La violación de Neóbula —la hetaira más deseada de La Milesia, el prostíbulo más lujoso de la Atenas, y una de las mujeres más influyentes de su época— por el rico y poderoso Anito, desencadena terribles acontecimientos en los que se verán envueltos Sócrates, Platón, Alcibíades y otros muchos personajes de la Atenas del siglo V a. C.
Cuando Anito aparece asesinado, el encargado de resolver el crimen será Pródico de Ceos, un sofista que se servirá de sus conocimientos filosóficos para desentrañar el misterio que rodea la muerte.
Novela histórica y policíaca, Las dos muertes de Sócrates nos acerca a la vida cotidiana de la ciudad y la época en la que aún hoy bebemos para forjar nuestra cultura.
Me quedo a unas cincuenta páginas de terminar porque lo he ido leyendo con desidia cada mucho tiempo y no me merece continuar esforzándome. Tal vez eso sesgue mi juicio pero me da igual.
La redacción es impecable. Sirve para familiarizarse (que no comprender ni ahondar) con conceptos, instituciones y personajes históricos de la Grecia antigua. Hay una conversación en concreto que representa brillantemente el conflicto entre universalismo y relativismo, Sócrates y los sofistas. Estas son sus únicas tres virtudes.
En cuanto a lo demás: cae en problemas de ritmo que hace absolutamente anticlimático seguir la historia, no muestra sino que cuenta y tiene muchísimos (de verdad, muchísimos) anacronismos del tamaño de la catedral de León. Personajes vacíos, y por ello perpetradores de acciones incoherentes que hacen avanzar la trama a trompicones. Pocos diálogos que no transmitan la sensación de estar escuchando glosas manidas en fila que no vienen a cuento. Además el rollo empoderemos-a-la-mujer está tan forzado que da un poco de vergüenza ajena. Prefiero leer una historia abiertamente misógina que escuchar a una señora de antes de Cristo hablar de derechos humanos cuando ni existía el concepto de humanidad. Bochornoso.
Para mi el centro en el cual órbita este libro es la mujer ,al principio el titulo nos sugiere que tratara de Socrates y la filosofía aunque si se habla de el,si nos fijamos mejor podremos apreciar que ante todo la mujer es la protagonista. El libro nos sitúa en Atenas del siglo V a.C; comenzando la lectura nos toparemos con Nebula, una hermosa mujer que por "azares" de la vida queda sola desde muy pequeña, tras estos sucesos decide convertirse en hetaira. Hetaira es el nombre que se les daba en la antigua Grecia a mujeres libres, independientes, que ejercían la prostitución y que disponían de una esmerada educación y, algunas, gran influencia y prestigio social. Bueno para no alargarme mas Nebula decide consagrar su vida a hacer del hombre un simple esclavo de sus encantos corporales e intelectuales. Nebula es poseedora de una gran inteligencia y astucia,una mujer capaz de poner a toda Atenas colgando de un hilo. En este libro tambien conoceremos a otra mujer: Aspacia, dueña tambien de una hermosura sin igual y de gran encanto e inteligencia. Aspacia es propietaria de la Milesia una casa de prostitución en donde se enseña,instruye y da trabajo a la mujer, para que de esta forma puedan vivir de forma independientes del hombre,lugar donde Nebula trabaja y que tras la muerte de Aspacia pasa a dirigir. También encontraremos a los grandes filósofos y sus cuestiones y veremos que la mujer es bien capaz de debatir al tu por tu con ellos. El libro me deja un sabor de boca agradable aunque no me convence del todo, por un lado me a echo reflexionar sobre el gran valor de la mujer y de que este mundo seria mejor si se le dejara de tratar como a un objeto,cosa que aun en la actualidad tristemente sigue pasando. Estoy convencido de que la mujer tiene todo lo que la sociedad necesita para mejorar y que a menos de que no se le ame y respete no podremos hacer de este mundo un hogar feliz. Por otro lado me parece que a el autor le a faltado mayor compromiso con sus personajes, no le dedica el suficiente tiempo a cada uno de ellos (y no es excusa que sea una novela histórica), ya que en ningún momento me sentí identificado con alguno y es que al terminar de leer el libro te das cuenta de que conoces muy poco de ellos,este es el único punto en su contra. Un libro recomendable en el cual se narra con mucha fidelidad histórica los sucesos ocurridos alrededor de la muerte de Socrates.
En general, el libro me ha gustado bastante, ya que se ve claramente reflejada la cultura y forma de vivir de la época. Relaciona de una forma creíble personajes que todos conocemos, y me parece muy interesante el tema predominante de la historia. Se ve claramente cuál era el papel de la mujer y aparecen diferentes corrientes filosóficas y de pensamiento que quedan claramente descritas. No obstante, hay varias escenas que han hecho que no pueda dar más puntuación a este libro, puesto que me quitaban las ganas de seguir leyendo e incluso se me revolvía el estómago (y no estoy exagerando). Si hubieran omitido esas escenas, me habría encantado.
Προς αξιότιμη βέρα δαμοφλη, ΜΑ ΤΟΝ ΔΙΑ «ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΡΩΜΕΝΟ» ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΝΕΡΩΜΕΝΟΣ ΟΙΝΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΡΩΜΕΝΟΣ;! Καταλαβαίνω ότι είναι μετάφραση και στα ισπανικά υποθέτω δεν υπάρχει η διαφοροποίηση αυτή. ΑΛΛΑ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ, αρχαίος Έλληνας.
Τέλος πάντων σχετικά με το βιβλίο, άθλιο. Κάθε πενήντα σελίδες γινόταν όλο και πιο δύσκολο προς ανάγνωση. Ιστορικές ανακριβιες,αναχρονισμοι,βεβιασμένο female empowerment που βρίσκει τριβες σε αργότερα κεφαλαία 1 αστέρι για την ιδεα να φτιάξει ένα βιβλίο για τον Σωκράτη (δεν ήταν), για την αναδείξη της Ασπασίας και τις αστείες σκηνές στην έξωση του Αριστοφάνη και στο οδοντιατρειο του Διοδώρου Κατά ταλλα, Ήθελα να δαγκώσω το βιβλίο σε όλη την διάρκεια της ανάγνωσης
Horrible. Mal escrito y con escenas grotescamente morbosas y repulsivas; el primer capítulo comienza con una violación asquerosa. Me costó mucho seguir leyendo luego de eso y no iba ni en la mitad cuando apareció otra escena peor. De verdad no pude seguir. Si pudiera, tiraría el libro a la basura, a ese extremo llega mi disgusto. Lo compré esta semana en la Feria del Libro porque estaba en oferta y tenía ganas de ampliar mi colección de novela histórica. Voy a ver a quién se lo regalo.
Simultaneously intriguing and irritating. Premised on idea that everyone you ever heard of with reference to Greek culture all knew each other and frequented the same highbrow brothel staffed by highly intellectual prostitutes. Um. Short, so definitely worth reading.