Na de dood van haar broertje past het gezin van Sammie niet meer naadloos in elkaar. Wanneer haar ouders gaan proefscheiden, blijft Sammie alleen met haar vader en bejaarde oudoom achter op het bloembollenbedrijf. Tijdens een nachtelijke fietsrit ontmoet ze Toon. Ook hij heeft het lastig thuis, met zijn oudere halfbroer die op straat is gezet. In hun zoektocht naar manieren om hun gezinnen te repareren, sluiten Sammie en Toon een onverwachte vriendschap met een groep daklozen. Van hen leert Sammie dat helpen niet altijd helpt.
‘Ik ben nog nooit door de nacht gefietst.’ De eerste zin, en je bent het verhaal al binnengeloodst. Het grijpt je vast. Je fietst mee, je hoort tikken, je voelt klamheid.
De sfeervolle omslagillustratie van Jeska Verstegen is een geweldige blikvanger voor ‘Nachtfietser’.
'Beseffen dat iemand meer is dan dat ene noodlottige moment .... en leren dat niet alles op te lossen is, maar dat dingen wel beter kunnen worden.'
‘Ik ben nog nooit door de nacht gefietst. En al helemaal niet in mijn eentje’.
Haarfijn beschreven familiedynamieken met precies genoeg woorden. Een oom die altijd groet met ‘Oi. De titels van de hoofdstukken zijn al een beetje poëzie op zich
Prachtig... Dit boek ga ik aan mijn leerlingen geven. Een verhaal over problemen van een ander willen oplossen en tot de ontdekking komen dat dit niet altijd kan, hoe hard we ook ons best doen. Ik denk dat veel kinderen en volwassenen zich in de hoofdpersonages herkennen. Brenda Heijnis heeft hun gedachten en gevoelens op zo'n herkenbare, mooie manier geschreven. Het subtiel. Ik heb genoten!
Sammie zit midden in de nacht op de fiets met haar hond Joep. Ze kan niet slapen en fietst richting het nieuwe huis van haar moeder. Haar ouders zijn namelijk aan het 'proefscheiden' en haar moeder en zusje zijn vertrokken. Sammie is alleen achter gebleven met haar vader en oudoom op hun bloembollenbedrijf. Heel gezellig is dat niet en Sammie voelt zich behoorlijk alleen. Helemaal omdat haar vader niet over haar overleden broertje Sebas wil praten en Sammie alleen thuis laat. Tijdens deze nacht ontmoet Sammie Toon en ook hij heeft momenteel een minder fijne thuissituatie. Beide kinderen willen hun familie helpen, maar vergeten zichzelf daarin. Ook ontmoeten ze een stel daklozen die onder een viaduct met elkaar bivakkeren en zij leren Sammie en Toon een aantal mooie lessen. Zal het ze lukken om hun familie weer gelukkiger te maken?
Brenda Heijnis is voor mij een onbekende auteur, maar wat schrijft ze vlot en fijn! De gebeurtenissen en de omgeving worden beeldend beschreven en Sammie, Toon en de andere personages zijn realistisch weergegeven. Nachtfietser klinkt alsof het een boek vol avontuur en spanning wordt, maar niets is minder waar. Verschillende grote thema's komen terug in dit boek, zonder dat het zwaar wordt om te lezen. En dat is knap gedaan! Brenda weet rouw, verlies van een kind/broertje, omgang met daklozen en willen helpen maar daarin jezelf voorbij lopen mooi en met gevoel op papier te zetten. Zeker bevat het boek avontuur; welk jong meisje gaat er nu midden in de nacht van het dorp naar de stad fietsen?? maar de nadruk ligt op rouwverwerking en het omgaan met de dood en wat dit doet met een gezin.
Nachtfietser is een boek van minder dan 200 bladzijden en door de vlotte schrijfstijl en redelijk korte hoofdstukken heb je het boek zo uit. Zeker een aanrader om te lezen!
Sammie is een helper. Zo iemand die altijd eerst aan een ander denkt, en daarna misschien pas eens aan zichzelf. Ze leeft een vreemd verscheurd leven, met een stugge, stille vader op een grote boerderij en een moeder en een zus die in de stad zijn gaan wonen. Sammie laveert zo wat tussen die levens en ondertussen weet ze niet waar bij hoort. Ze weet wel dat ze iets mist. Of iemand eigenlijk: haar broertje Sebas die door een ongeluk om het leven kwam toen hij pas 8 jaar oud was. Natuurlijk was het hele gezin daarna in shock. Maar er werd ook te weinig over gepraat. Nu is het twee jaar later en het verlies van hun broertje en zoon is er niet minder op geworden.
Brenda Heijnis schreef een ontroerend verhaal over elkaar helpen en er voor elkaar zijn. Hoe doe je dat, in een balans waarbij je je zelf goed voelt en de ander je hulp kan waarderen? Wat doe je als iemand jouw goede bedoelingen afwijst? Ik vind het een herkenbaar thema, en ik denk vele lezers met mij. Als je je zorgen maakt om een ander ben je zo geneigd om jezelf weg te cijferen. Uiteindelijk is dat voor niemand goed. Dit verhaal emotioneerde en raakte mij en zette me aan het denken. En ik vind het zo tof voor Brenda - bij wie ik de geweldige cursus kinderboeken schrijven (aanrader!) volgde - dat ze in een voor haar zware tijd met long-covid, dit boek heeft kunnen maken. Het verdient vele lezers! Geschikt vanaf 9 à 10 jaar.
Hoewel de titel suggereert dat het verhaal draait om heimelijke, nachtelijke escapades, speelt er veel meer. Deze emotie is vanaf het begin goed voelbaar. Het verhaal werkt toe naar een emotionele herinnering in cursief die een ander licht werpt op wat je tot dan toe gelezen hebt. Je begrijpt ineens waarom personages zich zo gedragen en waarom Sammie zich – bijna angstvallig – behulpzaam opstelt. Deze kennis zorgt ervoor dat je als lezer nog meer meeleeft en niet alleen Sammie, maar ook Toon wilt waarschuwen voor het uitvoeren van hun goedbedoelde plannen. Nachtfietser van Brenda Heijnis doet enkele clichés teniet wanneer de twee jonge tieners in contact komen met een groepje daklozen waar ze veel van leren.
Lees de volledige recensie op elineschrijfthier.nl
De nachtmerrie van elke ouder... je kind verliezen door eigen toedoen. Een ongeluk, natuurlijk niet expres, en daarna de welhaast onmogelijke opgave om je leven verder te leven. Na de dood van haar broertje valt het gezin van Sammie uit elkaar. En Sammie probeert te helpen waar ze helpen kan. Tijdens een nachtelijke fietstocht ontmoet ze Toon. Ook hij probeert te helpen waar hij helpen kan. Zijn halfbroer is uit huis, de straat op gezet. Maar hoe moet dat nu verder, waar moet Jesse slapen en wat moet hij eten. Samen proberen Sammie en Toon elkaar te helpen om deze twee gebroken gezinnen weer een beetje te repareren. Maar gaandeweg ontdekken ze allebei dat helpen niet altijd helpt, soms moet iemand gewoon zichzelf bij elkaar rapen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een mooi verhaal overreed kinderen, die door toeval elkaar leren kennen en allebei een vervelende thuissituatie hebben. Sammie haar broer Sebas is omgekomen door een ongeluk met de traktor van haar vader. Haar moeder en zus Wies wonen tijdelijk ergens anders Toon zijn half broer Jesse mag niet meer thuis komen, doordat hij van alles heeft gegaan, wat niet door de beugel kan. De broer van Jesse vertelt Sammie dat ze niet, net als Toon, moet proberen om alles voor een ander op te lossen. Nachtfietser, die naam krijgt Sammie van Toon, als hij haar de eerste keer tegenkomt bij het bushokje tegenover het tijdelijke huis van haar moeder midden in de nacht. Joep de hond en minoes de poes spelen ook een belangrijke rol voor Sammie
This entire review has been hidden because of spoilers.
Je leest wel eens in het nieuws over ongelukken op het erf van een boerderij… de ergste nachtmerrie van ouders om (op deze manier) je kind te verliezen… het verhaal van Sammie die haar broertje verloor en moet dealen met de gevolgen is indrukwekkend.
Prachtig mooi en ergens ook heel nuchter boek over rouw en hoe iedereen daar op een andere manier mee omgaat, dat voor mijn gevoel net iets te abrupt afliep. 4,5 ster.
Een prachtig ontroerend boek over rouw en de eenzaamheid die daar bij kan komen kijken. Maar met mooie en bijzondere ontmoetingen komt het toch weer goed voor Sammie en haar gezin.
Een mooi boek. Het leest makkelijk maar aan niet over iets makkelijks. Het gaat over doodgaan van iemand in je familie en dan opnieuw moeten zoeken naar je plek, de moed om door te kunnen gaan.