«Το ξέρεις ότι αν ανατιναχτεί ο ήλιος τώρα, θα μας πάρει 8 λεπτά να το καταλάβουμε στη γη», είπε ο ένας πολύ γρήγορα και κάποια τσίριξε: «δηλαδή είμαστε διαρκώς 8 λεπτά μακριά από το να παγώσουμε για πάντα;».
Από τα πάρτι στο Λος Άντζελες, στους περιπάτους στην Αθήνα και πάλι πίσω, η νουβέλα ξετυλίγεται γύρω από ένα τραπέζι σε δύο χρόνους, δύο ηπείρους και δύο πραγματικότητες. Ακριβώς όπως και οι αναμνήσεις της αφηγήτριας, που προσπαθούν να ταιριάξουν το παρελθόν με το παρόν και να γεφυρώσoυν την απόσταση ανάμεσα στις γλώσσες, τις ταυτότητες και τα σπίτια που αλλάζει.
Η Γιώτα Ταχταρά σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και δημοσιογραφία στο Λος Άντζελες. Από το 2002 γράφει, μεταφράζει και επιμελείται κείμενα σε γυαλιστερές σελίδες (Cosmo, Marie Claire, BHMAdonna, Madame Figaro, Γυναίκα, Vogue), διηγείται ιστορίες (The Books’ Journal, Fiction Writers Review, Translating Michigan) και τα τελευταία δύο χρόνια οργανώνει την επικοινωνιακή στρατηγική των τμημάτων American Culture και Comparative Literature στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Αυτό είναι το πρώτο της βιβλίο μυθοπλασίας, που γράφτηκε κάπου ανάμεσα στις μετακομίσεις μεταξύ Αθήνας, Κωνσταντινούπολης και Πρίνστον, πριν καταλήξει στο χιονισμένο Αν Άρμπορ —όπου ζει με τον σύντροφό της, τους δύο γιους τους και έναν γκρι γάτο με μαύρες ρίγες.
Η νουβέλα Οχτώ λεπτά της Γιώτας Ταχταρά είναι ένα στοχαστικό αφήγημα για το πώς οι ζωές μας ξετυλίγονται ανάμεσα σε διαφορετικούς τόπους, γλώσσες και χρόνους. Με ύφος λιτό και εσωτερικό, η συγγραφέας εξερευνά τη φιλία, τη μνήμη και την αίσθηση του «ανήκειν», μέσα από τη ματιά μιας γυναίκας που ανασυνθέτει το παρελθόν της. Η αφήγηση εκτυλίσσεται γύρω από ένα σταθερό τραπέζι, ενώ τα πάντα γύρω του αλλάζουν: πόλεις, άνθρωποι, ταυτότητες. Τα «οχτώ λεπτά» γίνονται ένα εύστοχο σύμβολο του χρόνου που χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε ότι κάτι έχει αλλάξει οριστικά.