Jump to ratings and reviews
Rate this book

سیره اقتصادی امام علی ع

Rate this book

128 pages, Paperback

Published January 1, 2003

Loading...
Loading...

About the author

سید رضا حسینی

13 books3 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
1 (16%)
4 stars
2 (33%)
3 stars
3 (50%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
Profile Image for Peiman E iran.
1,435 reviews1,129 followers
Read
September 19, 2016
دوستانِ گرانقدر و خردگرا، من جایِ این عرب پرستان باشم شرم میکنم تا از این مطالب بنویسم... امّا اینها نه شرف دارند و نه آبرو... البته عده ای احمق و عرب پرستِ بی اصل و ریشه نیز میباشند که طالبِ این خزعبلات و .. چرت و پرت ها هستند، چراکه مطالعه و سواد لازم برای فهمِ حقیقت را ندارند
عزیزانم، بارها در این چرت و پرت نامه، نوشته شده که «علی» برایِ خودش هیچ مال و ثروتی نمیخواسته است... دوستانِ باشعور، او و بچه هایش از ثروتمندترینِ تازیان بودند.. از بیت المال برایِ خودش و بچه هایش نفری 7000 هزار دینار تا 10000 دینار سهم بر میداشته است ... در صورتیکه سهمِ زنانِ «محمّد رسولِ اللهِ اکبر» 1000 دینار بوده و سهمِ کسانی که در جنگ کنارِ «محمّد» شمشیر زدند 3000 دینار بوده است
عُمَر مالیاتِ هر ایرانی را 2 درصد از درآمدشان تعیین کرده بود و بعد از مدتی متوجه شد که «علی» با کمکِ دو دستیارِ خود چیزی حدود 80 درصد از ایرانیانِ بیچاره مالیات میگرفته است... و ایرانیانِ ناراضی قیام کرده اند... «عُمَر» گردنِ 2 دستیارِ «علی» را قطع نمود و سر «علی» را به زیر پایش گذاشت تا سرش را بخاطرِ دزدی از بیت المال قطع کند... ولی به خاطرِ پسرش «حسن» پشیمان شد و او را تبعید کرد... «حسن» به خاطرِ کارهایِ پدرش تا پایانِ زندگی با «علی» حرف نزد. و حتی نام پسرهایش را «علی» نگذاشت
دوستانِ خوبم درآمدِ نخلستانِ «ینبع» که یکی از صدها نخلستانِ او بود، چهل هزار دینار بود... تصور کنید مالیات شمال و جنوب ایران رویِ هم رفته چهل هزار ( 40000 هزار) دینار نمیشده است.... پس خودتان پی به ثروتِ این عرب بیابانی ببرید... درآمدِ سالیانۀ «فدک» یکصد و پنجاه هزار دینارِ (150 هزار دینارِ) طلا بوده است
دوستانِ من، مردمِ عربستان علی را کینه توز، مال اندوز و بی سیاست میدانستند...برایِ فهمِ این موضوع، تاریخِ مورخانِ بزرگ را مطالعه بفرمایید
عزیزانم، «علی» تنها در یک روز سر هفتصد الی هفتصد و پنجاه تن از یهودیانِ بنی قریظه را به کمکِ «زبیر» عمویِ "محمّد رسولِ اللهِ اکبر" از تن جدا کرد و مال و اموالشان را غارت کردند... نکند همۀ مورخان دروغ گفته اند و مثلِ اینان متوهم بوده اند... «علی» برایِ یهودیان چاه میکند؟؟؟ تمامِ یهودیان را کشتند. برایِ کدام یهودی چاه حفر میکرد؟؟؟ این بیابانیِ چاه کن
علی مال و ثروت نداشت؟؟؟؟ نکند زنان و برده ها و کنیزانش هوا میخوردند!!... عزیزانم، «علی» 4 زنِ رسمی و هجده کنیز یا (ام ولد) داشته است و با زنانِ صیغه ایِ بسیار... از علی سی و شش فرزند برجای مانده است... با چاه کندن این بچه ها بزرگ شدند؟ دقت کنید 36 فرزند
عزیزانِ من، این حیدر کرار و شیرِ خدا که ساخته و پرداختهٔ شاه اسماعیلِ حرامی و اولادِ لجن اوست روزگارِ ایرانی را نزدیک به پنج قرن است تباه کرده است... و از یک قد کوتاهِ چاق و خپل و پشمالو و با صورتی زشت و چاله چاله و البته شخصیتِ تو سری خور و ترسو... یک پهلوان نمیساخت که با خواندن تاریخ میفهمیم که زورش به زن ها و پیرزن ها میرسیده است
یحیی دولت آبادی در جلدِ 4 کتابِ «حیات یحیی» نوشته: اگر نامِ «محمّد» و «علی» را روی صفحه ای نوشته و یک ایرانی را چوب بزنید که، یکی از آن دو نام را محو کند، او «محمد» را محو خواهد کرد و از محو کردن «علی» احتراز دارد
دوستانِ مهربان و خردگرا، «خدا» دوست داشتنی است، نه پرسدیدنی. و «خدا» هیچ ولی و نماینده ای در زمین ندارد که روزانه سه بار درخردِ ایرانی فرو کنند که: اشهدو ان علی ولی الله
علی حتی ولیِ الله عرب هم نیست، اگر بود خلافتِ او را همرزمان و رفیقانش همچون «عمر» و «عثمان» و «ابوبکر» به خود اختصاص نمی دادند...اگر بود «عایشه» زنِ محمد رسول الله او را به جنگِ «جمل» نمی کشید... اگر بود شمشیرِ «ابن ملجم مرادی» فرقش را نمی شکافت... اگر بود مردمِ خودش طردش نمیکردند... اکر بود پسرِ بزرگش «حسن» از او بیزار نبود... و هزاران هزار اگر بود و اگر بود و اگر بود

امیدوارم این مطالب برایِ آگاهیِ فرزندانِ ایران مفید بوده باشه
«پیروز باشید و ایرانی»
223 reviews51 followers
February 16, 2016
"اصلی که بر تمام رفتارهای اقتصادی امام حاکم است، جلب خشنودی خدا و خوف از عذاب او است.
هدف میانی، کمک رسانی با حداقل هزینه است. امام برای دست یابی به این هدف، برای تولید ثروت و کسب درآمد تلاش می کند. او در تخصیص این درآمدها کمترین سهم را برای خود و بیشترین سهم را به مشارکت های اجتماعی تخصیص می دهد."
Displaying 1 - 2 of 2 reviews