รอยสาป

by ชลนิล

รอยแผลในใจเหมือนถูกสาปให้ติดตราตรึงแน่นยากจะถอดถอน

รอยสาป
ความเคียดแค้นสามารถทำลายทุกสรรพสิ่งให้พังภินท์พินาศยับ
แม้สิ่งนั้นจะเป็นถึงมหานครอันยิ่งใหญ่ หรือ ชีวิตเรือนแสนเรือนล้าน

รอยสาป
พลังแห่งมนต์ดำกักขังพวกเขาเนิ่นนานนับพันปี เป็นเวลาอันแสนนานของคนทั่วไป
แต่สำหรับรสาวดี กับ นาคิน มันเป็นเวลาทุกข์ทรมานอันแสนยาวนานนับพันอสงไขย
พวกเขาจะทำอะไรได้นอกจากรอคอย..คอย...คอย...รือปล่อยให้เป็นนิรันดร์

รอยสาป
บ่วงสาปทอดยาวรัดเธอให้หลอมรวมเรื่องราว แม้ผ่านเลยล่วงมาแล้วนับหลายช่วงชีวิต
นิลแพร - สตายุ - วาโย - รสาวดี - นาคิน - ราช
และอีกหลายชีวิตที่ต้องดิ้นรนให้หลุดพ้น
พวกเขาจะทำได้มากน้อยเพียงใด
ฤารอยสาปจะยังคงฝังรอยลึกในใจตลอดไป

355 pages, Paperback

First published October 1, 2014

About the author

Associated Names:
* ชลนิล
* ฉิกกง

ที่มา....ของนามปากกา "ชลนิล"

ที่มาของชื่อ "ชลนิล" จริง ๆฟังแล้วดูปัญญาอ่อนมากนะ ตอนม.2 ผมเขียนนิยายเรื่องแรกชื่อ "ใต้เงามันดาเร"
(เห็นมั้ย ชอบเขียนแนวลึกลับตั้งแต่เด็ก) เรื่องนั้นพระเอกชื่อ ภุชงค์ นางเอกชื่อ อินทนิล (ดอกตะแบก - อินทนิล สีม่วง เป็นดอกไม้ที่ผมชอบมากตอนเด็ก)

พอเขียนจบก็นึกเล่น ๆ ว่าถ้าเขียนภาคสอง ลูกของ ภุชงค์ กับ อินทนิล จะมีชื่อว่าอะไร
ตอนนั้นก็คิดชื่อ ชลนิล - อินทชล ออกมาได้ (เปลี่ยนคำว่าชงค์ เป็น ชล)
พอคิดสองชื่อนี้ได้ก็เกิดอาการชอบมาก อย่าใช้เป็นชื่อตัวละครเลย
เอามาเป็นนามปากกาของเราดีกว่า ! (ตอนเขียน ใต้เงามันดาเร ใช้นามปากกา ตรี อินทนิล)

นามปากกาหลังจากนั้นจึงเป็น "ชลนิล อินทชล" (ลิเกมั้ย)
ใช้เขียนเรื่องสั้นส่งตามนิตยสารต่าง ๆ ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม
โชคดีอย่างยิ่ง ที่ไม่มีนิตยสารเล่มไหนรับเรื่องสั้นผมไปพิมพ์
(เด็กอายุ 14-15 เขียนเรื่องสั้นแบบไหน ใครๆก็น่าเดาออกว่า มันคงไม่ได้เรื่อง)

ตอนม.ปลาย ผมบ้าการ์ตูนญี่ปุ่น ช่วงปิดเทอมเคยไปช่วยทำงานที่สำนักพิมพ์การ์ตูนแห่งหนึ่ง รู้จักพวกบรรณาธิการ ทีมงานการ์ตูนหลายคน เขาถามผมว่าชื่อ "ชลนิล" แปลว่าอะไร? ตอนนั้นผมก็พยายามเล่าที่มา ที่ไป พร้อมคิดคำแปลอย่างสวยงาม
(ตามประสาเด็กนั่นแหละ)

เขาฟังแล้วบอกคำเดียวเลยว่า... "ชลนิล" = "น้ำเน่า" ชล=น้ำ / นิล = สีดำ
น้ำสีดำ มันก็คือน้ำเน่านั่นแหละ ผมได้ยินอย่างนั้นแล้วชอบทันที...เออ...แปลว่า น้ำเน่าก็เข้าท่าดี ไหน ๆ เราก็ชอบเขียนนิยายอยู่แล้ว สมัยนั้น พอเพื่อน ๆ รู้ว่าเราเขียนนิยาย ก็ชอบถามเหมือนกัน "เขียนนิยายน้ำเน่าเหรอ?" เราตั้งนามปากกาแปลว่า น้ำเน่า ไปเลยดีกว่า แทนคำตอบพวกมันไปเลย แถมยังเท่ดี ไม่เหมือนใครด้วย

ทั้งหมดนี้เป็นความคิดสมัยผมเรียนอยู่มัธยม อายุแค่ 15-16 เองมั้ง

พอเรียนจบ มาทำงานอยู่ที่อุดรฯ
มีอยู่วันหนึ่ง เข้าเวร นึกครึ้มอกครึ้มใจ อยากเขียนเรื่องสั้นเล่น ๆ
อาศัยความรู้ที่ได้อ่านจากหนังสือเกี่ยวกับการเขียนเรื่องสั้น
ในห้องสมุดของวิทยาลัยครูอุดร มาเป็นแนวทาง
ลองเขียนตามที่หนังสือเขาสอน-แนะนำ

ผลก็คือ...ได้เรื่องสั้นมาเรื่องหนึ่ง เรื่องสั้นเรื่องนั้นชื่อ "เด็กชาย กองทราย และชิงช้า"
เขียนจบ ผมฝากเพื่อนให้เอาเรื่องสั้นนี้ไปให้อาจารย์ภาษาไทย(ในวิทยาลัยครู)
ช่วยวิจารณ์ - แนะนำ พออาจารย์ท่านนั้นอ่านจบ ก็ฝากเพื่อนผมมาบอกว่า...
"ให้เขาส่งเรื่องนี้ไปที่ นิตยสาร สตรีสาร"

นิตยสาร "สตรีสาร" สมัยนั้น ถือเป็นสนามนักเขียนที่มีมาตรฐานสูง
จนผมไม่เคยกล้าส่งงานตัวเองไปให้เขาพิจารณาเลย
พออาจารย์ภาษาไทยท่านนั้นแนะนำอย่างนี้
ผมเลยทำใจกล้า ส่งเรื่องสั้นไปที่ สตรีสาร โดยใช้นามปากกาว่า "ชลนิล" เฉย ๆ
ตัดคำว่า "อินทชล" ออก เพราะรู้สึกว่ามันเยิ่นเย้อ ลิเกพิกล
(ตอนนั้นโตพอจะรู้แล้วว่า ความคิดสมัยเด็กของตัวเองมันเพี้ยนๆ)

ผลคือได้ลงในนิตยสารสตรีสาร ภายในเวลาเดือนสองเดือน
ความดีใจครั้งนั้น ยิ่งกว่าคนเอ็นทร้านซ์ติดเสียอีก
เพราะนี่เป็นนิตยสารมาตรฐานฉบับแรก ที่ผมได้ลงเรื่องสั้น
แถมเป็นนิตยสารมีชื่อ ที่นักเขียนดัง ๆ หลายคนแจ้งเกิดที่นี่
ไม่ว่าจะเป็น "โบตั๋น" "ประภัสสร เสวิกุล" ฯลฯ

หลังจากนั้นผมก็มีไฟ เขียนเรื่องสั้นส่งสตรีสารอีกหลายเรื่อง
โดยใช้นามปากกาว่า "ชลนิล" มาตลอด
แต่ก็ไม่มีเรื่องสั้นได้ลงอีกนาน จนผมนำเรื่องสั้นที่เขียนส่ง "สตรีสาร" (แล้วไม่ได้ลง)
มารวมทั้งเรื่องสั้น "เด็กชาย กองทราย และชิงช้า"
แล้วส่งไปให้สำนักพิมพ์สนุกอ่านพิจารณา
...โดยไม่คิดว่า...
นี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของรวมเรื่องสั้นเล่มแรกในชีวิต "ละครภูต"
และเป็นการใช้นามปากกา "ชลนิล" บนแผงหนังสือครั้งแรกเช่นกัน

ชลนิล
20 ธ.ค. 56


ผลงาน

1. ต่างเวลา (สำนักพิมพ์สนุกอ่าน)
2. ม่านมนตรา (สำนักพิมพ์สนุกอ่าน)
3. พรุ่งนี้ดาวยังพราวแสง (สำนักพิมพ์สนุกอ่าน)
4. รอยสาป (สำนักพิมพ์สนุกอ่าน)
5. กรงอำพราง (สำนักพิมพ์สนุกอ่าน)
6. เพลิงนาคา (พิมพ์ครั้งที่ 4 สำนักพิมพ์วันดี)
7. เรือนเวลา (สำนักพิมพ์นวนิยายบางกอก)
8. กรงไฟ (สำนักพิมพ์นวนิยายบางกอก)
9. เถ้าน้ำค้าง (สำนักพิมพ์วันดี)
10. อาคม (สำนักพิมพ์คำต่อคำ)

รวมเรื่องสั้น
1. ละครภูต (สำนักพิมพ์สนุกอ่่าน)
2. ผู้ถูกล่า (สำนักพิมพ์สนุกอ่าน) (พิมพ์ครั้งที่1 ใช้ชื่อว่า "ในเงาสนธยา")
3. ลางมายา (สำนักพิมพ์นวนิยายบางกอก) (รวมจากสองเล่มเล็ก"ลางสังหารกับสีสันสยอง")

ผลงานเขียนอื่นๆ
1. ลมหายใจของสายลม (สนพ.สนานคิด) ประเภทบทกวี
2. ที่สุดปลายกระบี่ (สนพ.สนานคิด) รวบรวมถ้อยคำปรัชญาอันแหลมคมจากนวนิยายหลายเล่มของโก้วเล้ง
3. นิทานโทสะ (สนพ.วันดี) รวมบทความที่เขี

Reviews

[Eye_Candy · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องตอนแรกดูน่าติดตาม หลัง ๆ มาปมเริ่มแปลก ๆ แต่ใด ๆ คือพระเอกของเขาจะมีคำพูดละมุน ๆ แทบทุกเรื่องเลย

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่อ่านง่ายของชลนิลดี อ่านง่ายที่ว่าคือไม่รู้สึกเหนื่อยกับสำนวนการเขียน ปกติเราจะรู้สึกอึดอัดกับสำนวน การแบ่งวรรคตอนของชลนิล แต่เล่มนี้เทียบกับอาคมแล้วสบายกว่ามาก เนื้อเรื่องก็เบากว่าเล็กน้อย ออกแนวไขปริศนาความพิศวงตำนานในหมู่บ้าน โดยมี นิลแพรคุณหนูที่ตกอับหนีเรื่องเดือดร้อนมาหลบพักที่รีสอร์ตข้างทะเลสาปแห่งนี้ และทะเลสาปนี้ก็ประหลาด มีตำนาน ความเชื่อและสัตว์ประหลาด? อาศัยอยู่ ก็เป็นแฟนตาซีที่ตามสูตรสำเร็จ แล้วก็พูดถึงความรักอันสวยงาม ความรักอันบริสุทธิ์เหมาะสม ความรักอันยาวนานนับพันปี ( แต่พอเจอนางเอกก็ไม่รักคนเดิมแล้ว รักนางเอกดีกว่างี้เหรอ.. อ่านจบแล้วเราก็แบบจะเอาไงกันแน่) ถึงกระนั้นเราก็ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นนิยายรักเท่าไหร่นะ เหมือนยัดๆ คอนเซ็ปความรักใส่มา คู่เคมีอะไรนี่ก็ไม่มีเลย ตอนท้ายๆ รักกันนี่อ่านแล้วยังงงๆ
แล้วพอจะแก้คำสาปก็ โบ้ม... แก้เลย นางร้ายฉลาดเฉย รู้แจ้ง รู้ตื่น รู้เบิกบาน จากที่ร้ายๆ มาพันปี เจอวาจานางเอกก็กลายเป็นคนดีเลย
เราไม่อิน..

สุดท้ายแล้วนางเอกก็เป็นผู้กุมความลับไขปริศนา อ่านไปก็แบบเออๆ อ่านได้ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไรกับเรื่องนี้

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

สนุกดีค่ะเนื้อเรื่องของนางเอกที่ถูกชักจูง จนตกไปอยู่ในเมืองต้องคำสาป นอกจากจะมีคนตายอย่างลึกลับแล้ว ก็ยังมีเสียงเพลงที่คอยชักจูงให้ไปอยู่ด้วยกันในทะเลสาป

เนื้อเรื่องจะค่อยๆเปิดเผยเรื่องราวทีละน้อยว่า ทำไมนางเอกจึงถูกพามา ณ เมืองนี้ ทำไมถึงพบเจอกับชายหนุ่มสองคนท่าทางประหลาดๆ

ในเรื่อง ชายหนุ่มสามคนรักองค์หญิงคนเดียว และองค์หญิงรักผู้ชายทั้งสามคนเป็นอะไรที่ยากจะเกิดจริงๆ นางเอกรักวาโยชายหนุ่มไม่มีรูปร่าง เป็นเพียงวิญญาณ และมีอีกใจมอบให้พราหม์หนุ่ม รักซับซ้อน รักกันไปมามากมาย จนสุดท้ายสิงที่ชนะคำสาปคืออะไรต้องไปอ่านในเล่ม

ส่วนตอนจบไม่เข้าใจว่า วาโย กลับมาในลักษณะอะไร ใครอ่านจบแล้วบอกเค้าที

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

แค่เห็นชื่อชลนิล เราก็รีบหยิบมาอ่านเลย สนุกๆ อ่านไปแปบๆ ก็ผ่านไปร้อยกว่าหน้าโดยไม่รู้ตัว สร้างปมได้น่าติดตามมาก ว่าทะเลสาปกินคนคืออะไร ทำไมมันน่ากลัวแบบนี้ แล้วพอได้รู้ก็ทำให้รู้สึกว่าเรื่องนี้ได้สอนอะไรดีๆ ให้กับเราอย่างหนึ่งนะ แค่ความคิดชั่ววูบแวบเดียวจริงๆ มันก่อให้เกิดผลลัพธ์ตามมาที่ไม่มีใครคาดคิด ทั้งสูญเสียคนที่รัก ทั้งต้องทรมานตัวเอง ทั้งต้องฝืนทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ ทั้งต้องทนเจ็บปวดที่ต้องมองคนรอบข้างจากไป และต้องเฝ้ารอว่าเมื่อไรจะช่วยคนที่ตัวเองรักได้ ความคิดและอารมณ์ชั่ววูบมันน่ากลัวจริงๆ นะ

นิลแพรเป็นนางเอกที่เข้มแข็งดี แม้จะเจอกับมรสุมชีวิตมากมาย แต่เรื่องลึกลับที่เธอได้เจอ ก็ทำให้เธอกล้าที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา แล้วก็ตั้งรับกับมันได้เป็นอย่างดี เรื่องนี้อย่าถามหาว่าใครเป็นพระเอกนะ เพราะถึงปกหลังจะพูดเหมือนมีผู้ชายให้นิลแพรเลือกตั้งสองคน แต่จริงๆ ก็ไม่มีใครเป็นพระเอกนะ เพราะทั้งสองก็ไม่ได้รักนิลแพรแบบหนุ่มสาว ฮ่าๆ แล้วก็อีกอย่างที่ทำให้รู้สึกแปลกๆ ก็คือ ความรักของ 1 หญิง กับ 3 ชาย นี่แหละ อ่านไปแปลกๆ ไป แต่ก็รู้สึกสวยงามแบบแปลกๆ บอกไม่ถูกอ่ะนะ

จบเรื่องได้แบบว่า น่าจะต่ออีกนิด แต่ก็สวยงามแหละ ชอบที่นิลแพรสามารถยืนหยัดอยู่ต่อไปได้อย่างมั่นคงทางจิตใจ เรื่องนี้อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกพีคเหมือนตอนอ่านอาคมกับระบำเวท แต่ก็อ่านแล้วสนุก และทำได้น่าติดตามมาก แม้คนเขียนจะไม่ได้เน้นประเด็นของความรักก็ตาม


[สปอยล์]

อ่านแล้วไม่ได้ชอบวาโยหรือสตายุเป็นพิเศษ แต่รู้สึกสงสารสตายุมาก เพราะอย่างที่ว่ามา ต้องทนทุกข์มายาวนานมากมาย เป็นผู้ชายร่าเริงที่แค่อารมณ์วูบเดียว ก็พรากเอาความร่าเริงสดใสจากไปนับพันๆ ปี

การเล่าถึงความรักของนาคิน สตายุ วาโย แล้วก็เจ้าหญิง (ลืมชื่อแระ ฮ่าๆ) อ่านแล้วแปลกๆ ในใจมากๆๆ ว่าแบบว่าถ้าต้องเลือกชายหนุ่มสามคน แล้วเราเป็นเจ้าหญิงเราจะเลือกใคร นี่มันเหมือนอารมณ์ต้องหลับตาเลือก ทั้งๆ ที่รักทั้งสามคนเลยไรงี้ เลือกยากนะ เป็นปมที่สร้างขึ้นมาแล้วรู้สึกสงสารเจ้าหญิงเหมือนกันแหละ

ไม่คิดว่านอกจากนิลแพรจะเป็นเจ้ากระจงน้อย ญาติผู้น้องของวาโยมาก่อนแล้ว ยังเป็นแม่ย่า ที่ “นาง” ให้ความเคารพนับถือ และแม่ย่าผู้เป็นคนทำให้คนรักของ “นาง” จาก “นาง” ไปด้วย

[Tharachaya · Rating 3 out of 5]

นิยายแฟนตาซี เหนือจริง ที่ต้องใช้จินตนาการในการอ่านพอสมควร...เป็นนิยายที่เกี่ยวกับความรักแบบ 1 หญิง 3 ชาย ที่ไม่ลงตัว แต่กลับลงใจลงล๊อคกันได้แบบมิตรภาพระหว่างเพื่อนแท้ๆ ... ต้องบอกว่ามันคือนิยายเหนือจริง ที่สั้นมาก บทรักน้อยถึงน้อยที่สุดตามสไตล์คุณชลนิล แต่แฝงด้วยสาระ ที่พยายามแทรกเข้ามา ให้รู้จักคิด รู้จักปล่อยวาง รักด้วยเมตตา ไม่ยึดโยงเป็นของเรา ไม่ริษยา และไม่มีใครเป็นของใคร หมุนเวียนกันไปตามเวลาที่เดินไปข้างหน้าเท่านั้น...รายละเอียดบางช่วงอ่านแล้วแอบมีง่วง มีข้ามบ้างด้วยซ้ำ อ่านจบเข้าใจสิ่งที่ต้องการสื่อแฝงเข้ามา แต่ถ้าพิจารณาเฉพาะความสนุก ความบันเทิง เรื่องนี้ไม่ได้ตอบโจทย์มากพอที่จะทำให้ "อึ้ง" แบบ "อาคม" ค่ะ ...

[จันทร์กวี · Rating 5 out of 5]

ด้วยเป็นคนชอบเรื่องลี้ลับ ชอบอ่านเรื่องเกี่ยวกับพญานาค จึงเลือกอ่านเรื่องนี้ เพราะเคยอ่านรีวิวว่ามีเรื่องเกี่ยวกับพญานาคอยู่บ้าง อ่านจนใกล้จบ จึงพบว่าพญานาคมีบทบาทน้อยมาก เเทบไม่มีอะไรเกี่ยวกับเรื่องพญานาคเลยก็ว่าได้ แต่ไม่เสียดายเลยที่ได้อ่าน รอยสาป

คุณชลนิลเป็นนักเขียนที่แต่งนิยายสอดแทรกธรรมะ นิยายของท่านจึงไม่ค่อยมีเรื่องความรักมากนัก ความโรแมนติกไม่ต้องถามหา แต่นิยายเรื่องนี้กล่าวถึงความรักโดยตรง เป็นโครงเรื่องหลักเลยทีเดียว

เมื่อนักเขียนนิยายธรรมะมาเขียนเรื่องความรัก อาจดูขัดกับความรู้สึก
ความรัก กับ ธรรมะ จะเข้ากันได้อย่างไร?

อยากรู้รักแท้เป็นฉันใด ต้องอ่านค่ะ
5/4/2015

[Patt · Rating 4 out of 5]

ชอบ...ซึ้ง...
พลังแห่งรักช่างยิ่งใหญ่จริง ๆ
ผู้ยิ่งใหญ่ ทรงอำนาจเท่าใด พลังแห่งรักยิ่งรุนแรง
มีสติปล่อยวางได้ก็ดีไป
ถ้ายังหลง ยังยึดติด..รักก็จะกลายเป็นพลังทำลายล้างทันที

ชอบตอนที่นางเอกเป่าเพลงใบไม้ อ้อนวอนร้องขอให้ปลดปล่อยคำสาป
สุดยอด อินเลย คือซึ้งความรักของเพื่อน 4 คนที่รักกันเหลือเกิน
ซึ้งกับความรักของนิลแพร ที่รักเพราะรักจริง ๆ ไม่ได้หวังอะไรตอบแทน

[Polyj · Rating 4 out of 5]

เป็นแฟนตาซีไทยที่อ่านแล้วรู้สึกว่าอลังการและสนุกตื่นเต้นมาก อีกทั้งยังแฝงสาระไว้เตือนใจ อ่านแล้วอิ่มค่ะ

>> 4.5 / 5

>> รีวิวที่บล็อกค่ะ
http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

1หญิง3ชาย

ชายสามคนรักผู้หญิงคนเดียวกัน
และหญิงเพียงคนเดียวรักผู้ชายได้ถึงสามคน
รักที่ไม่เจือด้วยความความ ริ ษ ย า

ไหนจะอีกหนึ่งหญิงที่รักผู้ชายสองคนอย่างเต็มอก แต่เขาไม่ได้มีหัวใจ รั ก ไว้ให้เธอ

--------------------------------------
โอ๊ย มันหน้าตาเป็นยังไงวะ สนใจใคร่รู้!!