Πιο πολύ φοβήθηκαν τις λέξεις

by Εύη Βούλγαρη, Σπύρος Παπαϊωάννου (Editor)

Πρώτα απαγόρευσαν τα μαχαίρια. Έπειτα μάζεψαν τα πιρούνια και τα ψαλίδια. Πήγαιναν σε κάθε σπίτι και τα μάζευαν σε κουτιά. Η τηλεόραση δεν έκλεινε ποτέ, εκεί ανακοινώνονταν οι νέες απαγορεύσεις. Σφράγισαν τα εστιατόρια και τα κομμωτήρια. Και ξεκίνησαν οι συλλήψεις. Κάποιοι νέοι άρχισαν να γράφουν στους τοίχους ποιήματα και στίχους, που είχαν ξεχαστεί από καιρό. Νομοθετημένη λησμονιά. Οι ποιητές όμως δεν ξεχνούν, δεν ξεχνιούνται, γιατί τα ποιήματά τους είναι η μνήμη της ανθρωπότητας. Και τότε ήταν που απαγόρευσαν τις λέξεις. Απαγόρευσαν τα ποιήματα, τα τραγούδια, τα μολύβια και τα βιβλία. Απαγόρευσαν τη μνήμη. Οι πολίτες μπορούσαν να γράφουν μόνο στο διαδίκτυο. Εκεί που ελέγχονταν τα πάντα.

176 pages, Paperback

Published December 1, 2023

About the author

Η Εύη Βούλγαρη γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Υπολογιστών στο ΕΜΠ και είναι Διδάκτωρ του Πολυτεχνείου της Λωζάνης. Πριν από δέκα χρόνια έφυγε από την Ελλάδα για να δουλέψει αρχικά στο CERN και στη συνέχεια στο École Polytechnique Fédérale de Lausanne. Από τότε ζει ανάμεσα στα βουνά και τις λίμνες αλλά ονειρεύεται διαρκώς τη θάλασσα.
Ασχολείται από τα φοιτητικά της χρόνια με το ραδιόφωνο και το θέατρο και έχει συμμετάσχει σε διάφορες ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες. Από το 2007 παρουσιάζει τη ραδιοφωνική εκπομπή Echoes. Γράφει διηγήματα, νουβέλες και θεατρικά έργα. Μερικά από αυτά, έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο και σε ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά.

Reviews

[Ρω Άννα · Rating 5 out of 5]

Σε δύο παράλληλες ιστορίες αναπτύσσονται δύο αντικρουόμενοι κόσμοι και καθώς εναλλάσσονται οι καταστάσεις, σε κάποιες ανακαλύπτουμε στοιχεία από τον κοινωνικό μας περίγυρο ενώ σε κάποιες άλλες διαπιστώνουμε με ανατριχίλα πως ό,τι περιγράφεται δεν είναι και αδύνατον να συμβεί στην πραγματικότητα, και μάλιστα όχι κα σε τόσο μακρινό μέλλον. Αναρωτιέται επίσης κανείς πόσο εύκολα μπορεί να χάσει την ελευθερία του, με το πρόσχημα της ασφάλειας της δικής του και της κοινωνίας. Η αφήγηση του έφηβου της πρώτης ιστορίας, αν και γεννάει πολλά και δύσκολα ερωτήματα είναι τόσο ελκυστική που αναγκάζει τον αναγνώστη να συνεχίζει την ανάγνωση απνευστί. Πιστεύω πως όσες φορές και να διαβάσω αυτό το μυθιστόρημα θα ανακαλύπτω όλο και νέα νοήματα. Πολύ εύστοχο και καλογραμμένο.

[Χριστίνα Μ. · Rating 5 out of 5]

Πολύ, πολύ ωραίο βιβλίο, διαβάζεται κυριολεκτικά απνευστί!
Πολύ ωραία δομημένο, πολύ σαφείς οι χρονικές αλλάγες της αφήγησης, πολύ δυνατές οι αποκαλύψεις στο τέλος!
Το πιο ενδιαφέρον ομως, από αναγνωστικής άποψης, είναι η κλιμάκωση της έντασης και των συναισθημάτων, καθώς εκτυλίσσεται η πλοκή, ενώ ο αμεσος τρόπος γραφής, πραγματικά σε κάνει να νιώθεις την αγωνία, το φοβο, την απόγνωση...γίνεσαι πλέον κι εσύ συμμέτοχος, ενας αναγνώστης - "επαναστάτης" !

[Reader · Rating 5 out of 5]

Πολύ ενδιαφέρον.