ในเหมืองแร่มีนิยาย

by อาจินต์ ปัญจพรรค์

เมื่อลงมือเขียนบทความชิ้นนี้ ผมคิดวาบไปถึง "ส.ธรรมยศ" ที่ท่านได้ให้เกียรติงานประพันธ์ ไว้สูงยิ่งว่า "งานประพันธ์เป็นสิ่งที่ต้องพิจารณากันอย่างเข้มงวดในระหว่าง เทพเจ้า" และนักประพันธ์อมตะของโลกท่านหนึ่ง ได้ประกาศให้นวนิยาย มีคุณค่าสูง เทียบเท่าประวัติศาสตร์ : "นวนิยายคือตัวอย่างอันสูงสุดของความสืบเนื่อง มันเป็นรูปแบบของการเขียนที่มนุษย์ได้ค้นพบ"

หนังสือชุดนี้ รวมผลงานเขียนเกี่ยวกับเหมืองแร่ ในรูปงานเขียนแนวนวนิยายของอาจินต์ ปัญจพรรค์ เป็นงานเขียนตั้งแต่ ช่วงปี 2490-2534

นวนิยายเพชรน้ำเอกทั้ง 5 เรื่อง ประกอบด้วย...

ในเหมืองแร่มีนิยาย, แผ่นดินแร่, เลือดในดิน, ใต้แผ่นดิน และเหมืองทองแดง

โดยจัดลำดับการเขียนตามจริงของ อาจินต์ จากการตรวจสอบลำดับวันเวลาและเอกสารชั้นต้นของผู้เขียน เพื่อนำเสนอสาระสำคัญ ของหนังสือก็คือ คุณค่าและพัฒนาการทางการเขียนของ อาจินต์ ปัญจพรรค์ จากนักเขียนลงตะกร้า สู่นักเขียนคนสำคัญของวรรณกรรมไทย...

856 pages, Hardcover

Published October 1, 2023

About the author

อาจินต์ ปัญจพรรค์ เกิดเมื่อ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2470 ที่อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรชายของขุนปัญจพรรค์พิบูล อดีตนายอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี และข้าหลวงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์และจังหวัดนครปฐม (มาติณ ถีนิติ) กับนางกระแส ปัญจพรรค์ (โกมารทัต) มีพี่น้องร่วมบิดามารดา คือ ชอุ่ม ปััญจพรรค์ พล.ต.ท.ลัดดา ปัญจพรรค์ และวัฒนา ปัญจพรรค์

เรียนชั้นประถมที่โรงเรียนพระปฐมวิทยาลัย แล้วมาต่อมัธยมที่โรงเรียนอำนวยศิลป์ ปากคลองตลาด โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและเข้าเรียนต่อในคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในช่วงเวลาตอนที่อาจินต์กำลังเรียนอยู่ชั้นปีที่สองนั้นเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้น ทำให้มหาวิทยาลัยงดการเรียนการสอน นิสิตต่างพากันกลับบ้านเกิดเพื่อหนีการทิ้งระเบิดเพื่อทำลายจุดยุทธศาสตร์สำคัญในกรุงเทพ เมื่อภาวะสงครามสงบอาจินต์กลับมาเรียนอีกครั้ง แต่การใช้ชีวิตในช่วงหลบหนีนั้นกลับทำให้อาจินต์ไม่สามารถเรียนได้ดีจึงถูกรีไทร์ บิดาจึงส่งอาจินต์ไปทำงานหนักในเหมืองแร่เพื่อดัดนิสัยที่จังหวัดพังงา อาจินต์ได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์ในช่วงเวลาดังกล่าวมาเขียนในเรื่องสั้นชุดเหมืองแร่

เคยเป็นบรรณาธิการหนังสือฟ้าเมืองไทย นิตยสารรายสัปดาห์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงเมื่อ พ.ศ. 2512-2531 ชีวิตส่วนตัว อาศัยอยู่ที่บ้านสุทธิสาร กับภริยา ไม่มีบุตร คติคือ "ทำอะไรทำจริง"