Τάξη Υποδοχής. Η διδασκαλία της ελληνικής σε μεταναστόπουλα που μόλις έχουν εγκατασταθεί στην Αθήνα τον κεντρίζει και του δίνει τεράστιο κίνητρο. Αλλά το νέο του σχολείο δεν λειτουργεί, όπως ο ίδιος θα περίμενε. Και η νέα του γειτονιά, στο κέντρο της Αθήνας, η «παλιά αρχοντογειτονιά», δεν μοιάζει με τις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Όπως και οι άνθρωποι που συναντά. Γιατί μεταξύ της αλήθειας και του ψέματος, πολλές φορές η διαχωριστική γραμμή είναι κάτισχνη. Άλλωστε, αλλιώς μια πλατεία φαίνεται από το ισόγειο, αλλιώς από ένα ρετιρέ, διαφορετικά από την οθόνη του κινηματογράφου, τις νότες ενός τραγουδιού και φυσικά, αλλιώς, όταν τη ζήσεις από μέσα. Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα, λέει ένα τραγούδι. Ποια θέα όμως, επιλέγεις να κοιτάζεις; Γιατί η ζωή, είναι σαν μια ρόδα με σκασμένο λάστιχο. Θα βρει όμως τον τρόπο να κυλήσει.
Ο Στέλιος Λιθοξοΐδης γεννήθηκε το 1993 στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Φλώρινα. Είναι δάσκαλος και εργάζεται στη δημόσια εκπαίδευση. Οι μεταπτυχιακές του σπουδές αφορούν, πρώτον, τη δημιουργική γραφή και δεύτερον, τις επιστήμες της αγωγής, με εξειδίκευση στα ζητήματα ιστορίας, ιστορικής εκπαίδευσης και εκπαιδευτικής πολιτικής. Είναι βραβευμένος, μεταξύ άλλων, από το Δίκτυο Δημιουργικής Γραφής και από τις κυπριακές εκδόσεις Ευγνώμων. Από όλες τις δράσεις του πάντα προκρίνει την Ομάδα Δημιουργικής Γραφής στη Λέσχη Πολιτισμού Φλώρινας, της οποίας είναι ιδρυτής και επιστημονικός υπεύθυνος. Αποτελεί υποψήφιο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικούς τόμους. Στο θέατρο έχουν ανέβει τα έργα του «Οι τελευταίες κενές σελίδες» (Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, 2023) και το θέατρο από παιδιά για παιδιά «Ακαδημία θεών» (Θέατρο Παραμυθίας, 2023). Συντονίζει εργαστήρια δημιουργικής γραφής για παιδιά, εφήβους και ενήλικες στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στις Η.Π.Α. Από τον Δεκέμβριο του 2023 αποτελεί Τακτικό Μέλος του Φ.Σ. «Παρνασσός». Στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εμφιλοχωρούν η δημιουργική γραφή, η λογοτεχνία, η εκπαιδευτική πολιτική και οι έμφυλες διαστάσεις στην εκπαίδευση.
Στην εποχή των μικρών και των θολών αξιών,στην εποχή του τσιμέντου και της πολυκατοικίας όπως λεει και ο Συγγραφέας,σε με κοινωνιά που βρίσκεται στο μεταίχμιο του χθές και το σήμερα είναι καταπληκτικό το πώς ο καλλιτέχνης κατάφερε την σύζευξη του μακρόκοσμου και του μικρόκοσμου διαφόρων θεμάτων που εγείρουν φιλοσοφικής αλλά και διεπιστημονικής διερεύνησης,διατύπωση ποικίλων καθημερινών προβληματισμών , ερωτηματικών, αδιεξόδων,την απόδοση αυτών μέσω της μυθοπλασίας και την κατασκευή χαρακτήρων.Η χρήση στοιχείων λογοτεχνικότητας όπως της αφήγησης,των ποιητικών περιγραφών ,των αναλογιών και των μεταφορών αποδεικνύει την πληθώρα γνωσεων και δεξιοτήτων του δημιουργού καθιστώντας το έργο αυτό υπέροχο που δεν υστερεί σε τίποτα από τα κορυφαία κλασσικά αριστουργήματα. Ο κάθε αναγνώστης θα μπορούσε να βρει <<κομμάτια>> του στην συμπεριφορά,στις κακουχίες,στις διάφορες συναισθηματικές καταστάσεις που βιώνει ο πρωταγωνιστής αλλά και στις εκπλήξεις ,στις συγκινήσεις του παρελθόντος και στα απρόσμενα του αύριο,στην περίοπτη θέαση της ίδια της ζωής.
Ένα εξαιρετικό κοινωνικό μυθιστόρημα, από αυτά που αναρωτιέσαι πώς γίνεται να μην είναι γνωστά. Έλα μάλλον που τα διαμαντάκια στη ζωή πρέπει να τα ψάχνεις. Ενδιαφέρουσα αφήγηση, άρτια πλοκή, θρίλερ και αστυνομικό σε ορισμένα σημεία. Σε κανένα σημείο δεν χάνει τον ρομαντισμό, την αθηναϊκή ατμόσφαιρα που, όσο κι αν σε πρώτο επίπεδο φαίνεται αποκρουστική, πάντα θα έχει μια όμορφη πλευρά. Στην Πλατεία Λαού, τα Πατήσια, την Κυψέλη, στη Λιοσίων με «την όψη φιδιού αλλά την ψυχή πτηνού». Οι χαρακτήρες άρτιοι, λειτουργικοί για το έργο. Ελαφρύ και βαρύ συνάμα. Πρότασή μου να διαβαστεί κεφάλαιο-κεφάλαιο. Εκπαίδευση, μεταναστευτικό, οικονομία, κοινωνία & σύγχρονη επικαιρότητα είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που θίγονται είτε άμεσα είτε μέσα από τα σημαινόμενα της αφήγησης. Φαίνεται ότι θα έχει και συνέχεια. Μακάρι!
Είναι το δεύτερο βιβλίο του Στέλιου Λιθοξοιδη που διαβάζω κι ομολογώ πως δεν μπορώ να το αφήσω. Ήδη στην τεχνική ποινή ο Στέλιος απέδειξε πόσο μεστό λόγο διαθέτει στα έργα του. Η παλιά αρχοντογειτονιά είναι ένα σύγχρονο μυθιστόρημα θίγοντας κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας. Το συγγραφικό στυλ του Στέλιου είναι μοναδικό. Γλωσσικά καταφέρνει με τεράστια μαεστρία να κερδίζει τον αναγνώστη με έναν απλό τρόπο, διαλόγους άκρως ρεαλιστικούς, διατηρώντας παράλληλα δυνατά εκφραστικά μέσα. Ο Στέλιος είναι ένας νέος συγγραφέας που ήρθε για να μείνει. Η παλιά αρχοντογειτονιά αξίζει να διαβαστεί.
Εξαιρετικό βιβλίο, εντυπωσιάστηκα με το βάθος των χαρακτηριστικών που παρουσιάζονται στο βιβλίο. Ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο που θες να δεις τι πρόκειται να συμβεί παρακάτω. Ένα έργο γεμάτο συναίσθημα που έχει μεγάλη απήχηση σε πολλούς αναγνώστες!!