"आदर्श चाहनेहरूले के गर्नुपर्छ था छ ?" "के गर्नुपर्छ ?" "कसैमाथि आदर्श थोपर्नुपर्छ ।" "कसरी ?" "जसरी ढुङ्गामा ईश्वर थोपरिन्छ, समाजमा परम्परा थोपरिन्छ ।"
Saru Bhakta (Nepali: सरु भक्त) is the pen name of Bhakta Raj Shrestha, a celebrated Nepalese novelist and poet and a winner of Madan puraskaar, the most prestigious literary honour in Nepal. He was born to Ganesh Bahadur Shrestha and Laxmi Shrestha in Bag Bazaar, Pokhara, Nepal and started writing around 1978. Many consider his novel Paagal Basti, to be a classic in Nepalese literature. He is also a member of the Royal Nepal Academy. Associated Institutions Founder , Rastriya Bal Prativa Puraskar , Pokhara (National Prize for Children) Ex-Chairman , Pokhara Public Library , Pokhara Founder , Pokhreli Yuva Sanskritik Pariwar (A cultural organization) Founder , Yuva Natak Parivar (Younh dramatic group) Founder , Pratibimba Natya Parivar (Dramatic group of Pokhara) Co-ordinator , Conservation Poetry Movement (2055 B.S.) Member , Nepal Academy Books Published POETRY 1. Banda Kham Bhitra (2035) 2. Boksiko Ahwan ra Ghoshanapatra 3. Kavi, Premi ra Pagal (2050) 4. Kurup Mashiha ( 2054) 5. JyanMaya (2056) 6. Ka Purush ( 2057) 7. Prayogshala Bhitra ( 2058) 8. Manabhari Matobhari ( 2061) 9. Etar Samaya ( 2061) 10. Hajar Buddhsharu ( 2061) 11. Jhuma ( 2061) 12. Bhedigoth ( 2063) 13. Cybercafema Ekdin (2064) 14. Kholsawari Kholsapari (2065) DRAMA 1. Yuddha : Uhi Gas Chamber Bhitra ( 2037) 2. Itihas Bhitrako Itihas ( 2041) 3. Shishirka Antim Dinharu ( 2042) 4. Ithar ( 2044) 5. Gaungharka Natakharu ( 2050) 6. BalBalikaharuko Naatak ( 2053) 7. Asamay Amausam ( 2054) 8. Nimabiya ( 2055) 9. Ashadhammo Sanantano ( 2045) 10. Jasto Dantyakatha ( 2057) 11. Sirumarani ( 2061) 12. Gauko Katha Yoesto Hunchha Hai ( 2061) 13. Sharararthiharu ( 2063) STORY/NOVEL 1. Ek Avinavko Atmakatha ( 2044) 2. Chhori Brahmanda ( 2047) 3. Pagal Basti ( 2048 ) 4. Taruni Kheti ( 2053) 5. Yamagal ( 2054) 6. Samay Trasadi ( 2058) 7. Chulee ( 2059) 8. Adhyaro Kotha ( 2060) 9. Padarthaharuko Geet ( 2063) Editorial 1. Saraswat ( Pokhareli Pratinidhi Kavita Sangraha, 2047) 2. Siddhicharanka Jail Sansmaran ( 2052) 3. Sangrachayar Kavita Yatra ( 2053) 4. Saraswat ( Trimonthly Nepali literary magazine , co-editor ) Award and Honor International Distabled Year , Best Play(Drama) Award (2038 B.S.) First Prize Winner , Trivuvan University Literary Competition (2039 B.S.) Busak Gold Medal , Nepal Jaysees (2039 B.S.) National Youth Festival , Best Play (Drama) Award (2041 B.S.) GAA Competition , Best Play Award (2041 B.S.) National Drama Festival , Royal Nepal Academy , Best Dramatist (2042 B.S.) Third Prize Winner , National Poetry Festival , Royal Nepal Academy (2035 B.S.) First Prize Winner , National Poetry Festival , Royal Nepal Academy (2042 B.S.) Yuva Barsa Moti Puraskar (2043 B.S.) Gai Jatra Hasya Byangya Mahotsav , Royal Nepal Academy , Sarvottam Byanga Muktakkar (2043 B.S.) Arohan Samman (2047 B.S.) Madan Puraskar (2048 B.S.) Lokendra Sahitya Puraskar (2051 B.S.) Ratna Shree Award (2052 B.S.) Nepal Bal Sahitya Puraskar (2054 B.S.) Siromani Puraskar (2054 B.S.) Kumudini Kala Sahitya Puraskar (2055 B.S.) Gopinath Aryal Rangamanch Puraskar (2056 B.S.) Ganesh-Khilkumari Duwal Prative Puraskar (2056 B.S.) National Drama Festival , 2056 , Best Director and Recommendation Prize but rejected Ganki Basundhara Puraskar (2057 B.S.) Parvat Sahitya Samman , (2058 B.S.) Namaste Musical Honor (2056 B.S.) Birendra-Aishwarya Medal (2058 B.S.) Thakali Sewa Samiti (Central) Honor (2057 B.S.) Prithivi Narayan Campus , FSU Honor (2059 B.S.) Music Nepal Honor (2058 B.S.) Upanyash Satabarsiki Samman (2060 B.S.) Shukla Sahitya Puraskar (2061 B.S.) Dabali Puraskar (2062 B.S.) Sahitya Kunja Samman , Central Department of Nepali Kirtipur (2062 B.S.) America-Nepal Society Samman , Washington D.C. (2062 B.S.) Antarastriya Nepali Sahitya Samman , D.C. Metro Chapter (2062 B.S.) Newyork Kala Manch Samman , Newyork (2062B.S.) Dhading Sahitya Samaj Samman (2063 B.S.) Himali Sanskritik Parivar Samman (2065 B.S.) Himdark Samman (2067 B.S.)
पित्रिसत्तात्मक समाजका कुरितीहरूलाई गज्जबको रूपक प्रयोग गरेर लेखेको राम्रो लग्यो । बेलाबेला फरक साहित्य लेखिनुपर्ने कुराहरू उठ्नेगर्छ । आजसम्म पढेका नेपाली साहित्यका किताबहरू मध्यको एकदम फरक र गाहिरो संदर्भ बोकेको पुस्तक लग्यो । यो पुस्तक पुरूषद्वारा रचिएको महिलावादी साहित्यको बेजोड नमुना हो ।
रूपक अली अप्रत्यक्ष अभिब्यक्तिका लगी सहायक हुन्छ । त्यही करणले रूपकले बेलाबेला बुझाई गाह्रो पनि बनाइदिन्छ । पुस्तकमा प्रयोग भएका तत्सम शब्दको प्रचुरताले पनि सामान्य पाठकका लगी पठन त्यती सहज रहन दिँदैन ।
एक बेजोड कल्पनाशक्ती र उत्कृष्ट लेखनशैलीको उदाहरण । लेखकको काव्यिक शैलीबाट एकदमै प्रभावित भएको छु । आजबाट म पनि सरूभक्तको भक्त भएँ । संस्कृत शव्दहरुको अत्यधिक प्रयोगले भने दु:ख दिन्छ ।
Taruni Kheti[तरुनी खेती] 2053 B.S(1996) Nepali Sarubhakta Novel 167 pages
This is a contemporary novel based on patriarchate, chauvinist ego. And such ego creates nihilism. This book resents a very unique and experimental example of nihilism.
Deep words with deep meaning
Writer's Words I have an important wish - men should not misunderstand it, women should not refuse to understand it.
I think it's an unique writing with lots of thing to understand from the story telling perspective. It reflect the male dominated society through the character and the people around it.
Engaging and thought-provoking, this book cleverly employs the metaphor of women as 'property,' drawing parallels with land ('kheti'). Personally, it was a tough read for me as a woman. The persistent portrayal of women as possessions, evident in the narrator's fear of losing his 'kheti,' struck a disheartening chord. The use of land as a symbol captures the dehumanizing perspective some still hold, reducing women to mere property devoid of feelings.
यति विघ्न रुपकहरु छन् यस उपन्यासमा कि सरल कथालाई अलङ्कारहरु अति बिघ्न भयो पो कि जस्तो लाग्छ। तथापी कथन/आख्यान को यस उपन्यासको शैली राम्रै छ। साहित्य अध्ययनमा चाख भएकाले पढ्दा धेरै फाइदा पुग्ने खालको उपन्यास।
“ मान्छेलाई मान्छेको परम्परा उत्तराधिकारमा प्राप्त हुन्छ।”
“आफैँसितको युद्ध दुनियाँको सबभन्दा गाह्रो युद्ध हो। यो युद्धमा सर्वत्र हारको समॅभावना मात्रै हुन्छन्।”
“लामो दुःख पछि एकै चोटी सुखको आघात त पुगेन? हँ?? अचानकको खुशीले बिझाउन त बिझाएन? हँ???”
“…. विश्व व्यथा!! प्रेममा अपार दुःखहरू छन् तर प्रेम दुःखपूर्ण छैन।”
.. जीवनमा सत्य भन्ने कुरा बुझेर मात्र के हुन्छ? बुझेर मात्र व्यक्ति महान हुने भए हिजोका बुद्धभन्दा आजका खैँराते गुरू अझ महान हुन्थ्यो।”
२०२६को शुरूवातीमा सरूभक्तको किताब त्यसमाथि आख्यानबाट शुरू गरेँ। लौ! यो वर्ष मेरो पठन यात्रा शुभ नै होला जस्तो लाग्यो। किताब रमाइलो लाग्यो। झ्याउ लागेन। यो पुस्तकको सुन्दरता र शक्ति नै सायद पात्रहरूमा मेटाफोरको प्रयोग हो। मलाई पनि यही कुरो मनपर्यो जसको कारण कथाका पात्रहरू र लयप्रति मलाई चनाखो बनाइराख्यो।