Nie pytaj

by Maria Biernacka-Drabik

Gdzie zaczyna się ta przeklęta rodzinna historia?

Każdy chce znać swoje korzenie. To daje tak potrzebne człowiekowi poczucie przynależności. A co jeśli nie wie, kim jest naprawdę? Jak Maria Korcz, która wychowała się w domu dziecka i od zawsze w rubrykach dotyczących rodziców wpisywała palące wstydem litery NN.

Jest rok 2023. W niewyjaśnionych okolicznościach Maria ginie w wypadku samochodowym. Zagadkę jej tragicznej śmierci próbuje rozwikłać córka Inga, dziennikarka radiowa. Jest przekonana, że dopóki nie zgłębi gęstniejących nagle rodzinnych tajemnic, nie zazna spokoju, podobnie jak nigdy nie zaznała go Maria.

Okazuje się wkrótce, że ta historia jest bardziej zagadkowa, niż można się było spodziewać, i ma swoją kontynuację w teraźniejszości. Mimo realnego zagrożenia, Inga jednak nie chce się wycofać. Ale czy na pewno i za wszelką cenę trzeba poznać przeszłość? Może lepiej zatrzasnąć za nią drzwi?

320 pages, Paperback

First published June 12, 2024

Reviews

[_och_man_ · Rating 2 out of 5]

Gdybym miała podsumować tę książkę jednym słowem, ukryta w mym wnętrzu  maszyna losująca z pewnością wyplułaby określenie "toporna". Arcytrudna to była przeprawa. Zdecydowana większość przychylnych opinii każe mi się zastanawiać, czy winą za brak satysfakcji faktycznie należy obarczać samą historię. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że "jeszcze się taki nie urodził...", dlatego głupotą byłoby rościć sobie prawo do rekompensaty osobistych odczuć kosztem autorki. Plączę się, niemal jak fabuła ocenianej tu książki - zmierzam jednak do tego, że trudno jest mi wykrzesać najmniejsze nawet pokłady zainteresowania historią Ingi (czy raczej Marii?) Korcz.

Nie oczekuję, że każdy thriller przyniesie jazdę z trzymanki, na trasie której trup będzie ścielił się gęsto, z szafy wyskoczy wariat z siekierą, a gangrena strachu przestanie postępować dopiero wraz z ostatnim słowem epilogu. Zawsze doceniam rys psychologiczny postaci, możliwość zgłębienia poszczególnych motywacji. Odnoszę przykre wrażenie, jakby w "Nie pytaj" zabrakło zarówno pierwiastka napięcia, jak również - obowiązkowego dla mnie - wyraźniejszego nakreślenia bohaterów. Niezwykle trudno było mi zaangażować się w historię, która przez większość czasu antenowego serwuje niedopowiedzenia, urwane strzępki historii, by wreszcie podjąć nieporadną próbę zszycia ich w jedną całość, która żadną miarą nie satysfakcjonuje. Trudno jest mi znaleźć głównego winowajcę opisywanego tutaj stanu rzeczy. Być może problem tkwi w języku - konstrukcjach zdaniowych, dialogach. Silnie czuć, że lektura ma swoje korzenie w kraju nad Wisłą i tym razem nie sposób włączyć tego w poczet zalet. Wspomniana wcześniej motywacja - niby każdy jakąś ma, lecz nie znajduję wystarczająco dużo przesłanek, by angażować się w ich losy. Bez względu na to, czy mamy do czynienia z łaknącą rodzinnej prawdy córką, czy typowym szwarccharakterem.

Książka nie zapisze się najlepiej w mej pamięci. Być może kiedyś zdecyduję się raz jeszcze zagłębić w dorobku autorki, niemniej, do tego czasu upłynie dość wody.

[Logana · Rating 2 out of 5]

Inga Ignatowicz-​Korcz pracuje w ogólnopolskiej rozgłośni. Postanawia wyjaśnić śmierć matki, która zginęła w wypadku samochodowym.

Byłam oczarowana "Za żywopłotem", który był debiutem literackim autorki. Pisarka odznacza się dojrzałym stylem, który sprawił, że przez powieść się płynęło. Znalazła równowagę między akcją a opisami, dzięki czemu treść ciekawiła, a nie nudziła. W "Nie pytaj" opisy przeważyły, a dotyczyły głównie przemyśleń, rozważań bohaterów, a nie jak w poprzedniej książce plastycznych krajobrazów, czy urokliwych krakowskich kamieniczek. Jednocześnie "Za żywopłotem" nie pozwalała oderwać się od kryminalnej historii. W tej powieści przeważa wątek obyczajowy i dopiero końcówka książki ujawnia, do jakiego gatunku przypisać książkę. Do tego momentu wątek kryminalny mógł się pojawić lub nie.
Na powieść "Za żywopłotem" głosowałam w plebiscycie w kategorii na najlepszy debiut. Po lekturze "Nie pytaj" jestem znużona i rozczarowana.

[klaudia katarzyna · Rating 3 out of 5]

czytane w formie egzemplarza recenzenckiego, dzięki wydawnictwu Muza.

prawda jest taka, że gdyby nie to, że dostałam tę książkę od wydawnictwa prawdopodobnie nie sięgnęłabym po tę pozycję z własnej woli. czy ominęłoby mnie coś wielkiego? nie, ale była to fajna pozycja.
zazwyczaj gdy sięgam po książki z gatunku mystery/thriller szukam w głowie podobne książki, żeby zobaczyć jak bardzo oryginalna jest fabuła. tutaj pomimo prób nie znalazłam nic aż tak podobnego, jednak mam parę "ale".

jeśli chodzi o samą fabułę - jest ona dosyć ciekawa, coś się dzieje cały czas, jednak przez ilość wszystkich punktów widzenia i prowadzenia narracji szybko się gubiłam. o wiele łatwiej byłoby gdyby każdy rozdział miał napisane z kim aktualnie jesteśmy w historii. może straciłoby to urok, ale byłoby to o wiele bardziej pasujące do czytelnika.
co prawda nie byłam zaskoczona lub wystraszona podczas czytania tej książki, a jest to coś czego czytelnik szuka sięgając po książkę z dreszczykiem, dlatego nie mogę dać lepszej oceny.

[Ewa · Rating 3 out of 5]

Ciekawe, choć jak dla mnie zbyt zawiłe. Za dużo wątków i postaci, które same w sobie nawet nie są szczególnie rozwinięte.
Ale zagadka intrygująca, chciałam dowiedzieć się jak wyglądało życie mamy Ingi

[Zandra · Rating 5 out of 5]

Bardzo dobra, wciągająca historia, a do tego napisana - co się coraz rzadziej zdarza – pięknym, starannym językiem.

Jeśli ktoś potrzebuje mocnych wrażeń od pierwszej do ostatniej strony, zapewne będzie narzekał. Wszystkim innym, a zwłaszcza tym, których pociąga thriller, gdzie bohaterowie mają motywacje, osobowości (i sekrety) - polecam.

[Urszula · Rating 5 out of 5]

Myślę, że pani nie rozumie. (...) Żeby zrozumieć, trzeba przejść przez to samo."

🖤🖤🖤

Ależ to była dobra książka!
Pełna tajemnic.
Pełna zawiłości.
Pełna niejasności.

Maria Biernacka-Drabik, po swoim udanym debiucie, jakim był thriller psychologiczny "Za żywopłotem", nie spoczywa na laurach.
Bo oto "Nie pytaj" - również zaliczana do tego gatunku, jest tak samo mocna, tak samo refleksyjna.

Chociaż autorka bardziej skupia się tutaj na wartstwie obyczajowej, to dla mnie jest to skrojony na miarę dramat rodzinny. Dramat, który wciąga od pierwszych stron, który przeraża, i który zaskakuje.

Na pewno większość z nas chciałaby znać swoje korzenie. Chciałaby poznać historię swoich przodków. Pochodzenie. Skrywane tajemnice.
Tym bardziej, gdy większość ich życia zostaje skrzętnie ukrywana, chroniona przed światłem dziennym. A im więcej sekretów, tym większa chęć ich poznania.

Inga, po wypadku samochodowym, w którym ginie jej mama, nie może dojść do siebie. Chociaż od tragedii minęły już cztery miesiące to kobieta nie wierzy, że był to nieszczęśliwy wypadek. Tym bardziej, gdy dostaje maile od Galla Anonima, który zasiewa w niej nutkę niepewności. Inga na własną rękę pragnie dowiedzieć się prawdy nie tylko dotyczącej śmierci matki, ale także jej przeszłości, którą ta zabrała do grobu.

W takcie jej prywatnego śledztwa, na jaw wychodzi wiele faktów, a sentymentalna podróż na Mazury, odkrywa przed nią wiele kart.

"Nie pytaj" to książka, która została podzielona na dwie strefy czasowe.
Mamy tu rok 1970 - gdzie możemy poznać historię matki Ingi.
Historię bolesną. Trudną. Niesprawiedliwą.
Historię zawiłą. Wielowątkową.

Mamy tu rok 2023 - gdzie możemy śledzić poczynania Ingi w sprawie rozwiązania zagadki dotyczącej śmierci jej matki.

Oba te czasy łączą się, tworząc naprawdę intensywną, pełną emocji całość.
Maria Biernacka-Drabik stworzyła historię dotyczącą rodzinnych dramatów.
Nasączyła ją tajemnicami.
Nasączyła napięciem, które rośnie z każdą przewróconą stroną.
Nasączyła strachem, ale także nadzieją.
Bo w sercu Ingi wciśż tliła się ta iskierka nadziei, że wszystko się wyjaśni i raz na zawsze będzie można zamknąć za sobą drzwi przeszłości.

Czy jednak tak będzie?

"Nie pytaj" to naprawdę fantastycznie napisany i dopracowany w każdym calu dramat rodzinny.

Czytaliście?
Jeśli nie, to koniecznie musicie to nadrobić 🖤

[Barbara · Rating 3 out of 5]

Młoda dziennikarka, Inga, próbuje dojść do siebie po nagłej śmierci matki. Kobieta była spokojnym kierowcą, coś jednak sprawiło, że w styczniowy dzień przekroczyła dozwoloną prędkość i uderzyła w drzewo. W otoczeniu Ingi są osoby, które sugerują, że mogło to być samobójstwo. Dziewczyna nie może tego przyjąć do wiadomości ale równocześnie uświadamia sobie, że właściwie przeszłość matki jest dla niej białą plamą. Nic nie wie na temat jej życia sprzed założenia rodziny. Mimo, że wszyscy jej to odradzają, zaczyna prywatne śledztwo by okryć tajemnice przeszłości. Nie wie, że jest ktoś komu bardzo zależy by prawda nigdy nie wyszła na jaw.

Nie wiem dlaczego, ale założyłam, że ,,Nie pytaj" to kryminał. I trochę się zdziwiłam gdy zagłębiałam się coraz mocniej w treść i kryminału nie widziałam. Ale to wcale nie oznacza, że jestem rozczarowana bo ,,Nie pytaj" to misternie skonstruowana powieść, która powoli odsłania swoje sekrety. Maria Biernacka - Drabik stworzyła opowieść o rodzinie i poszukiwaniu swojej tożsamości. Jej bohaterka musi wykazać się odwagą i determinacją, by przełamać zmowę milczenia oraz przedrzeć się przed tropy, które mają na celu tylko sianie zamętu. Młoda kobieta uparcie przekopuje się przez nikłe ślady by okryć historię niewyobrażalnego cierpienia, ludzkiej zawiści i małostkowości, zemsty przeprowadzanej nawet kosztem najsłabszych oraz rozpaczy tak wielkiej, że popycha w kierunku skąd już nie ma odwrotu. Ale paradoksalnie jest to też historia o sile by zacząć od nowa i próbować budować dobre życie, nawet jeśli niezabliźnione rany cały czas dają o sobie znać a brak poczucia tożsamości rzuca się cieniem na teraźniejszość.

,,Nie pytaj" to powieść, którą można przeczytać właściwie na raz. Bardzo dobrze skonstruowana rozbudza ciekawość i chęć dotarcia do prawdy oraz zrozumienia co dokładnie wydarzyło się przed półwiekiem. To bardziej saga rodzinna o poszukiwaniu swoich korzeni z lekkim wątkiem kryminalnym w tle. Poruszająca, wzruszająca opowieść o mrocznych sekretach i ich ofiarach. Ma kilka momentów, na które warto przymknąć oko - szczególnie nagromadzenie nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności, które mają połączyć wszystkie wątki w jedną całość. Może nie są to najlepsze rozwiązania fabularne ale raczej nie odbierają nic emocjom i ogólnej historii, a ta z pewnością na jakiś czas zapadnie w pamięć.

[Marta Pyszniewska · Rating 3 out of 5]

,,...przeszłość każdego człowieka jest w nim zamknięta jak karty książki, którą ona zna na pamięć,ca przyjaciele znają tylko tytuł".
******************************

RECENZJA

,,Nie pytaj" to książka naznaczona ogromnym cierpieniem i pełna rodzinnych tajemnic, w której nie brakuje bolesnych wydarzeń, a chęć poznania prawdy o swoich korzeniach może doprowadzić do tragedii...

Niepowtarzalny klimat, napięcie, wyrzuty sumienia, lawina emocji, trudna przeszłość i zawiła historia...

Kiedy Maria Korcz ginie w wypadku samochodowym w niewyjaśnionych okolicznościach, jej córka Inga za wszelką cenę próbuje rozwiązać zagadkę tej tragicznej śmierci i odkryć korzenie matki, której przeszłość zawsze była tajemnicą i tematem tabu w domu...

Jednak prawda nie zawsze okazuje się tym czego oczekujemy...
Czasami lepiej nie pytać...
Jaką cenę przyjdzie jej zapłacić za grzebanie w przeszłości?

To była świetna historia, która momentalnie wciągnęła mnie w swoje sidła. Przez cały czas towarzyszył mi niepokój, a każdy rozdział zamiast odpowiedzi nasuwał co raz więcej pytań...
Przeszłość łączy się nierozerwalnie z teraźniejszością odkrywając przerażające sekrety kryjące w sobie mnóstwo bólu. Choć długo nie wiadomo jak wszystko się wiąże ze sobą wzbudzając jeszcze większą ciekawość.

Losy małej Marysi wywołują dreszcze i smutek...a rodzinny dramat przeraża i zaskakuje...

Zmowa milczenia, choroba alkoholowa, trauma, strach, zemsta i zazdrość, ludzka krzywda i silniejsza niż wszystko inne chęć poznania prawdy i odkrycia własnej tożsamości...

Dostajemy historię obarczoną krzywdami i rodzinną tragedią, które nie dają o sobie zapomnieć i skłaniają do refleksji.
I choć przeważa tu wątek obyczajowy, a nie kryminalny to warto przeczytać, gdyż wielowątkowa i rozbudowana fabuła pełna podejrzeń i niedomówień gwarantuje moc wrażeń.

[magda · Rating 3 out of 5]

„Nie pytaj” to druga książka Marii Biernackiej-Drabik. Z kolei to moje pierwsze spotkanie z autorką. Nie miałam wobec książki większych oczekiwań. Podchodziłam do niej neutralnie i pomyślałam, że jak moja opinia będzie miażdżąco negatywna to Wydawnictwo wpisze mnie na czarną listę. Teraz po lekturze jestem już spokojna o swoją osobę.
Fabuła książki rozpoczyna się informacją, że Maria mama Ingi zginęła w tragicznym wypadku samochodowym. Tak zakwalifikowała go policja. Jednak Indze nie daje to spokoju. Maria zawsze jeździła bardzo ostrożnie i dziewczynie nie wydaje się aby to była prawda. Jako dobra dziennikarka postanawia na własną rękę przeprowadzić dochodzenie w tej sprawie. Daje jej to dodatkową motywację, gdyż mama Ingi wychowywała się w domu dziecka i nigdy nie udało się jej dociec prawdy na temat swoich korzeni. Może to ona zamiast mamy będzie miała szczęście w rozwiązaniu tej zagadki?
Córka Marii jedzie na miejsce wypadku, ogląda drzewo,które „stanęło” matce na drodze a po spotkaniu przy nim tajemniczej kobiety ma po tej wizycie coraz więcej pytań, które pozostają bez odpowiedzi. Wszyscy jej bliscy czyli tato, mąż i ciocia odradzają jej „w grzebaniu” w tej sprawie i proszą aby nie zadawała pytań. Jednak dziennikarskich przyzwyczajeń nie jest w stanie powstrzymać jak i tego aby dowiedzieć się jakie ma korzenie.
Dwie linie czasowe które przeplatają się pomiędzy sobą dają możliwość wgląd czytelnikowi w dzieciństwo i młodość Marii, i pokazują jak przebiegają poszukiwania Ingi swoich jak i matki korzeni. Przeszłość w którą zagląda czytelnik nie jest łatwa dla małej dziewczynki pragnącej ciepła i miłości a otrzymującej razy od życia i agresji od dzieci z bidula. Zazdrość, nienawiść i strach to wszystko spowodowało nieodwracalną tragedię w życiu małej dziewczynki. Dlatego „nie pytaj” może powinno zastąpić „zapytaj”? Czy było warto drążyć i zadawać pytania? Czego dowie się Inga i jak te pytania wpłyną na nią samą i życie jej rodziny? Nie pytajcie. Przeczytajcie. Pozycja godna polecenia. Naprawdę.


Współpraca barterowa z Wydawnictwem Muza.

[Daria (jezykowy.koneser) · Rating 3 out of 5]

"Nie pytaj" to ciekawy thriller, który już od prologu buduje napięcie.

Książkę czyta się dobrze i szybko, napięcie jest obecne podobnie jak tajemnica.

Główna bohaterka straciła matkę w wypadku samochodowym, lecz ich ostatnia rozmowa wciąż daje jej do myślenia. Co takiego chciała jej powiedzieć mama przed śmiercią? Tak naprawdę nie znała jej przeszłości, nie miała rodziny, wychowała się w domu dziecka. I kiedy jej matka chciała o czymś porozmawiać Inga ją zbyła. I bardzo tego żałuje.

Śmierć bliskiej jej osoby nie daje bohaterce spokoju. Postanawia rozwikłać tę zagadkę, tylko czy nie zabrnie za daleko? Może czasami lepiej przeszłość zostawić tam gdzie jej miejsce, w przeszłości?

Tytuł ten jest dobrze napisany, czyta się go przyjemnie. Chociaż czegoś mi tutaj zabrakło. Mimo to fajnie spędziłam czas z tą lekturą.

W książce dużo się dzieje, znajdziemy tu groźby i intrygi. Na pewno nie da się nudzić.

Pomysł na historię jest ciekawy, znajdziemy tutaj wątek obyczajowy. Jeśli lubicie tajemnice rodzinne, myślę, że książka przypadnie Wam do gustu.

Niezbyt przepadam za dwoma liniami czasowymi, jednak musze przyznać, że tutaj świetnie się uzupełniały. Pomogły zrozumieć postać Marii.

[Anna Sochacka · Rating 2 out of 5]

Mówią, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła, boleśnie przekonała się o tym główna bohaterka najnowszej powieści Marii Biernackiej-Drabik „Nie pytaj”.

Dziennikarka radiowa Inga Ignatowicz-Korcz nie mogąc pogodzić się ze śmiercią matki, zaczyna grzebać w poszukiwaniu jej korzeni. Wychowana w domu dziecka kobieta nigdy nie znała swoich rodziców, a próba ich odnalezienia skończyła się dla niej tragicznie. Przeszłość okazuje się skrywać wiele mrocznych tajemnic i lepiej, by nigdy nie ujrzały one światła dziennego.

To moje pierwsze spotkanie z autorką. Historia ma coś z thrillera, kryminału i powieści obyczajowej, a wszystko to doprawiono szczyptą grozy. Jest dziwnie, bardzo tajemniczo i nieco chaotycznie, zwłaszcza gdy w nurcie głównej fabuły pojawiają się fragmenty, które początkowo zdają się być „od czapy”, a dopiero z biegiem czasu nabierają sensu. Mocno zwalniają one tempo całej akcji, co było dość denerwujące. Napięcie narasta nieznośnie powoli, atmosfera gęstnieje z każdą stroną i budzi coraz większy niepokój i dezorientację. Już dawno tak mocno nie odczuwałam dysonansu poznawczego, albowiem z jednej strony chciałam dowiedzieć się, o co w tym wszystkim chodzi, a z drugiej pragnęłam jak najszybciej zakończyć czytanie.

[Karol · Rating 4 out of 5]

Czy zdarza Wam się czytać książki, które powodują ciarki na plecach podczas lektury? W których klimat jest tak gęsty, że czujecie jak Was oblepia z każdą kolejną przeczytaną stroną? Taka jest właśnie ta powieść.

Czy skrywana przeszłość może mieć wpływ na teraźniejszość? Czy zagadkowa śmierć jednej osoby może pociągnąć za sobą daleko idące konsekwencje dla żywych? Inga, dziennikarka podejmuje się śledztwa w sprawie śmiertelnego wypadku swojej matki. Im bardziej zagłębia się w czasy minione tym więcej tajemnic odkrywa aż do dość zaskakującego finału.

Czy ta książka jest dobra? Tak. Czy każdy się odnajdzie w tej lekturze? Zdecydowanie nie. Jeżeli szukacie lekkiej lektury na kilka letnich wieczorów to zdecydowanie sięgnijcie po inną pozycję. Jednak jeśli szukacie ciężkiego, gęstego klimatu prywatnego śledztwa i poczucia zagrożenia to jest to powieść idealna dla Was. Ja polecam!

#324#37#2024

[alexandria · Rating 2 out of 5]

Długo zwlekałam z lekturą tej pozycji, ale chciałam wybrać dla niej odpowiedni moment. Nie chciałam się zmuszać, ponieważ wiedziałam że nie będzie to miało najmniejszego sensu.

Tak szczerze mówiąc, to wynudziłam się na tej książce. Niby cały czas coś się dzieje, czytelnik jest wodzony za nos aż do samego końca, ale nie opłaci się skórka za wyprawkę. Rozwiązanie tajemnicy nie było satysfakcjonujące i odniosłam wrażenie, że cała prowadząca do tego droga była zbyt zagmatwana.

Całe mnóstwo bohaterów, dwie linie czasowe, rodzinna tajemnica - to wszystko brzmi jak idealna podstawa dla thrillera. Jednak w moich oczach tak nie było. Możliwe, że teraz po prostu wolę kryminały od thrillerów i stąd moja opinia🤷🏻‍♀️

Nie będę pisać nic więcej, ponieważ byłoby to już tylko narzekanko🫠

[Ewelina Styczeń · Rating 3 out of 5]

Wciąga....choć czytając ją trzeba się baardzo skupić ze względu na dużą ilość postaci i przeskakiwanie w czasie ;)