Een dokter die met dieren kan praten, hoe fantastisch is dát?
Dokter John Dolittle kan met dieren praten en weet daarom precies wat ze mankeert. Zo vertelt een paard hem dat hij geen pillen nodig heeft maar een bril, en helpt hij een krokodil van zijn kiespijn af. Als op een koude winteravond een zwaluw komt vragen of de dokter naar Afrika wil afreizen om daar een kolonie zieke apen te genezen, aarzelt hij geen moment. Samen met de dieren die hij op zijn reis meeneemt, beleeft hij bizarre avonturen waar jong en oud van zal smullen.
Zoals Tiny Fisscher eerder met veel succes bewerkingen maakte van Sindbad de Zeeman, Oliver Twist en een Reis om de wereld in 80 dagen, is dit een vrije bewerking van The story of Doctor Dolittle, geschreven door Hugh Lofting in 1920.
Tiny Fisscher schrijft voor alle leeftijden en in diverse genres, van prentenboek tot 12+-roman. Daarnaast hertaalt ze met veel succes beroemde klassiekers, waaronder Alleen op de wereld, en De kleine prins, die beide bestsellers werden. Bij Samsara verschenen eerder twee dierenbundels. Voor Het geluk van Schildpad, dat ze maakte met Barbara de Wolf, ontving ze een zilveren griffel.
De dieren zijn leuk, en het idee van een dokter die met dieren kan praten was een interessante. Maar ik had hem graag nog meer zien 'dokteren', meer dan enkel in de eerste hoofdstukken. Alles liep nogal vlotjes, weinig gis- of zoekwerk, niet veel memorabele gevallen met later nog relevantie. Veel dieren met namen die niet goed bij me bleven hangen. De avontuurlijke tocht daarna was een tijdlang amusant, maar ook daar: de tweede helft van het boek werd redelijk flauw met allemaal oplossingen die gewoon in hun schoot geworpen werden. Die dokter moest simpelweg zitten en wachten, en al het goeds kwam als vanzelf naar hem toe (bon ja, hij noemt dan ook 'Dolittle' natuurlijk). Of het werd door een dier geregeld (de auteurs schreven zelfs op meerdere plaatsen dat zelfs zij eigenlijk niet eens wisten hoe die papegaai een bepaalde meevaller had kunnen bekomen en het nooit zouden weten). Miste zo echt spanning. Wel sfeervolle illustraties, maar ook die mochten kleurrijker, levendiger.
Mooi om een klassiek verhaal ook eens voor te lezen aan de jonge doelgroep; je kunt er mooi bij vertellen dat het originele verhaal al in 1920 geschreven is en met elkaar bespreken of dat ook merkbaar is. Ik vond het een leuk, zoet en avontuurlijk verhaal. Met thema's als dieren, reizen en jungle, is het altijd wel passend in een groep 3/4/5. De pagina- of tweepaginavullende illustraties zijn leuk om te bekijken en wellicht ook door illustraties in te scannen of te projecteren met een documentcamera, wordt de betrokkenheid groter. Ik had wel iets meer van het verhaal verwacht, door een aflevering van de GVP.
Het verhaal van Dokter Dolittle (Hugh Lofting) is bewerkt door Tiny Fisscher.. Natuurlijk had ik gehoord van Dokter Dolittle, maar het boek had ik nooit gelezen. En ik heb me ook nooit iets afgevraagd over zijn naam.
Deze dokter is meer dan 100 jaar geleden verzonnen. Dat merk je ondanks de hertaling duidelijk. Het is een braaf verhaal, waarin veel avonturen worden beleefd, maar op een wat ouderwetse manier. Eigenlijk hangt alles in dit boek af van het feit dat de dokter met dieren kan praten. Meer is het niet.
Leuk en interessant om gelezen te hebben, vooral in het licht van de ontwikkeling/geschiedenis van kinderboeken.
Best leuk om klassiekers in een nieuw jasje te stoppen. Toch voelt het verhaal gedateerd... In ieder geval heb ik nu voor het eerst kennis gemaakt met Dokter Dolittle en ontdekt dat zijn naam als een grap is bedoeld.
Lief, ontroerend verhaal. Soms lees je dingen op het juiste moment. Misschien is het niet juist om er dan 5 sterren aan te geven. Maar wanneer is wel het juiste om te doen?
Mocht je deze recensie lezen: ik hoop dat het boek je een warm hart bezorgt en een zonnig humeur.