De informatie is best zinnig en compact, maar het stoort me dat de toekomstige vader als een holbewoner wordt afgespiegeld, zonder vadergevoelens, logica, oog voor de vrouw of zin om iets te doen. Er staat bijvoorbeeld in dat als je vrouw haar bord leeg heeft en nog hongerig kijkt, dat je dan misschien wat van jouw eten kan aanbieden. Wie moet zoiets nog horen? Is dat anders als je vrouw niet zwanger is?
Het valt me op dat veel boeken voor vaders dit manco hebben. Erg irritant.
Het verhaal van het in verwachting zijn is op een luchtige wijze geschreven, herkenbaar en vermakelijk. Hoewel ik veel dingen al weet via internet, zaten er toch interessante stukken in. Al met al, zeer leuk om te lezen als je vrouw zwanger is.