กลับไปสู่วันฝัน

by แก้วเก้า

พิมพ์ฉัตร ผู้อาภัพอับโชค มีโอกาสได้สวมแหวนวิเศษ
ที่สามารถดลบันดาลให้เธอย้อนกลับไปสู่ความฝันครั้งเยาว์วัยอีกครั้ง
และสมหวังในรักที่เธอเฝ้ารอคอยมาตลอดชีวิต
แต่มันจะดำรงอยู่เช่นนั้นตลอดไปได้หรือ...
ไม่มีใครให้คำตอบเธอได้นอกจากตัวเธอเอง

Genres: Time Travel

468 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

แก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ

เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน

เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี

กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล

คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547

Reviews

[RMN · Rating 4 out of 5]

...ความรับผิดชอบที่ครอบครองชีวิตเรา มันทั้งเศร้า ทั้งเหงา ทั้งท้อ
แต่ความภาคภูมิใจกระมังที่ประคับประคองชีวิตแห้งแล้งของเราได้...
(บางส่วนของการบรรยายความรู้สึกของพิมพ์ฉัตร นางเอกของเรื่อง)

พิมพ์ฉัตร ต้องแบกรับภาระต่าง ๆ ในครอบครัวเป็นเวลานานร่วม 30 ปี
เมื่อรู้ตัวอีกทีเธอก็กลายเป็นเพียงป้าแก่ ๆ ที่รอวันร่วงโรย
เธอจึงตัดสินใจขายบ้านแล้วย้ายไปอยู่เชียงใหม่ โดยตั้งใจจะเริ่มชีวิตใหม่ที่นั่น โดยเธอเข้าไปทำงานเป็นแม่บ้านที่เนิร์สซิ่งโฮมของคุณโคมฉาย เศรษฐีนีผู้ที่เป็นเพื่อนบ้านของเธอ ที่นี่เอง ที่ทำให้เธอได้พบเจอกับเพื่อนใหม่ ที่ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุที่มาใช้ชีวิตบั้นปลายที่นี่ และก็เป็นที่นี่เช่นกัน ที่ทำให้เธอได้มีโอกาสย้อนกลับไปเป็นตัวเองครั้งยังเยาว์วัยอยู่ด้วยอำนาจแห่งแหวนวิเศษ

สิ่งที่เธอได้รับมา...สามารถทำให้เธอมีความสุขและสมหวังดังใจฝัน
หากทว่าความสุขนั้นต้องแลกด้วยสิ่งที่เธอต้องสูญเสียไป...กลับทำให้เธอมีความทุกข์ด้วยเช่นกัน

"บางครั้งคนเราเสียใจในสิ่งที่ได้ทำลงไป มากกว่าสิ่งที่ไม่มีโอกาสทำ"

ท้ายที่สุดแล้วพิมพ์ฉัตรจะเลือกที่จะตัดสินใจแบบไหน ความฝันของเธอคือสิ่งที่เธอต้องการจริง ๆ หรือไม่ อยากให้ลองอ่านกันดูค่ะ ^^ สามารถอ่านตัวอย่าง 2 บทแรกของเรื่องนี้ได้ที่นี่ค่ะ >> Preview กลับไปสู่วันฝัน


ความรู้สึกหลังอ่าน

ความหวังหรือความฝันในชีวิตของคุณคืออะไร?? ถ้ามีคนถามเราแบบนี้ เราคงตอบไม่ถูกเหมือนกัน
เพราะชีวิตคนเรามักจะดำเนินไปตามหน้าที่ ถูกคำว่าความรับผิดชอบเข้ามาครอบงำ จนในบางครั้งเราก็ลืมคิดไปว่า แท้จริงแล้ว ความต้องการของเราคืออะไร และความสุขที่แท้จริงของคนเราคืออะไรกันแน่

เรื่องนี้ให้อารมณ์คล้าย ๆ กับเรื่องอื่น ๆ ของผู้แต่งอย่าง วสันต์ลีลา, พิมมาลา, หน้ากากดอกซ่อนกลิ่น แต่ได้อารมณ์ความรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องจริงที่สามารถพบเจอได้ในสังคมปัจจุบันเลยค่ะ ถ้าตัดเรื่องอำนาจพิเศษของแหวนที่ทำให้นางเอกเรากลายเป็นสาวได้แล้วนั้น เรื่องนี้ก็ให้ความรู้สึกประหนึ่งว่าอ่านงานของ ว. วินิจฉัยกุลเลยทีเดียว ^^

ตอนที่อ่านในสกุลไทย เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราเปิดอ่านเป็นเรื่องแรกทุกครั้ง ด้วยความที่อยากรู้ว่าชีวิตนางเอกจะเป็นยังไง จะเลือกเดินทางไหน แถมมีเรื่องที่ทำให้รู้สึกช็อคเล็กน้อยกับสิ่งที่เธอได้รับ แต่ก็คิดว่าเป็นเสมือนเหตุการณ์นึงที่ทำให้นางเอกของเราได้เรียนรู้ว่า บนโลกใบนี้ยังมีความหลากหลายของสิ่งที่เรียกว่ามนุษย์อยู่
เพราะคนบางคนอาจจะเป็นคนดีในสายตาของเราแต่อาจจะเป็นคนไม่ดีในสายตาคนอื่นก็ได้

เป็นอีกเรื่องที่อ่านแล้วชอบ ไม่ผิดหวังค่ะ ^^

[Muchi Muchima · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้รู้สึกว่าจะเกริ่นนานไปหน่อย กว่าจะเข้าจุดเริ่มต้นของเรื่องตื่นเต้นก็ปาไปตั้ง 11 บทสิ่งที่ทำให้เกิดเรื่องเหนือธรรมชาติของเรื่องนี้คือ แ ห ว น น า ง เ งื อ ก ที่จะทำให้ผู้สวมสมประสงค์ได้ โดยมีข้อแม้ว่าจะมีผลในระยะ 1 ปีและ สามารถขอได้ครั้งเดียวเท่านั้นซึ่งเชื่อว่าผู้ที่ขอจะสมหวังได้จะต้องเป็นลูกคนโตเท่านั้น ตอนอ่านก็รู้สึกสนุกดีนะมันทำให้เห็นถึงชีวิตแห่งโลกความเป็นจริงไม่ได้สวยงามและมีด้านเดียวแบบนิยายรักทั่วไป
ขอพรได้เหรอ? ขออะไรล่ะ? ขอแล้วหลังจาก 1 ปีนั้นล่ะ จะเป็นยังไง?
พออ่านจบ >>> เรื่องนี้คือดีจริง ๆ
ป. ล. อ่านแล้วรู้สึกว่าชีวิตวัยกำลังสนุกสนานหายไปเลยล่ะ

[lonelypoppy · Rating 4 out of 5]

อ่านเมื่อนานมาแล้ว วันนี้เกิดอยากรีวิว
ชอบเรื่องนี้ในแง่ความสมจริง

นางเอกช่วงแรกได้โอกาสที่จะกลับไปอายุน้อยเพื่อไปทำในสิ่งที่เคยอยากทำ
กลับไปเป็นสาวสวย แต่เจ้าตัวกลับไร้เดียงสาช่างฝัน ทำให้ทำอะไรผิดพลาดไป

เป็นเรื่องที่สอนใจได้ดีว่า สอนให้อยู่กับความเป็นจริง ไม่ได้ให้บรรยากาศสุขสมตลอดเรื่อง
มีช่วงที่หน่วงค่อนข้างเยอะ
แต่ว่าชอบมาก

[B&p · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่ให้แง่คิดอะไรหลายๆอย่างมาก ผ่านเรื่องราวความสัมพันธ์ของตัวละคร เรื่องลูกและแม่ เรื่องของพ่อ-ลูก เรื่องคู่รัก เรื่องคู่ชีวิต คู่แต่งงาน เพื่อน โอย...มันสะท้อนอะไรหลายๆอย่าง ฉุกให้เราคิดมากมาย ทั้งๆที่ประเด็นหลักคือการย้อนกลับไปคว้าโอกาสที่เราโบกมือลามันไปแล้ว

อ่านแล้วนึกถึงคำพูดที่ใครๆก็มักจะพูดว่า "ถ้ารู้แบบนี้/ถ้ารู้อย่างนี้ เลือกอย่างนั้น เลือกอย่างโน้นดีกว่า" เรื่องนี้ทำให้เราคิดว่า ที่พูดๆกันแบบนี้ เราก็ไม่รู้อยู่ดีว่าเมื่อเราเลือกทางที่ ๑ แล้วชีวิตมันจะดีราบรื่นมีความสุขกว่าเลือกทางที่ ๒ (ซึ่งเราเลือกแล้วและเราก็ผิดหวังกับมัน ทางที่เราไม่ได้เลือกมันอาจไม่ดีกว่าทางที่เราเลือก ซ้ำร้ายแย่กว่าหลายร้อยเท่าซะอีก....555 พิมพ์เองชักงง)

เราชอบฉากที่พิมพ์ฉัตรรู้จักตัวตนจริงๆของคู่รักในวันเก่านะ มันเหมือนเป็นคำตอบในใจของพิมพ์ฉัตรว่าถ้าเธอเลือกไปต่างประเทศกับเขาแต่วันนั้น ชีวิตเธอจะเป็นอย่างไร มีความสุขแค่ไหน เป็นนิยายกึ่งแฟนตาซีนะเราว่า แต่สมจริงกับเหตุการณ์ต่างๆ ตัวละครในนิยายก็สมจริง มันมีคนอย่างพันธิน คนอย่างมะปราง คนอย่างหมอคันฉัตร พี่สาวของหมอคันฉัตร คนอย่างแม่บ้านของหมอคันฉัตร อยากให้สาวๆรุ่นๆอย่างมะปรางอ่านจะได้รู้จักเสือเฒ่าอย่างพันธินดี

ชอบดาวินคิดอะไรเป็นปรัชญาคือทุกบทพูดของเขาเราต้องคิดตาม(คิดอย่างหนักด้วยนะ) เหมือนนางเอกที่ต้องคิด555

[Taa · Rating 3 out of 5]

“It does not do to dwell on dreams and forget to live.”
― J.K. Rowling, Harry Potter and the Sorcerer's Stone

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้ถือว่าเป็นนิยาย Feel Good ที่ควรเก็บไว้ในความทรงจำ หนังสือไม่หนามาก แต่อัดแน่นด้วยเนื้อเรื่องล้วนๆ

ระหว่างอ่านจะเดาทางผิดหลายจังหวะ หักมุมได้ดี หาทางออกได้เฉียบ
แถมจบไม่มีอะไรให้ค้างคาในใจแม้แต่นิดเดียว เรียกว่าเกินความคาดหมาย ถ้าเป็นคนอื่นแต่งคงตัดจบแล้ว
จนเหลืออีกหลายหน้า ยังเดาไม่ถูกว่า จะมีประเด็นไหนให้เขียนต่อได้อีก แต่ผู้เขียนทำได้ดีมากๆเลยครับ

แนะนำว่ายิ่งใกล้ๆจบควรอ่านให้ช้าลง เพื่อละเลียดและละเมียดกับความงามของเนื้อเรื่อง
ใครได้อ่าน comment นี้สามารถหาอ่านได้ในห้องสมุด อันนี้ยืมจาก tkpark

อันนี้เขียนระหว่างอ่าน
"พี่สาวคนโตที่ยอมเสียสละให้น้องๆ ได้เรียน โดยลาออกจากมหาวิทยาลัยมาดูแลแม่ที่ป่วย
จนเวลาผ่านล่วงเลย สู่วัยที่ถูก ผู้คนเรียกว่าป้า แม้ไม่ได้แก่หรืออายุมากขนาดนั้น
แล้ววันหนึ่งถ้าได้กลับไปสู่วัยสาวอีกหล่ะ
เนื้อเรื่องกระชับ อ่านเพลิน เหมือนเรื่องราวในชีวิตจริงที่ต้องมีแบบนี้แหละ อ่านไปค่อนเล่ม
จนไม่แน่ใจว่า นามปากกาแก้วเก้า จะต้องเป็นเรื่องที่ต้องมีเรื่องเหนือจริงสิ "

[Straw Hat · Rating 5 out of 5]

สนุกน่าติดตามมากๆ

[Auraprang Pornpermpoon · Rating 4 out of 5]

ชอบค่ะ สนุก จบได้ลงตัวมากๆ^^

[Kisch Chonlasueksanee Art · Rating 5 out of 5]

ดีงาม