Գուրգեն Մահարիի վավերագրական այս պատմվածքները պատկերում են խորհրդային իշխանության տարիներին բռնադատվածների կյանքը սիբիրյան ճամբարներում։ Ինքնակենսագրական այս պատմվածքներում, որոնք պատկանում են հեղինակի «Սիբիրյան պատմվածքների» շարքին, բազում ճակատագրեր են՝ բախտի քմահաճույքով տանջանքի մատնված հեռավոր Սիբիրում...
Gurgen Mahari (Gurgen Grigori Ajemian) was an Armenian writer and poet.
In 1915 during the Armenian genocide Gurgen's family emigrated to Russia. His first book, Titanic was published in 1924. Then he wrote his autobiographical trilogy which tells his story of survivor and the tragedy experienced by Armenians in Western Armenia.
He was arrested by Soviet secret police at the period of Stalinism and released after Joseph Stalin's death (Mahari was sentenced to 10 years' confinement in 1937, returned in 1947 and one year later exiled again).
Սիբիրյան պատմվածքներից է. առաջին հայացքից «առօրյա, կենցաղային», բայց ճամբարային առօրյա։ Մի բան առանձնահատուկ է զարմացնում այս պատմվածքներում՝ ապրելու ուժը, որը վեր է ամեն ինչից։ Մի քիչ գնում-գալիս է, բայց ուժ... Մի պահ մտածում ես, դրա համեմատ, հիասթափությունը, հուսալքությունը...