Το αίμα νερό

by Haris Vlavianos, Χάρης Βλαβιανός

Το αίμα νερό: γίνεται; Οι δυο λέξεις που συνάπτονται εδώ, η καθεμιά με το δικό της ειδικό βάρος, και οι δυο μαζί με την υγρή τους ζωτικότητα, παραπέμπουν απευθείας στη νομοτέλεια της λαϊκής σοφίας: όχι, δεν γίνεται. Και ο Χάρης Βλαβιανός, ένας ποιητής στην ωριμότητά του, μας θυμίζει ότι η φύση του αληθινού δημιουργού ριζώνει στη διαρκή επιστροφή, στις εμμονές του, αλλά καρπίζει μόνο με την ποιητική επίνοια, ώστε, κάθε φορά που επιχειρείται η επιστροφή, να συντελείται με ανανεωμένους όρους ύφους και διευρυμένους ποιητικούς στόχους.

Σ' ένα ποιητικό βιβλίο, λοιπόν, αυτοπροσδιοριζόμενο ως «μυθιστόρημα σε σαράντα πέντε πράξεις», συντίθεται μια μυθοπλασία του εαυτού, αλλά και μια επιτέλεση του ποιητικού εγώ: σταθερό θέμα το υποκείμενο, μέσο η ανασκαφή του προσωπικού, οικογενειακού τραύματος, στιγμιότυπα που αναδύονται με τους ελεύθερους συνειρμούς της μνήμης. Επιθυμία: αν όχι η συγχώρηση για ό,τι έχει πια παρέλθει, τουλάχιστον η λυτρωτική έκθεση· η απόφαση του ποιητή ν'αντικρίσει τα φαντάσματά του στον καθρέφτη, να τους απευθυνθεί, να παίξει μαζί τους και να τους επιστρέψει ως δώρο συμφιλίωσης ένα (σχεδόν σπαρακτικό) μειδίαμα.

82 pages, Paperback

First published March 1, 2014

About the author

Haris Vlavianos is a Greec poet, critic, translator and editor, born in Rome in 1957 and raised in Athens.
He studied philosophy at the University of Bristol and political theory at the University of Oxford. He is Professor of History, History of Ideas and Political Theory at the American College of Greece.
His poetry has been translated into German, Dutch, Italina, Spanish, Portuguese, Bulgarian, Albanian and Croatian

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Τελικά το αίμα νερό γίνεται ή δε γίνεται; Νομίζω είναι ένα ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει ο αναγνώστης που θα διαβάσει τούτο δω το μικρό αλλά θαυματουργό βιβλιαράκι. Ο Συγγραφέας κόβει τη γνωστή μας ρήση στα δύο και αφήνει εσένα ν’ απαντήσεις στο ερώτημα σ’ ένα βιβλίο που δεν ξέρω αν θα πάρεις ως αναγνώστης την λύτρωση που περιμένεις όμως θα διαβάσεις μια ειλικρινή εξομολόγηση σε δεύτερο πρόσωπο ο συγγραφέας αφηγείται την προσωπική του τραυματική εμπειρία, κοιτάζει με θάρρος στον καθρέφτη τα φαντάσματα και τους δαίμονες του και αναμετράται με το παρελθόν και τις μνήμες της επώδυνης παιδικής του ηλικίας.
Δυνατό, γεμάτο συναίσθημα παρά το μικρό του μέγεθος. Ποσο χαίρομαι που η επιμονή μου τελευταία στο ελληνικό μυθιστόρημα μου έχει προσφέρει πολλά μικρά διαμαντάκια άξια προσοχής.

[Tonia · Rating 4 out of 5]

Τόσο μικρό αλλά γεμάτο από συναισθήματα και ένταση. Η δύναμη του να μπορείς να πεις με λίγα λόγια, με τις κατάλληλες λέξεις όλα όσο βίωσες.

[Λίνα Θωμάρεη · Rating 5 out of 5]

Readathon 8/26: Μια βιογραφία ή απομνημονεύματα....

Ένα μυθιστόρημα γραμμένο σε 45 πράξεις. Θα μπορούσε να ήταν νουβέλα, διηγήματα, ποιήματα ή και όλα τα παραπάνω. Σίγουρα όμως είναι μια εξιστόρηση των αναμνήσεων, περιστάσεων/καταστάσεων που έζησε, ένιωσε και βίωσε ο συγγραφέας.

Το λάτρεψα.

[Maria Thomarey · Rating 4 out of 5]

3,5
Απνευστί

[Crazytourists_books · Rating 4 out of 5]

Δεν είχα ιδέα για την ύπαρξη αυτού του βιβλίου μέχρι σήμερα το απόγευμα που το είδα στο instagram και αποφάσισα να το δανειστώ από την ηλεκτρονική υπηρεσία της εθνικής βιβλιοθήκης. Το διάβασα μέσα σε μια ώρα, είναι μικρό και συμπυκνωμένο, γεμάτο συναισθήματα. Και το τέλος χαστούκι σε όλους τους γονείς...

[Marina Stavropoulou · Rating 4 out of 5]

Η περιγραφή "μυθιστόρημα" στον υπότιτλο είναι παραπλανητική. Εγώ θα το έλεγα, μάλλον, ποιητική ιστορία γιατί, ναι μεν, είναι το κείμενο είναι πεζό αλλά η γραφή τόσο συμπυκνωμένη που είναι σαν να διαβάζεις νουβέλα διακοσίων σελίδων σε μία μόνο ώρα.
Σου (μου) γεννάει συναισθήματα θλίψης και, κυρίως, ματαιότητας. Δεν βρίσκεις τέλος και λύτρωση, παρά νιώθεις έρμαιο του χρόνου - που πέρασε, που έπεται. Μια γλυκειά θλίψη.
Η οπτική του δεύτερου ενικού προσώπου σε φέρνει μέσα στην ιστορία, μέσα στον ψυχικό κόσμο του μικρού αγοριού.
Άλλαξα γνώμη: δεν είναι ποιητική ιστορία αλλά τηλεγραφικό μυθιστόρημα. Ένα σφηνάκι μελαγχολίας.

[philosophie · Rating 4 out of 5]

Ένα αυτοβιογραφικό έργο δοσμένο σε δεύτερο ενικό πρόσωπο, σαν να σου εκμυστηρεύεται κάποιος φίλος τα μύχια της ψυχής του. Η γλώσσα απλή και συνάμα έντονα συναισθηματική, σκληρή, ενώ τα γεγονότα εκτυλίσσονται σε γρήγορους ρυθμούς, κεντράροντας σε σημαντικές για τη μετέπειτα ζωή του συγγραφέα στιγμές. Ένα εξαιρετικό έργο, που στερείται κάθαρσης, τουλάχιστον με την αριστοτελική έννοια του όρου, αλλά με δυνατό τελικό συμπέρασμα, την παράθεση στίχων του Λάρκιν.

[Nancy P. · Rating 4 out of 5]

Περίεργο το review σε αυτοβιογραφικό έργο...
Το λάτρεψα. Δεθηκα. Μ'αρέσει το πολύ πρωτότυπο είδος αφήγησης. Αυτό.

[Ioannafo · Rating 4 out of 5]

Μπορείς να αγοράσεις το βιβλίο από το affiliate link μου εδώ https://mikk.ro/C8p6 και να βοηθήσεις το κανάλι μου τόσο εδώ όσο και στο YouTube [ https://www.youtube.com/user/ioannafo...] ! Ευχαριστώ εκ των προτέρων, σημαίνει πολλά για μένα! Ας προχωρήσουμε στην κριτική!

ΩΡΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ: 3 ΩΡΕΣ

Δεν είναι ένα κλασσικο είδος βιβλίου! Είναι σίγουρα υβριδικό. Ανάμεσα στην ποίηση και το μυθιστόρημα. ΣΙΓΟΥΡΑ αξίζει να το αγοράσετε και όχι να το δανειστείτε. Το είχα διαβάσει πρώτη φορά το 2015. Το διάβασα ξανά σήμερα. Είχα κρατήσει σημειώσεις (πάντα κρατάω σημειώσεις στα δικά μου βιβλία!) και πολλά πράγματα που είχα γράψει ήταν ίδια, με άλλα πράγματα διαφωνούσα πλέον μετά από 8 χρόνια εμπειριών και άλλα πράγματα δεν τα είχα καταλάβει καν.

Αυτό που κρατάω κυρίως από το βιβλίο είναι το εξής: Το δράμα 2 ανθρώπων είναι να έχουν εν μέρει δίκιο και να υπερασπίζονται συνεχώς την αλήθεια τους. Δεν θα τα βρουν ποτέ! Και πως τελικά το αίμα νερό ΔΕΝ γίνεται γιατί εάν γινόταν θα οδηγούσε στην λήθη.

Νομίζω ήρθε η ώρα να διαβάσω λίγο Βλαβιανό ακόμη!

[Roula T · Rating 3 out of 5]

Ειλικρινά πιστεύω ότι θα βοηθούσε πολύ τον συγγραφέα η επίσκεψη σε ψυχολόγο-ψυχαναλυτή. Είναι προφανές ότι κουβαλάει πολλά «σακιά» (για να κλέψω την Καρυστιάνη) από τη σχέση με τους γονείς του. Στάθηκα με αμηχανία μπροστά στην αφήγηση των οικογενειακών στιγμών δυστυχίας. Δεν ξέρω τι λόγο (λογοτεχνικής) ύπαρξης είχε το βιβλίο, εκτός από την ψυχική ανακούφιση του συγγραφέα. Τα υπόλοιπα περί ύφους κτλ, να’χαμε να λέγαμε.

[Ivorytickling · Rating 3 out of 5]

Το αίμα νερό... ή αλλιώς, πώς να κερδίσεις πουλώντας το προσωπικό, οικογενειακό σου δράμα, εκθέτοντας εαυτόν, νεκρούς και ζώντες. Διαβάζοντας έπιανα συχνότατα τον εαυτό μου να κατακλύζεται από ενοχή και ντροπή, σαν να κρυφοκοιτούσα από κλειδαρότρυπα. Απόλυτα σεβαστή η ανάγκη του συγγραφέα και κατά τα άλλα αξιολογότατου ποιητή για κάθαρση, αυτοΐαση κλπ, αλλά ως έκδοση, γιατί;

[Maria Zemperidou · Rating 4 out of 5]

Είναι από αυτά τα μικρά βιβλία που είναι τόσο περιεκτικά που δεν χρειάζονται ούτε παράγραφο παραπάνω.

Ακόμα και η επιλογή "μυθιστόρημα" λέει πολλά για την άποψη του συγγραφέα περί δεσμών αίματος, όπως και η αφιέρωση.

Διαβάζεται με μια ανάσα. Αν και απλά παρουσιάζει καταστάσεις, σε κάνει να νιώθεις την ένταση και τα συναισθήματα.

[Γιάννης Χατζόπουλος · Rating 4 out of 5]

Δεν ξέρω αν γίνεται το αίμα νερό. Ξέρω ότι οι ματαιώσεις μας, οι φόβοι μας, τα τραύματά μας φαίνονται να μοιάζουν, είτε έχεις γεννηθεί στη Ρώμη, είτε στην Αθήνα, είτε στο Σάο Πάολο. Οι γονείς κάνουν λάθη και τα φορτώνουν -άλλες φορές άθελα τους κι άλλες εν πλήρη γνώσει τους- στα παιδιά τους και αυτό είναι μια πραγματικότητα τόσο σίγουρη όσο και το κοινό μας τέλος.

[Giannis Ieremia · Rating 2 out of 5]

Σύντομο αυτοβιογραφικό αφήγημα για τα τραύματα του συγγραφέα από τους γονείς του, δημοσιευμένο την επόχή που όλοι έγραφαν βιβλία για τους γονείς τους (Κορτώ, Χωμενίδης κτλ)

[Eve · Rating 4 out of 5]

Το παιδικό παράπονο ειπωμένο ποιητικά. Η λογοτεχνία εξυπηρετεί την ψυχή και τη λύτρωσή της μέσα από την ασχήμια. Λιτό και ταυτόχρονα λυτρωτικό μυθιστόρημα για όσα δεν τολμούμε να ομολογήσουμε ούτε στους ίδιους μας τους εαυτούς. Για τους ανθρώπους που δεν σταματάμε να αγαπάμε και να αντιγράφουμε, όσο κι αν μας έχουν στιγματίσει.

[Michelle · Rating 4 out of 5]

Ενα βαθιά προσωπικό, εξομολογητικό κείμενο δοσμένο περισσότερο σαν ποίημα παρά σαν μυθιστόρημα.
Εικόνες από το παρελθόν τις οποίες "ζωγαφίζει" ο Βλαβιανός μέσα σε λίγες γραμμές, λιτά, περιεκτικά και δοσμένες με ωμή ρεαλιστικότητα. Ενα λυρικό έργο το οποίο μάλλον μοιάζει με ψυχοθεραπεία του συγγραφέα κ το οποίο αποκλείεται να μην σε αγγίξει.

[Jenny Ko · Rating 4 out of 5]

Συντομο αλλα πολυ δυνατο. Μου αρεσε ο τροπος που εχει επιλεξει να αφηγηθει τη ζωη του. Με λιγες φρασεις τα ειπε ολα.

[Τέτη Θεοδώρου · Rating 5 out of 5]

Το πιο μεστό κείμενο που έχω διαβάσει.

[Liz Dimitriou · Rating 5 out of 5]

Δυνατό και πανέμορφο