In deze zintuiglijke, rijkgeschakeerde dichtbundel vangt Siel Verhanneman de rituelen die we nodig hebben om de angst om ouder te worden of kind te blijven te bezweren. Ze vindt twee plaatsen in het lijf waar grote verlangens en gevoelens bewaard worden: de uterus, waar het moederschap kiemt, en de psoas, de spier van de ziel.
Beeldende kunst biedt haar afstand om aan zelfonderzoek te kunnen doen en grip te krijgen op het moederschap, de liefde, het verdriet en de toekomst.
Siel Verhanneman (°1989) is schrijver en dichter. In januari 2022 publiceerde ze haar derde dichtbundel 'Wat nu met het licht dat binnenvalt' bij de Arbeiderspers. Met haar instinctieve poëziedebuut 'Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd' (2016) maakte ze angst, verdriet en rouw wijd bespreekbaar. In 2019 verscheen haar debuutroman 'Of iedereen gaat dood' bij uitgeverij Angèle. De roman kreeg 3 sterren in Focus Knack en 4 bollen in NRC. In 2020 werd Siel Verhanneman opgenomen in 'Nu' als één van de tien meest interessante jonge dichters van het moment. Werk van haar verscheen in Deus Ex Machina, 'De afstand', 'Een wonderprachtig dier' en 'Watou 2020', een bloemlezing samengesteld door Peter Verhelst.
Over 'Wat nu met het licht dat binnenvalt', verschenen bij de Arbeiderspers
"Hoe schokkend zijn deze gedichten, hoe ongewoon direct. Dit is poëzie omdat elk gedicht zoekt naar wat nooit uit te spreken is en vindt wat er niet meer is." - Peter Verhelst over 'Wat nu met het licht dat binnenvalt', verschenen bij de Arbeiderspers
"Verhanneman legt de taal over het gapende gemis" - - Trouw
"Verhanneman wikkelt haar bundel evenwichtig af, maakt het verdriet van een jonge vrouw die zoekt naar vastigheid inzichtelijk." - Poëziekrant
Een dubbel gevoel bij deze bundel. Het eerste deel vond ik verwarrend en begreep ik niet altijd, of het sprak me misschien gewoon minder aan (op de gedichten over haar zus na). Maar het tweede deel bevat dan weer ontroerend mooie zinnen en gedichten, voornamelijk over het moederschap en het verlangen naar een tweede kindje.
Wel heel mooi hoe ze haar inspiratie in de kunst haalt. De betrokken kunstwerken even opzoeken is dan ook zeker een meerwaarde.