Polyj1,223 reviews96 followersFollowFollowNovember 13, 20152.5 / 5 ดาวเรื่องนี้มาแนวนางเอกร้ายแบบเด็กถูกสปอยล์ค่ะ เป็นคุณหนูที่ทำอะไรไม่เป็น เอาแต่ใจตัวเอง คิดว่าตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลคุณพ่อผู้ที่รักลูกมาก จึงต้องวางแผนหาคนดูแลลูกสาวหลังจากที่ตัวเองเสียชีวิตไป โดยการทำพินัยกรรมให้มีคนมาดูแลจัดการมรดกให้ ซึ่งจริงๆ ก็เดาวัตถุประสงค์ที่แท้ใจของคุณพ่อได้ไม่ยาก แต่ไม่รู้ทำไม คนฉลาดๆ อย่างพระเอกถึงคิดไม่ออกก็ไม่รู้นะ ช่วงแรก ๆ ประมาณ หนึ่งในสามของเล่มเป็นช่วงที่เล่าปูพื้นให้เห็นภาพความเป็นมาที่ทำให้เกิดเป็น ‘พิชญ์สินี’ ในเวอร์ชันคุณหนูเอาแต่ใจ ไม่สนใจใครแบบนี้ และแย้มๆ ตัวพระเอกออกมานิดหน่อยพอให้เห็นหน้าค่าตา ในช่วงนี้จะค่อนข้างเรียบเรื่อย ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้นค่ะ .แต่พอหลังจากนั้นเริ่มมีเรื่องของนางเอกที่พยายามจะตามหาตัวผู้ปกครองตามพินัยกรรมของคุณพ่อ ทำให้เรื่องน่าสนใจ น่าติดตามมากขึ้น เริ่มมีพระเอกออกมามากขึ้น พระเอกนางเอกได้เจอกัน ได้ปะทะคารมกัน คนอ่านก็กระเตื้องขึ้นมาหน่อยค่ะ จริง ๆ ต้องบอกว่าลุ้นมาก ลุ้นให้คู่นี้ลงเอยกัน แต่ดูไม่เห็นจะมีวี่แวว พระเอกก็ท่าทางเป็นผู้ใหญ่ นิ่งๆ ส่วนนางเอกก็ขี้โวยวาย วีนเหวี่ยง แต่บางทีก็มีมุมน่าสงสารเหมือนกันนะ .สาระแฝงในเรื่องนี้ว่าด้วยการเลี้ยงดูลูก การที่ประคบประหงมกันเกินไป ตามใจทุกสิ่งอย่าง โดยไม่ได้สอนให้เขารู้จักเห็นใจคนอื่น รู้จักความรับผิดชอบ ความเสียสละ สุดท้ายมันก็จะกลายเป็นพ่อแม่รังแกฉัน ... การเลี้ยงลูกนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ ..สรุปว่าถ้าผ่านช่วงแรก ๆ ไปได้ ช่วงกลางถึงท้ายเล่มก็มีเรื่องให้ลุ้นอยู่ค่ะ คอยดูว่านางเอกจะมีมุกอะไรมาเอาชนะพระเอก ... พอเธอปล่อยของออกมา ก็ทำเอาต้องส่ายหัวไปด้วย เห็นใจพระเอกจริง ๆread-2015
Janjitta6 reviewsFollowFollowMarch 1, 2018พลอตอ่อน บทจะเป็นคนดีก็เปลี่ยนเลยทันที อยู่ๆ ก็รักพระเอกซะงั้น เนื้อเรื่องไม่สมเหตุสมผล
Lily 百合花1,475 reviews105 followersFollowFollowOctober 30, 2015เรื่องนี้อ่านแล้วแอบรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอกพอๆ กับตอนอ่านเรื่อง “แรงแค้น...แสนรัก” เลยอ่ะค่ะ แอบรำคาญพิชญ์สินี นฤบดินทร์ หรือพาย นางเอกของเรื่องพอควรเลย แบบว่าเอาแต่ใจตัวเอง อารมณ์ร้าย ไม่เคยเห็นอกเห็นใจคนอื่น เลยคิดว่าตอนปรับเปลี่ยนตัวเอง ก็เปลี่ยนไวไปหน่อยนะ เลยรู้สึกว่าเหมือนคนละคนกันเลย กว่าพิธาน รัตนโยธิน หรือพิ พระเอกของเรื่องจะโผล่มาให้เจอ ก็นานๆ ทีอ่ะ แบบว่ามีฉากช่วงแรกๆ แต่ไม่เอ่ยชื่อ แล้วพอเอ่ยชื่อ ก็โผล่มาให้เห็นตัวก็ปาไปครึ่งเล่มกว่าแล้ว เป็นพระเอกที่น่ารักดีนะ เสียดายว่าบทน้อยไปหน่อย เหมือนกับที่คุณหนูพายคิดในใจว่าตัวเธอเองยังรู้จักนิสัยของพิธานน้อยมาก คุณหนูพายมีเพื่อนสนิทคือณีรนุช เหมือนเพื่อนคนนี้จะได้พบรักกับกริช จากสำนักงานนักสืบขันติ จากเรื่อง “หวานรัก...นักสืบจำเป็น” ซึ่งอ่านแล้วก็จำไม่ได้อ่ะว่าเรื่องนั้นใครเป็นพระนาง แหะๆๆ เพราะอ่านมานานมากแล้ว ลืมหมดเลยเรา เพื่อนของเธอเป็นเพื่อนที่ดี อยู่เคียงข้างพายตลอด คุณรุจน์ พ่อของพายทำอะไรที่แบบว่า เลี้ยงลูกตามใจจนเกินไป จนทำให้ลูกเสียนิสัย แถมพอจะจากไป ก็ดันปิดเป็นความลับหมด ไม่ให้ลูกได้เจอกับวันที่ต้องร่ำลากัน อ่านไปก็ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่รุจน์ทำเลยจริงๆ เพราะกว่าจะดัดนิสัยของพายได้ รุจน์ก็จากไปแล้ว พายเหมือนไม้แก่ดัดยากให้เราเห็น (แต่แอบรู้สึกว่าดัดง่ายไปหน่อย เพราะช่วงท้ายปรับเปลี่ยนตัวเองได้ไวมาก) พระนางถูกผูกกันด้วยการแต่งงานในนาม เสียดายว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองไม่ค่อยมีให้เห็น มีฉากหวานๆ ให้อ่านน้อยไปหน่อย เลยแอบเสียดายนะ เพราะเวลาสองคนนี้คุยกันดีๆ เราอ่านไปก็อมยิ้มไป น่ารักดีอ่ะ พายก็ลดความแข็งกร้าวในตัวเองลง พิธานก็ดูอ่อนโยนกว่าเดิม แอบเซ็งเลย กำลังลุ้นฉากหวานๆ เข้าด้ายเข้าเข็ม แล้วยัยเพื่อนสนิทก็โผล่มาทำวงกระเจิงเลย อินมากเลยเรา ฮ่าๆๆ สำหรับความรักของชุติมณทน์ เพื่อนสนิทของพิธาน ก็น่าสงสารนะ แอบหลงรักเขาข้างเดียวมาตลอด แถมพอฝ่ายชายปฏิเสธยังไง เธอก็ไม่ยอมรับความจริง ว่าเขาให้ได้มากสุดก็คือความเป็นเพื่อนสนิทเท่านั้น แอบชอบคุณทนายประจำบ้านของพายอ่ะ น่ารักดี คุณเธียร จนอยากอ่านเรื่องราวรักๆ ของคุณเธียรตอนยังหนุ่มๆ จังเลยอ่ะ โดยรวมอ่านสนุกเพลินๆ ค่ะ แต่ชอบเรื่อง “ด้วยจิตปฏิพัทธ์” และแนวสืบเรื่องอื่นๆ ของ tiara มากกว่าค่ะ 2015-read feel-good-love jamsai ...more