"Η μουσική είναι η εμπειρία σου, οι σκέψεις σου, η σοφία σου, αν δεν τη ζήσεις, δεν θα βγει από το κόρνο σου", έλεγε ο Τσάρλι Πάρκερ.
Οι περισσότερες ιστορίες σε αυτό το βιβλίο ακολουθούν την αντίστροφη φορά: η εμπειρία, οι σκέψεις, οι πράξεις των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν διαμορφώνονται, κατά έναν ανεξήγητο λόγο, μέσα από τις μουσικές.
Μουσικές πολλών ειδών που γίνονται αφηγηματικό πεδίο πάνω στο οποίο κυλούν ιστορίες ανθρώπων καθημερινών. Ιστορίες που μιλούν για παράταιρες φιλίες, δύσκολες σχέσεις, ξαφνικούς, μικρούς και άλλοτε προδομένους έρωτες, μικρές κακίες, μεγάλες προσδοκίες.
Ιστορίες για ανθρώπους που βγάζουν τη γλώσσα σ' ό,τι δεν ταιριάζει με αυτούς και για άλλους, που είναι οι πιο πολλοί και υποχωρούν μπροστά σε μια κοινωνία που απλώς τους ανέχεται.
Ανάμεσα στις ανθρώπινες συμπληγάδες, άλλοτε κυρίαρχη, άλλοτε συνοδευτική, ακόμα και σιωπηλή, λάμπει, πάντα, η μουσική.
O Γιάννης N. Mπασκόζος γεννήθηκε το 1952 στην Aθήνα. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Aθηνών και ασχολήθηκε με τη θεωρία πολιτισμού. Eκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στον Tομέα Aνθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Aθηνών με καθηγητή τον M. Γ. Mερακλή. Eργάζεται ως δημοσιογράφος στο Bήμα (Oικονομικός Tαχυδρόμος) και στην οικονομική εφημερίδα Eξπρές και είναι αρχισυντάκτης του αγγλόφωνου περιοδικού Hellenic Quarterly και της τοπικής εφημερίδας Λυκόβρυση. Για χρόνια υπήρξε συνεργάτης στα περιοδικά: Διαβάζω, Ithaca, Aντί, Πολίτης, Iχνευτής, Άλως, Eπιστημονική Σκέψη, Πανδώρα, Γραφή (Λάρισα), Pόπτρον (Bόλος) και άλλα. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό Πανδώρα.
Ο Γιάννης Μπασκόζος (σίγουρα φαν της μουσικής) στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του, χρησιμοποιεί μια φράση ενός από τους σημαντικότερους Αφροαμερικανούς μουσικούς της jazz (συνθέτη και σαξοφωνίστα) Charlie Parker : " η μουσική είναι η εμπειρία σου, οι σκέψεις σου, η σοφία σου, αν δεν τη ζήσεις, δεν θα βγει από το κόρνο σου." Με αυτή τη ρήση ο συγγραφέας μας βάζει στον κόσμο της 'μουσικής' αφήγησης μέσα από έντεκα μικρές ιστορίες (αρκετές από τις οποίες έχουν και βιωματικό του υπόβαθρο). Ιστορίες με σχέσεις πατερα-γιου, ανάμεσα σε μπερδεμένα ζευγάρια, ιστορίες με αστυνομική διάθεση, ιστορίες που μιλάνε για φιλίες, που δίνουν ελπίδα, προσδοκία αλλά και για προδομένους έρωτες και δύσκολες σχέσεις. Οι χαρακτήρες των ιστοριών κυνηγούν την ευτυχία αλλά πέφτουν και θύματα των αδυναμιών τους. Παρ'ολα αυτά κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί και τις δικές του επιλογές. (Αγαπημένη μου ιστορία η τελευταία με τίτλο 'μλπς'). Πάντα όλες με κοινό θέμα τη μουσική . Έτσι κι αλλιώς η μουσική έχει αυτό το 'πλεονέκτημα'. Μπορεί την ίδια στιγμή να μας κάνει χαρούμενους, να μας φέρει στο μυαλό υπέροχες αναμνήσεις, μπορεί όμως και να μας 'βυθίσει' και σε απέραντες σκέψεις.. είτε είναι jazz , rock, soul, ethnic, λαϊκό, ρεμπέτικα, έντεχνο, δημοτικά (και τόσα άλλα είδη) παντα τη μουσική την έχουνε μέσα μας. Είναι απο τις πρώτες ερωτήσεις που κάνουμε σε κάποιον - τι μουσική ακούς? - και μόνο από την απάντηση βγάζουμε κάποια συμπεράσματα! Είναι συναίσθημα. Πηγή έκφρασης και δημιουργίας. Πόσες φορές ακόμα και στον κινηματογράφο η μουσική δεν έχει 'κλέψει' τον πρωταγωνιστικό ρόλο ακόμα και από τις ίδιες τις ταινίες? Όταν σε μια συνέντευξη ερωτήθηκε ο συγγραφέας τι είναι μουσική για εκείνον, απάντησε πως : 'είναι η λύτρωση από μια μουντή πραγματικότητα (σκληρή μέσα στην άπνοια της, οχληρή μέσα στις φωνές της) - και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα!.