Vaclav Smil is a Czech-Canadian scientist and policy analyst whose work spans energy, environment, food, population, economics, history, and public policy. Educated at Charles University in Prague and later at Pennsylvania State University, where he earned his Ph.D. in geography, Smil emigrated from Czechoslovakia to the United States in 1969 following the Soviet invasion, before beginning his long academic career at the University of Manitoba in 1972. Over the decades he established himself as a leading voice on global energy systems, environmental change, and economic development, with particular attention to China. Smil has consistently argued that transitions to renewable energy will be gradual rather than rapid, emphasizing the persistence of coal, oil, and natural gas and highlighting the difficulties of decarbonizing critical industries such as steel, cement, ammonia, and plastics. He has also been skeptical of indefinite economic growth, suggesting that human consumption could be sustained at much lower levels of material and energy use. Widely admired for his clear, data-driven analyses, Smil counts Bill Gates among his readers, while colleagues have praised his rigor and independence. Known for his reclusiveness and preference for letting his books speak for him, he has nonetheless lectured extensively worldwide and consulted for major institutions. A Fellow of the Royal Society of Canada and a member of the Order of Canada, Smil remains a highly influential public intellectual.
Een boek over voeding in het verleden, het heden en de toekomst waarin Smil zoals steeds heel veel cijfers heeft verwerkt en aantoont dat we vooral moeten stoppen met voedsel verspillen als we over enkele decennia twee miljard mensen meer moeten voeden dan vandaag. Kweekvlees, insecten eten en allerhande utopische plannen zeggen hem niets. Dit is een man die al heel wat grote plannen heeft zien stuk lopen op de realiteit en weet dat je niet zomaar wat kunt beginnen experimenteren met het levensnoodzakelijke voedsel van miljarden mensen. De wereld voeden is geen probleem, stelt hij. Dat wordt het pas wanneer de politiek zich er te veel of te weinig mee bemoeit.
Het boek bied een realistische kijk op voedselvoorziening ( hoewel ik het niet met alles eens ben ) Wel jammer dat in het boek met veel cijfers bv soms andere maateenheden gebruikt worden waardoor de cijfers soms een vertekend beeld gaven , ik zou het ook overzichtelijker gevonden hebben als het meer in thema’s was bv fruit , vis , granen enz. De cijfers waren soms een verrassing voor deze lezer bv het nodige water voor verschillende teelten , ik denk dat de toekomst moeilijk te voorzien is , hoewel minder verspilling en energiebesparend voedsel wel een aanbeveling kunnen zijn , wel vlees/ vis of niet is denk ik een persoonlijke keuze , en geen overdaad dan waarschijnlijk een gezonde aanbeveling ( net als alles ) dierenleed lijkt mij voor tal van redenen mss best vermijdbaar , zowel voor het dier zelf , als moest het immuunsysteem teveel onder druk staan ( door teveel () stress of leed ) er dan mss meer kans is op uitbraak/ doorbraak van schadelijke virussen/ bacteriën enz . De cijfers in het boek gaven wat duiding, en wat meer voedsel bewustzijn , waar de uitdagingen voortdurend kunnen veranderen , 4 sterren