... Σε εποχές κατά τις οποίες σύνδεσμοι ηθικολόγων και πουριτανικά έντυπα έκριναν τι είναι επιτρεπτό και τι ανεπίτρεπτο, με την ίδια βεβαιότητα που το νήμα της στάθμης δείχνει τι είναι κατακόρυφο, η προσέγγιση του ενδεικνυόμενου ή του απαγορευμένου αποκτούσε έναν κρίσιμο χαρακτήρα. Είχε κανείς, αμέσως, να εξασφαλίσει τον εαυτό του στο "έγκριτο" και να τον διακινδυνεύσει στο ανεπίτρεπτο. Ιδίως στο τελευταίο απαιτούνταν μια διπλή κινητοποίηση: Για την λαθραία πρόσβαση (στο απαγορευμένο βιβλίο, στην ακατάλληλη ταινία κλπ.) και για την πλήρη κατανόηση, (δεν πάει κανείς άδικα κι ανήξερα να "φάει το κεφάλι του"). [...] Η εθισμένη κι η ερ-εθισμένη προσοχή του αναγνώστη θ' ανακαλύψει τις όποιες αρετές του έργου, για να εισπράξει και τις όποιες αισθητικές συγκινήσεις. Χωρίς ξυπνητό κοινό κανένα έργο δεν διαθέτει αρετές, ούτε καν μειονεκτήματα, όλα λιμνάζουν σε μιαν αδιάφορη μετριότητα. Κι οι "δισδιάστατοι κόσμοι" της εικονογράφησης έρχονται όλο και πιο συχνά αντιμέτωποι με "μονοδιάστατους αναγνώστες"...
Μια πολύ καλή μελέτη για τα κόμικς εν γένει, ίσως η καλύτερη στα Ελληνικά. Αν της δίνω τέσσερα αντί για πέντε άστρα είναι γιατί σε αρκετά σημεία μου φάνηκε να μακρηγορεί πάνω σε μια θεωρητική προσέγγιση, ενώ θα προτιμούσα περισσότερα απτά παραδείγματα από τις τεχνικές με τις οποίες οι κομίστες στήνουν τις ιστορίες τους και δημιουργούν διάφορα είδη ψευδαίσθησης. Δεν είναι εύκολο ανάγνωσμα, καθώς η γλώσσα είναι αρκετά συμπυκνωμένη και λόγια (ωστόσο τη βρήκα αξιοθαύμαστη). Θεωρώ δε ότι ο νεολογισμός «εικονογραφήγηση» (ως αμιγώς ελληνικής προέλευσης όρος για τα κόμικς/κόμιξ) είναι θαυμάσιος, παρότι πολυσύλλαβος.
Το βιβλίο είναι εξαιρετικά δυσεύρετο. Εκδόθηκε το 1992 σε χίλια μόνο αντίτυπα και, καθώς φαίνεται, δεν ακολούθησαν επανεκδόσεις. Το έψαχνα για πάνω από 25 (!) χρόνια σε πολλά παλαιοβιβλιοπωλεία της χώρας και ήταν αδύνατο να το βρω, μέχρι που εμφανίστηκε στο Metabook και το τσάκωσα.
Ο Πέτρος Μαρτινίδης εισαγάγει για πρώτη φορά τον ελληνικό όρο "εικονογραφήγηση¨ για τα κόμικς. Το βιβλίο του είναι η καλύτερη και περιεκτικότερη μελέτη πάνω στην τέχνη των κόμικς στην ελληνική βιβλιογραφία και προέκυψε όπως ο ίδιος ο συγγραφέας λέει , ύστερα από σειρά μαθημάτων του στη Σχολή Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ. Ένα από τα αρνητικά του βιβλίου είναι η απουσία συγκεντρωτικής βιβλιογραφίας. Πάντως είναι αρκετά δύσκολο να βρεθεί αφού κυκλοφόρησε μόλις σε 1000 αντίτυπα.