1881... Άνοιξη... Η Χίος βυθισμένη στη γλυκιά μακάρια γαλήνη της, ταράζεται συθέμελα -ισοπεδώνεται- από τον καταστροφικό φονικό σεισμό. Τούτος ο ανείπωτος "χαλασμός", έτσι έμεινε στην ιστορία, εκτός από ερείπια, κονιορτό και θάνατο, στιγμάτισε ανεξίτηλα το ριζικό των ηρώων μας, την οικογένεια του Ηλία και της Φραγκώς. Όλα είναι εδώ: Αγωνία, ελπίδα, απαντοχή, καρτερία, αυταπάτη, ζήλια, φθόνος, μίσος, αγάπη, έρωτας, απόγνωση, γέννηση, θάνατος. Όλα είναι εδώ: Όλα όσα υφαίνουν το θαύμα μα και την τραγωδία της ύπαρξης...
Λυρική γραφή!με πλούσιο λεξιλόγιο. Μόνο που όταν το φάρμακο δεν χρησιμοποιηθεί σωστά γίνετε φαρμάκι. Το ότι η συγγραφέας έχει μεγάλο λεξιλόγιό το βλέπε σε τέτοιο σημείο ώστε να είναι τραγικά αστείο. Ας βάλουμε όλες της λέξεις όλες της εκφράσεις όλες της περιγραφές ρούχων τοπίων κτλ ως που να μην διαβάζετε άλλο. Έχουμε χάσει το μέτρο. Το άφησα στης 150 σελιδες
Η αλήθεια είναι ότι πρώτη φορά διάβασα ένα βιβλίο που είναι ολότελα αφιερωμένο στην ευχή της εχθρότητας,στην κατάρα και στην υλοποίηση της μέσα από τον θάνατο! 1881....Ο χαλασμός της Χίου,ο δολοφονικός σεισμός που ισοπέδωσε τα πάντα. Ο Ηλίας και η Φραγκώ,έχουν μία όμορφη και ευτυχισμένη οικογένεια.Ο σεισμός κατέστρεψε το σπίτι τους,αλλά με μία κρυφή κληρονομιά που βρήκε η Φραγκώ από τον πατέρα της,το ξαναφτιαξανε και μάλιστα καλύτερο από πριν. Ο Νικολής,ο αδερφός του Ηλία,με τη γυναίκα του την Ευτέρπη, δυστυχώς δεν είχαν χρήματα να αναστήσουν το σπιτικό τους,έτσι κατέληξαν στην αυλή της Φραγκως για να της ζητήσουν οικονομική βοήθεια. Πράγματι,η βοήθεια δόθηκε,έφτιαξαν το σπίτι τους από την αρχή,δεν επέστρεψαν όμως ποτέ τα δανεικά κι ούτε είχαν σκοπό να το πράξουν. Όταν επέστρεψε ο αδερφός της Φραγκως κι ενώ είχαν φτάσει στο αυτιά της οι διαδόσεις για την μη εξοφληση των δανεικων,ζήτησε το σπίτι για να κατοικήσει το νεοφερμένο ζευγάρι γιατί έτσι κι αλλιώς με δικά της λεφτά χτίστηκε. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους! "Αν δεν τη δω,Θεε μου,βουτηγμένη στα μαύρα ,να μην πεθάνω". Αυτά ήταν τα λόγια τα οργισμένα που βγήκαν από την ψυχή της Ευτέρπης και φυσικά εννοούσε την Φραγκώ.Η ψυχή της πέτρωσε και έκλεισε κάθε δίοδο επαναφοράς στην προηγούμενη κατάσταση της. Η αύρα του θανάτου μα και ο ίδιος αυτοπροσώπως,σε όλο το βιβλίο κάνουν βόλτες.Ποιο το μέγεθος της αδικίας που μπορεί να φέρει έναν άνθρωπο σε μία τέτοια τρελα,ώστε να εύχεται το θάνατο;Ποιο το μέγεθος της πίκρας και της απελπισίας για να ζητάει αποκατάσταση η ψυχή; Περισσότερα στο vivlioaromata.blogspot.gr
Ένα θέμα κάθε άλλο παρά εμπορικό όπως και καθετί που σχετίζεται με τον θάνατο.Όμως χάρη στην λογοτεχνική γραφή το θέμα αποκτά μία άλλη διάσταση όταν η συγγραφέας τέμνει με αριστοτεχνικό τρόπο τις ιστορίες των πρωταγωνιστών.Θλιβερό βιβλίο,αλλά εξαιρετικό με έξοχες περιγραφές και πλούσια η λυρική μουσική του λόγου.Η ζωή της Φραγκώς και της οικογένειάς της που θέλει η κατάρα ή το πεπρωμένο τους,τους στοιχειώνει ο θάνατος με διαφορετικούς τρόπους και αναζητώντας απεγνωσμένα απαντήσεις έχοντας ανάγκη παρηγοριάς μέσα από την απώλεια που τους αγγίζει ο θάνατος.Αίσθηση προκαλεί το "καταφύγιο" που βρίσκει ο καθένας από τέτοια "τραυματική εμπειρία" όπως της Ισιδώρας και συγκεκριμένα από τον Μεγάλο έρωτα που σημάδεψε βαθιά την ζωή της.Και φυσικά το συναίσθημα της ενοχής ανύπαρκτο εκ μέρους της Ευτέρπης.Μη το προσπεράσετε,διαβάστε το!!