ชาติเสือพันธุ์มังกร

by ปราณธร

เมื่อมังกรพลัดถิ่นประกาศศักดาอหังการ ท่ามกลางบุญคุณ ห้วงรัก และแรงแค้น

หลังถูกขับออกจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ทรงวาด ลูกชาวจีนอพยพ จึงหวนคืนเยาวราชในสภาพของเสือบาดเจ็บ แต่ด้วยกิจการเดิมของครอบครัวคือโรงน้ำชาและบ่อนใหญ่อันดับหนึ่ง อีกทั้งพี่ชายบุญธรรมซึ่งเป็นนายทหารทรงอิทธิพล ยังต้องการเขา ในฐานะน้องชายที่จะไม่มีวันหักหลัง

‘เสือ’ ซึ่งหวังจะทำเพียงค้าข้าว จึงถูกหนามแห่งความกตัญญูเกี่ยวให้เข้าไปพัวพันกับการแก่งแย่งชิงดีจนก้าวขึ้นเป็นเจ้าพ่อเต็มตัว

ทว่าเมื่ออำนาจและเงินตราทำให้สิ่งที่เขาได้มาต้องแลกด้วยเลือดเนื้อและน้ำตาของพี่น้องในเยาวราช และอาจรวมถึงชีวิตของผู้หญิงที่เขารักที่สุด เสือผู้หยิ่งผยองก็มิอาจทนถูกล่ามไว้ด้วยโซ่บุญคุณถูกหรือผิด รอดหรือตาย ยังไม่รู้ รู้แต่ชาติเสืออย่างเขา เมื่อจะสู้ ย่อมสู้อย่างทระนง ต่อให้สิ้นชีพ พยัคฆ์จะไม่สิ้นลาย เลือดมังกรจะคงอยู่ชั่วนิรันดร

586 pages, Paperback

First published March 18, 2014

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้คงต้องบอกว่าเป็นผลงานที่ดีที่สุดเท่าที่เคยอ่านของปราณธรมาหรือพี่กก
เนื่องจากการวางพลอต โครงเรื่อง การดำเนินเรื่อง ตัวละครทำได้ดีมากจริงๆค่ะ
เนื้อเรื่องที่เข้มข้นของคำว่า ครอบครัว ความซื่อสัตย์ จงรักภักดี ความถูกต้อง
กฏหมู่ กฏหมาย และสุดท้ายความรัก พี่กกสามารถดึงตัวละครออกมาโลดแล่น
ได้อย่างสมจริง และมีความเป็นคนจริงๆ

เรื่องราวของชายหนุ่ม ชื่อ ทรงวาด หรือ ลิ้มบุ้นโฮ่ว ชายหนุ่มที่มีพื้นเพปมอันขมวดแน่น
ของชาติกำเนิดเชื้อสายจีน แต่กลับถูกเลี้ยงดูโดยครอบครัวคนไทย นายพลการันต์
เป็นลุกบุญธรรม เพราะเชื้อสายจีนนี้เองที่ผลักให้เขาต้องออกจากโรงเรียนนายร้อย
ตำรวจกลับมาอยู่เยาวราชกับญาติที่ทำอาชีพมืด อย่าง โรงน้ำชา (คำเรียกของซ่องในอดีต)
เขารังเกียจอาชีพของญาติของเขา แต่ทำอะไรไม่ได้ แม้จะอยากให้เลิกก็ตาม
ทรงวาด จึงหาทางถีบตัวเองให้หลุดพ้นจากวงจรเหล่านี้ เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องยุ่งกับ
ส่ิงที่เขารังเกียจ แต่เขาจะหนีมันพ้นจริงหรือ?
คนที่เข้ามามีบทบาทช่วยเขาได้เงินทุนคือ ชาญยุทธ พี่ชายลูกของพ่อบุญธรรม
ที่ให้เงินทุนโดยมีเงื่อนไขบางประการ ที่เรียกว่าบุญคุณไม่สิ้นสุด และผูกมัดเขาจนแทบเกือบตาย

พระเอกของเราต้องถูกรายล้อมด้วยคำว่าบุญคุณ ครอบครัว ความถูกต้อง และอนาคต
ถูกกดดันหลายๆอย่างในชีวิตจนอ่านแล้วรู้สึกเป็นผู้ชายที่น่าสงสารมากคนหนึ่ง
แต่อย่างน้อย ทรงวาด พระเอกก็ยังมีคนที่รักเขาและจงรักภักดีกับเขามากมายที่แม้แต่ชีวิตก็ให้ได้
และเขายังยืนยัดยึดมั่นอยู่ในสิ่งที่เขาต้องการจะทำ แม้จะต้องทำสิ่งที่ผิดไปบ้างแต่ก็เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง
ตามมาทีหลัง

เตียงจู สาวน้อยที่มีบทบาทในชีวิตของ ทรงวาด ตั้งแต่สาวน้อยคนนี้ตัวเปี๊ยกเดียว
เธอเชื่อว่า ทรงวาด หรือเฮียโฮ่วของเธอคือทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตที่พาเธอออกจากความเจ็บช้ำ
ความโดดเดี่ยว มอบชีวิตใหม่ให้ อนาคตที่เธอคิดฝันอยากจะมี จึงเทิดทูนเหนือสิ่งอื่ีนใด
เธอคือน้ำหยดเดียวที่หล่อเลียง ทรงวาดให้ยังสามารถมีแรงต่อสู้กับชีวิตได้

นอกจากนี้ยังมีตัวละครอีกมากมายที่ทำให้ตัวละครอย่างทรงวาดต้องเผชิญ
แล้วเขาจะหนีพ้นจากการเป็นญาติกับคนทำธุรกิจ โรงน้ำชาได้อย่างไร
ต่อให้ตายอย่างไร คำว่าครอบครัวก็ต้องช่วยเหลืออยู่ดี มันจึงเป็นการต่อสู้ดิ้นรน
ของคนที่ต้องการเป็นคนดี แต่การเป็นคนดีไม่ใช่สิ่งที่ง่ายดายถึงเพียงนั้น
การเป็นคนดีของทรงวาด คือการต้องทำทุกอย่างภายใต้ บุญคุณ กตัญญูรู้คุณ
ต้องต่อสู้กับตัวเอง กับความถูกต้อง และคนรอบข้าง จนบางครั้งคุณอ่านก็จะรู้สึกว่า
การเป็นคนดีบางครั้งก็ต้องปฏิเสธบ้าง แม้จะมีอะไรหลายๆอย่างบีบเราให้ต้องทำ
แต่ทรงวาดก็มีหลายครั้งที่ต้องดำเนินในทางที่เลว เพื่อปกป้องคนที่ตัวเองรัก

ทั้งนี้ในหนังสือยังชี้ให้เห็นวงการตำรวจ ที่จะอยู่อย่างไรกับสังคมบ้านเมืองที่มี
แต่คนชั่วนักเลง ตำรวจในเรื่องมีทั้งดีและไม่ดี และมีแบบกลางๆนั่นก็คือทำให้เห็นว่า
เราทำอะไรสุดๆไม่ได้เลยสักอย่าง การจะทำให้สังคมสงบได้บางครั้งมันก็ต้องเลือก
เส้นทางที่ไม่เต็มใจ รู้สึกได้เลยว่าต่อให้เป็นคนดีอย่างไร สิ่งที่สู้ไม่ได้และแพ้ก็คืออำนาจ

ทว่าสิงที่ที่จะยังคงอยู่ต่อให้เราตกต่ำเพียงใด สิ่งที่อยู่กับเราและผู้คนรอบข้างที่เห็น
ก็คือความดี เมื่อเราตายเราก็จะได้เป็นที่จดจำในทางที่ดี เช่นเดียวกับมังกร อย่างทรงวาด
ที่กล้าหาญ และต่อสู้ชีวิตหวิดตายอย่างเสีอมาหลายต่อหลายครั้ง แต่สิ่งหนึ่งที่เชื่อสายมังกรมี
ก็คือคำว่าไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตาชีวิต และอีกไม่นานเขาคงลุกขึ้นผงาดได้อีกครั้งแม้ไม่ใช่
ในแบบเดิม

[RMN · Rating 5 out of 5]

เป็นอีกเรื่องที่ทำให้เสียน้ำตาไปมากมาย T^T
เพิ่งเคยได้อ่านงานของปราณธรเป็นครั้งแรก บอกได้เลยว่าประทับใจมาก

อ่านแล้วได้ฟีลเหมือนได้เข้าไปอยู่ในบรรยากาศเยาวราชแท้ ๆ เป็นเรื่องราวชีวิตความเป็นอยู่ของลูกหลานจีนที่อพยพมาตั้งถิ่นฐานในไทยช่วงปีพ.ศ. 2506 ผู้แต่งเขียนบรรยายเรื่องราวในเรื่องนี้ได้สมจริงมากค่ะ อ่านแล้วทำให้เรารู้สึกมีอารมณ์ร่วมจนเหมือนหลุดเข้าไปอยู่ในนิยายด้วยเลย

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวที่เหมือนตีแผ่ชีวิตในเยาวราชยุคนั้น มีเนื้อหาเข้มข้นสุด ๆ คั้นน้ำออกจนเหลือแต่เนื้อล้วน ๆ การดำเนินเรื่องรวดเร็วแต่ไม่ทำให้เสียอรรถรสแต่อย่างใด

ปมของพระเอก 'ทรงวาด(เสือ)' หรือ 'ลิ้มบุ่นโฮ่ว(อาโฮ่ว)' มีความซับซ้อนสูงมาก เพราะเป็นลูกหลานชาวจีนอพยพไม่มีใบต่างด้าว แต่ถูกรับไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมโดยครอบครัวทหารชาวไทยด้วยเหตุผลแอบแฝงบางอย่าง ทำให้เขาเหมือนถูกล่ามด้วยโซ่บุญคุณโดยที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ ทางหนึ่งก็คือผู้มีพระคุณ อีกทางหนึ่งก็คือครอบครัวผู้ที่มีสายเลือดเดียวกัน ไม่ว่าเขาจะเลือกทางไหนก็จะยากที่จะไม่ทำให้เกิดผลกระทบฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง รวมไปถึง 'เตียงจู' หรือ 'ปิ่นมุก' หญิงสาวผู้เป็นที่รักของเขาเช่นกัน ไหนจะบรรดาตำรวจที่เป็นคนควบคุมดูแลพื้นที่เยาวราช ไหนจะบรรดาศัตรูผู้ที่มีปมอาฆาตแค้น และบรรดาคนที่อิจฉาในความก้าวหน้าของเขาอีกล่ะ เขาจะฝ่าฟันอุปสรรคทุกอย่างบนความดีและความถูกต้องตามแบบที่ตัวเองเชื่อมั่นและยึดถึอได้หรือไม่ เราแนะนำให้ลองอ่านเองค่ะ ^^

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ชาติเสือ พันธุ์มังกร
ผู้แต่ง – ปราณธร


ตัวละคร
ปิ่นมุก (มุก), เตียงจู (อาจู)
ลิ้มบุ่นโฮ่ว (เฮียโฮ่ว), ทรงวาด (เสือ)


รีวิวหลังอ่าน

เป็นเรื่องที่ดี และเข้มข้นมากๆ ค่ะ ละครก็เพิ่งจะจบไปเองด้วย เราไปแอบส่องละครตอนจบมาล่ะ แม้ไม่เหมือนในนิยายสักทีเดียว แต่ว่าทำออกมาได้น่าติดตามจริงๆ ถ้ามีเวลาอาจจะได้ดูละครเรื่องนี้ (และคงเป็นละครไทยในรอบหลายปีทีเดียวที่เราจะดู)

อ่านช่วงแรกจะไม่ค่อยชินกับชื่อตัวละคร แต่อ่านๆ ไปก็ชิน บางตัวละครเราก็ลืม อาศัยนั่งมโนสักพักก็พอจะนึกออก แล้วไหนจะที่เราอ่านเว้นช่วงไปนานอีก ทำเอาบางครั้งก็ลืมจริงๆ ว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น

อ่านๆ ไปจะสงสารเฮียโฮ่วมากๆ เป็นผู้ชายที่ต้องแบกรับทุกสิ่ง ทางหนึ่งเพื่อความถูกต้อง แต่ทางหนึ่งก็คือครอบครัว ที่เขาไม่สามารถหลีกหนีได้เลย ต่อให้เขาพยายามเอาตัวเองเลี่ยงจากอาชีพของครอบครัว แต่สุดท้ายทุกอย่างก็พัวพันกับเขาจนต้องค่อยๆ แก้ไขปัญหาไปทีละจุด ยากเหมือนกันกับการเป็นเถ้าแก่เสือ กว่าจะถึงตอนจบ เราก็ลุ้นไปด้วยจนหัวใจจะวาย

เตียงจูเป็นเ���็กสาวที่สมฉายาปีศาจน้อยที่เฮียโฮ่วตั้งให้จริงๆ แต่ก็เป็นคนที่ร่าเริงสดใส คิดดีทำดี ต่อให้แค้นในอกสักเท่าไร กับคนที่เป็นอาเจ็กของเฮียโฮ่ว เธอก็พยายามเก็บเอาไว้ เพื่อเฮียโฮ่วจริงๆ ทุกอย่างเธอทำเพื่อเฮียโฮ่ว

ถึงฉากหวานๆ จะน้อยนิด แต่โผล่มาทีไรก็ทำเอายิ้มได้ แอบเขินตามเตียงจูไปด้วยเลยจริงๆ ซึ่งจริงๆ เราก็อยากให้มีบทกุ๊กกิ๊กมากกว่านี้หน่อย เพื่อคั่นเวลาเจอช่วงเครียดๆ ของเรื่อง ฮ่าๆๆๆ ยอมรับเลยว่ามีบางช่วงของเรื่องที่อ่านแล้วเครียดจนต้องวางอ่ะ แบบว่าวางไว้ก่อนนะ เดี๋ยวมาอ่านต่อ (ตอนที่อาเจ็กตามไปด่าและทำร้ายเตียงจู ฮือออออ)

เป็นนิยายแนวที่หาได้ยากจริงๆ ค่ะ ใครยังไม่เคยอ่านไม่ต้องกลัวว่ายากในการจำชื่อตัวละครนะคะ เพราะเราเองอ่านจนจบก็ยังจำไม่ค่อยได้ ฮ่าๆ แต่ก็อ่านสนุกและเข้มข้นจริงๆ แม้เราจะใช้เวลาอ่านนานไปหน่อย เพราะบางช่วงเราเจออะไรที่หนักๆ ในชีวิต แล้วเรื่องในนิยายก็หนักด้วย เลยทำเอาต้องเว้นไว้ก่อนนั่นแหละ แต่สุดท้ายเมื่ออ่านจบแล้ว ก็พบว่านี่คือนิยายที่ดีงามเล่มหนึ่งจริงๆ ค่ะ แนะนำให้อ่านกันนะคะ ^^

[สปอยล์]

เฮียโฮ่วเป็นลูกบุญธรรมของนายทหารที่มีอำนาจมากในประเทศ มีพี่ชายบุญธรรมที่เรียกว่าพี่อ้าย โดยเขากลับมาบ้านของเขา เพราะพ่อได้จากไป เหลือแต่อาเจ็กกับน้องๆ แต่ในใจเขาไม่ชอบอาชีพของที่บ้านเลย เพราะเป็นโรงน้ำชา เขาเลยไม่เข้าไปยุ่ง แล้วก็ได้เงินจากพี่อ้ายมาทำข้าวขายแทน ตั้งร้านเสือโชคดีขึ้นมา

เขาได้เจอกับเตียงจูที่ศาลเจ้า ถูกชะตาเลยรับมาเลี้ยงดูส่งเสียให้เรียนหนังสือ เตียงจูเป็นเด็กทะเล้น แต่จริงๆ มีความแค้นฝังใจเรื่องที่อาเจ็กเขาฆ่าครอบครัวเธอ และเอาบ้านของเธอเป็นโรงน้ำชา จริงๆ เธอเป็นคนไทย แต่หลักฐานการเป็นคนไทยถูกกำจัดหมดแล้ว

ต่อมาอาเตี๋ยงลูกชายของอาเจ็กรักกับพริ้มเพรา แต่พริ้มเพราโดนฆ่าตาย อาเตี๋ยงเลยฆ่าคนที่ฆ่าพริ้มเพรา เสือเลยช่วยด้วยการคุยกับตำรวจ แล้วพี่อ้ายก็ยื่นข้อเสนอกับอาเจ็กว่าให้เผาที่เพื่อช่วยลูกชายอาเจ็กออกมา เฮียโฮ่วทำไปด้วยความลำบากใจ หลังจากนั้นเตี๋ยงก็หายตัวไปเลย ไม่รู้อยู่ที่ไหน

เฮียโฮ่วโดนลอบทำร้าย เตียงจูปกป้อง แล้วก๊กไซ้ น้องชายของทิเหล็งก็เลยยิงคนตายไปคน ส่วนเฮียโฮ่วก็โดนจับเข้าคุกไปเพราะรับผิดแทนก๊กไซ้ แต่เพราะพี่อ้ายช่วยไว้ เขาเลยออกมาได้ไม่กี่ชั่วโมง ทำให้รณชิตที่เป็นตำรวจไม่พอใจ

ลี่เง็ก น้องสาวของเตี๋ยงชอบรณชิต ก็ตามจีบ แต่สุดท้ายเขาไม่ได้เล่นด้วยเลยโมโหเอาคนมาซ้อม หลังจากนั้นโดนฆ่าตาย อาเจ็กตั้งเป้าว่ารณชิตเป็นคนฆ่า แต่ทุกคนเชื่อว่าเป็นโอ๊ว ที่เป็นหุ้นส่วนกับอาเจ็กที่ฆ่ามากกว่า ตอนนี้โอ๊วหนีหายไป เฮียโฮ่วได้พันธมิตรคือลูกสาวของคนที่มีอิทธิพล เป็นเพื่อนเรียนหมอกับเตียงจู ก็เลยตามหาจนเจอ สุดท้ายพี่อ้ายสืบจนรู้หมดเลยกำจัดโอ๊วไปซะ

อาเจ็กไม่พอใจที่เฮียโฮ่วให้ความสำคัญเตียงจู เลยสั่งห้ามไม่ให้แต่งงาน และหาทางไล่เธอออกไป ถึงขั้นจะฆ่าแกง แล้วก็ผลักเธอตกลงมาจากตึกชั้นบน เฮียเสือพูดเหมือนเลือกอาเจ็กมากกว่า เตียงจูเลยย้ายไปอยู่หอ และตัดขาดจากเฮียโฮ่ว

อาเจ็กโดนตำรวจสั่งให้ฆ่าตายไปเลย ก็เลยจากไปแบบที่เตียงจูรู้เข้ายังตกใจว่าคนที่แค้นนักหนา บทจะจากไปก็ไปอย่างง่ายๆ และอาเจ็กก็ตายเพราะคำพูดของเตียงจูที่เคยพูดไว้นั่นเอง

มีเหตุการณ์บ้านเมืองเกิดขึ้น นักศึกษาเรียกร้องประชาธิปไตย เกิดจลาจลกันขึ้น เตียงจูไปด้วย เฮียโฮ่วออกตามหา สุดท้ายพบว่าอยู่ที่โรงพยาบาลคอยรักษาคนที่ได้รับบาดเจ็บ พี่อ้ายบอกให้เฮียโฮ่วกักตุนข้าว แต่แล้วเฮียโฮ่วเอาออกมาขายในราคาถูก และคืนเงินพี่อ้ายไป

ทำให้โดนเรียกตัวไป ซึ่งก็รู้ว่าโดนเอาไปฆ่าแน่นอน เลยขังพวกสาวๆ ไว้ในบ้านนายจรูญ ลูกคนเล็กของประธานการค้า แต่สุดท้ายสาวๆ ก็ตามมาเจอ ก่อนจะจากกันไป เฮียโฮ่วรอด เพราะพี่อ้ายไม่ได้ฆ่า แต่ตัดขาดกันไป ทำให้เฮียโฮ่วเสียสัญชาติไทยไป น้องสาวของก๊กไซ้แต่งงานกับนายจรูญ ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น คือหลังจากปิดร้านข้าว เฮียโฮ่วก็เปิดร้านข้าวต้มแทน แล้วขายได้บ้างไม่ได้บ้าง

พอเสียสัญชาติไป กำลังใจก็เสียไป ก๊กไซ้จะจุดไฟเผาที่ทำการเขต ส่วนอาเตี๋ยงก็กลับมาเฉยเลย แล้วแค้นจะไปฆ่ารณชิต เพราะเตี๋ยงรู้ว่าฤทธิ์ น้องชายรณชิตเป็นคนฆ่าลี่เง็ก รณชิตก็รู้ แต่ปิดเป็นความลับตลอด เฮียโฮ่วมาห้ามไว้ทัน เพราะจริงๆ เตี๋ยงยังมีบ้านพ่อตาแม่ยาย ที่เป็นพ่อแม่ของพริ้มเพราให้กลับไป คนบ้านนั้นรักอาเตี๋ยงกันทุกคน สุดท้ายอาเตี๋ยงคิดได้เลยกลับไปพร้อมกับแม่และน้องสาวของพ่อ ส่วนรณชิตส่งฤทธิ์กลับบ้าน

สรุปว่าที่ทำการเขตโดนไฟไหม้ แล้วเอกสารที่รณชิตมีถูกเอาไป เลยทำให้หลักฐานประชาชนต่าวด้าวหายไป ก็เลยมีแต่คนมาแจ้งความ แล้วทำบัตรประชาชน เฮียโฮ่วก็มาทำเช่นกัน รณชิตเลยบอกว่าฤทธิ์ติดคุก เพราะโดนข้อหาพยายามฆ่านักเลงแถวบ้าน

เฮียโฮ่วมีความสุขมากที่ทุกคนได้สัญชาติไทย อีกนิดเตียงจูจะเรียนจบแล้ว เลยขอแต่งงานล่ะ แล้วทิเหล็งกับป๋วยซัง น้องสาวของเฮียโฮ่ว ก็ดูมีท่าทีต่อกัน เลยแอบเชียร์เลย สุดท้ายลงเอยยังไงก็มโนต่อเอง ฮ่าๆ แต่ในละครคือป๋วยซังท้องแก่จะคลอดลูกในตอนจบจ้าาา

Start 8.01 น. Fri 17 Aug 2018
End 0.49 น. Wed 2 Jan 2019
Review Date 11.55 น. Wed 2 Jan 2019

[Ning · Rating 4 out of 5]

ชอบค่ะ เป็นนิยายแนวย้อนยุคไปช่วง2506 และเหตุการณ์ดำเนินอยู่ที่เยาวราช
เรื่องราวจะออกแนวชวนป๋วยลูกกตัญญูมากๆ. คนนั้นก็ญาติ คนนั้นก็บุญคุณ

พระเอกเลยลำบาก ต้องคอยทดแทนบุญคุณไปเรื่อย จนเสียความตั้งใจไปหลายอย่าง
นางเอก น่าเตะแต่เด็ก แก่แดดแก่ลม แตะพระเอกถือว่าเป็นยาใจให้ความเพลิดเพลินไปอีกแบบ

เป็นเรื่องที่ไม่เน้นรัก แต่ก็มีบ้างประปราย
เน้นเรื่องครอบครัว การดำเนินชีวิตของครอบครัวคนจีน
อาบแล้วก็สนุก น่าสนใจ น่าเห็นใจตัวละครแทบทุกตัว

แต่ก็มีจุดขัดใจเล็กๆน้อย ระหว่างอ่าน
เลยตัดคะแนนออกนิดนึง

[Wanyiwa · Rating 5 out of 5]

แม้จะยังอ่านหนังสือของปราณธรไม่ครบทุกเล่ม แต่ก็อ่านงานเขียนของผู้เขียนมาไม่ใช่น้อย ซึ่งต้องขอบอกเลยว่าเรื่องนี้ทำให้เราประทับใจมากจนพูดได้ว่าเป็นหนึ่งในเรื่องที่ดีที่สุดของผู้เขียนในความคิดของเราเลย

การเล่าเรื่องชีวิตของเฮียโฮ่วหรือทรงวาดในฐานะลูกหลานคนจีนที่ถูกนำไปอุปการะเลี้ยงดูโดยคนไทยมีฐานะ แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับญาติพี่น้องชาวจีนในเยาวราช เป็นการเล่าที่วางพล็อตได้ดีมากแถมยังสร้างคาแร็คเตอร์ตัวเอกได้น่าประทับใจสุดๆตั้งแต่การเลือกสร้างลักษณะนิสัย โอกาส และจังหวะของตัวละคร ไปจนถึงพัฒนาการของตัวละครโดยผ่านพล็อตจากเหตุการณ์ในอดีตที่น่าสนใจที่ถูกผูกโยงเข้าไว้ด้วยกันแบบแนบเนียนจนน่าทึ่ง แถมมุมมองที่ทำให้เห็นทั้งความดีและความเลวของตัวละครที่เกี่ยวข้องในเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นตำรวจ พ่อค้า ข้าราชการ ชาวบ้าน คนไทย หรือคนจีน ล้วนแสดงให้เห็นความพยายามสื่อสารในทั้งมุมบวกและมุมลบของทุกฝ่าย ไม่ใช่การแสดงความคิดเห็นที่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง และสุดท้ายที่ประทับใจที่สุด คือการแสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของตัวละครที่ใฝ่ดีและเชื่อมั่นในความดี

นอกเหนือจากพล็อตที่ผูกโยงได้อย่างน่าทึ่ง มุมมองที่เปิดกว้างให้เห็นทั้งสีขาว สีดำ และสีเทาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงนั้นแล้ว ยังมีเรื่องของตัวละครเอกที่ผู้เขียนสร้างได้ชัดเจนและแข็งแรงมาก พระเอกของเรื่องนั้นถูกแวดล้อมไปด้วยคนที่ดีและคนที่เลว เป็นคนที่ได้รับทั้งโชคและโอกาสที่ดีและโชคและโอกาสที่เลว ขนาดเรื่องของความรักที่ดูน่าจะลงตัวเพราะใจตรงกันตั้งแต่ต้น ก็ยังจะอุตส่าห์มีอุปสรรคความรักที่หนักหนาสาหัสไม่น้อย เรียกได้ว่าเราแทบจะวางหนังสือไม่ลงเลยเพราะความอยากรู้ว่าพระเอกจะทำยังไงเพื่อจะผ่านอุปสรรคต่างๆเหล่านั้นให้ได้

บทหวานๆมีอยู่ประปราย แม้จะไม่มากนัก แต่ทั้งความแข็งแรงของพล็อต มุมมองในการเล่าเรื่อง ความสามารถในการผูกโยงเหตุการณ์ในอดีต รวมถึงความโดดเด่นของตัวเอก (แม้กระทั่งคำนำจากสำนักพิมพ์..ที่บอกเลยว่าเป็นการเขียนคำนำที่ดีมากเรื่องหนึ่ง) ล้วนเป็นสิ่งประกอบกันให้เราเทใจให้เรื่องนี้เป็นหนึ่งในเรื่องที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของผู้เขียนเลยล่ะค่ะ

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

เป็นผลงานของพี่กกที่ชอบที่สุด เล่มไม่ได้หนามาก แต่ด้วยความที่เนื้อเรื่องปูตั้งแต่นางเอกได้เข้าไปอยู่กับพระเอกตั้งแต่ยังเป็นเด็กกะโปโล เราได้เห็นพระเอกที่เริ่มสร้างตัวจากศูนย์จนกลายเป็นเถ้าแก่โฮ่ว ทำให้เรารู้สึกเหมือนได้โตไปกับตัวละคร ซาบซึ้งไปกับความสัมพันธ์เตียงจูกับอาโฮ่วแล้วก็ทุกคนในบ้าน เรื่องนี้ได้ทั้งความสนุกแล้วก็ได้ความรู้ประวัติศาสตร์แบบเข้าใจง่ายด้วย เป็นเรื่องที่อ่านแล้วน้ำตาไหลไม่ใช่เพราะเศร้าแต่เป็นเพราะซาบซึ้งในความผูกพันของพระนาง (ทั้งๆ ที่ไม่ค่อยได้โชว์หวานกันเท่าไหร่) ประทับใจจนต้องอ่านซ้ำๆ อ่านจนจำได้ทุกบทแล้ว (ตอนนี้ตั้งหน้าตั้งตารอละครฉายลูกเดียว)

[Mintie_ei · Rating 3 out of 5]

อ่านข้ามบทบรรยายไปเยอะอยู่ ด้วยความที่ดูละครมาแล้วเลยเข้าใจเนื้อเรื่องได้ง่ายขึ้น

[Irisa · Rating 4 out of 5]

ชีวิตเถ้าแก่เสือ พระเอกเรื่องนี้เต็มไปด้วยเงื่อนไขรอบด้าน ไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างอิสระตามใจได้ ทั้งๆ ที่เป็นคนใฝ่ดี ตั้งใจจะทำความดี ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับธุรกิจสีเทาของครอบครัวที่เยาวราช แต่เพราะเลือดข้นกว่าน้ำ สุดท้ายก็ต้องยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือญาติที่เดือดร้อนอยู่ดี แถมเถ้าแก่เสือยังติดหนี้บุญคุณครอบครัวนายทหารคนไทยที่รับเถ้าแก่เสือไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรม เลยต้องทำงานหนักดูแลกิจการที่ครอบครัวนายทหารให้เงินทุนมาค้าขาย แล้วคอยส่งเงินให้ครอบครัวนั้นได้ใช้ชีวิตอย่างหรูหราสุขสบาย ต้องยอมทำเรื่องที่บีบคั้นหัวใจ เพียงเพราะคำว่ากตัญญู ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของผู้ชายที่เป็นพ่อค้าขายข้าวสารธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่ต้องควักปืนขึ้นมาต่อสู้ป้องกันตัวและคนที่รัก ส่วนนางเอกของเรื่องอย่างเตียงจูเป็นสาวน้อยจอมแก่นช่างพูดที่เถ้าแก่เสือถูกชะตาและรับมาเลี้ยงดู ช่วยส่งเสียให้ได้เรียนหนังสือจนได้เป็นนักศึกษาแพทย์ เตียงจูรักและเคารพเถ้าแก่เสือมาก ถือว่าเถ้าแก่เสือเป็นทุกอย่างในชีวิต คอยดูแล ปกป้อง ช่วยชีวิตเถ้าแก่เสือหลายครั้งหลายหนอย่างไม่กลัวตาย

เรื่องนี้มีทั้งความสุขความอบอุ่นสนุกสนาน ความกดดันตึงเครียด ความหวาดผวาลุ้นระทึก ความสะเทือนใจคละเคล้ากันไปอย่างกลมกล่อม สนุกเข้มข้นดีค่ะ อ่านจนจบแล้วเข้าใจเลยว่าชีวิตเถ้าแก่เสือไม่มีทางเลือกมากนัก แต่ก็รู้สึกอึดอัดขัดใจกับการที่เถ้าแก่เสือต้องกตัญญูรู้คุณขนาดที่ญาติผู้ใหญ่ทำร้ายนางเอกจนเจ็บหนัก แต่เถ้าแก่เสือก็ไม่กล้าเอาเรื่อง ได้แต่ขอโทษนางเอกซ้ำๆ หลายครั้ง คนอ่านอย่างเราก็เลยรู้สึกสะเทือนใจและผิดหวังที่เถ้าแก่เสือตัดสินใจแบบนั้น ให้ 4.5 ค่ะ

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

สนุกน่าติดตาม เนื้อเรื่องเข้มข้นมาก พล็อตแน่นปึ้กจนหนัก อ่านแล้วรู้สึกเหนื่อยใจจริงๆกับชะตาชีวิตของตัวละครต่างๆโดยเฉพาะพระเอก ที่ทำเพื่อความดีงามความถูกต้องแต่ก็เป๋ไปมาด้วยสถานการณ์บีบคั้นต่างๆ ผู้เขียนบรรยายความรู้สึกต่างๆได้ดีและเศร้าสะเทือนใจ บทหวานๆเกือบไม่มี ซึ่งเราคิดว่าถ้าเพิ่มความหวานก็จะช่วยลดทอนความหนักของเนื้อเรื่องลง. สำหรับเรามันดราม่าไปนิด. แต่ต้องขอบคุณผู้เขียนที่ทำให้เราหลั่งน้ำตาด้วยความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณของพ่อหลวง ว่าทรงรักและทำเพื่อประชาชนมากขนาดไหน สรุปว่าแนะนำให้อ่านสำหรับผู้ชื่นชอบเรื่องแนวดราม่าเข้มข้น

[Tharachaya · Rating 5 out of 5]

สนุก ครบทุกอรรถรสของนิยายดีๆ หนึ่งเรื่อง เป็นเรื่องที่อ่านแล้วอิ่มมากๆ จนอยากให้เป็นละครมากๆ... เนื้อเรื่องแม้จะหนัก ดราม่าจัดเต็ม ไร้อารมณ์ขัน อ่านไปน้ำตาคลอไปบางตอน แต่เป็นความสุขใจที่ได้อ่านจริงๆ ค่ะ...

[Kamons · Rating 5 out of 5]

ต้องบอกว่าเป็นนิยายที่เข้มข้นทุกรสชาติจริงๆ ทั้งดราม่ารันทด หรือหวานซึ้งกินใจ เป็นส่วนผสมที่ลงตัวกลมกล่อม ควรค่าแก่การหามาอ่านมาก

[Paweena Wongwinyutragan · Rating 3 out of 5]

ใช้เวลานานเหมือนกันกว่าจะอ่านจบ