Tilnefnd til Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs 2022
Þá kom hann út. Svo eðlilega eins og ekkert væri sjálfsagðara; þessi veröld var hans. Hann kom út úr skóginum aðeins lengra frá en þar sem slóðin eftir skíðin mín var. Hann staldraði aðeins á milli einirunna og lágvaxinnar furu og horfði gaumgæfilega yfir snjóhvíta og frekar takmarkaða víðáttu mýrarinnar. Hann sneri höfðinu þannig að ég gat séð á vangann og íðilfagurt trýnið, bratt ennið og upprétt eyrun.
Ulf Norrstig, skógarvörður á eftirlaunum, er sögumaðurinn í þessu magnaða skáldverki Kerstin Ekman sem gerist í skógum nyrðra Helsingjalands í Svíþjóð. Eftir fundinn með varginum fer hann að skoða hug sinn til veiða, dýranna og skógarins. Gömul minni kallast fram í huga hans.
Kerstin Ekman (f. 1933) er einn virtasti skáldsagnahöfundur Svíþjóðar. Hún hefur meðal annars hlotið bókmenntaverðlaun Norðurlandaráðs og tvívegis August-verðlaunin í Svíþjóð. Bækur hennar hafa verið þýddar á yfir 30 tungumál. Hlaupavargur er fjórða bókin sem kemur út eftir hana á íslensku en hinar eru Atburðir við vatn, Miskunnsemi guðs, báðar í þýðingu Sverris Hólmarssonar, og Gáruð vötn í þýðingu Höllu Sverrisdóttur.
Kerstin Lillemor Ekman is a Swedish novelist. She began her career with a string of successful detective novels (among others De tre små mästarna ("The Three Little Masters") and Dödsklockan ("The Death Clock")) but later went on to persue psychological and social themes. Among her later works are Mörker och blåbärsris ("Darkness and Blueberries"), set in northern Sweden, and Händelser vid vatten (translated as Blackwater), in which she returned to the form of the detective novel.
Ekman was elected a member of the Swedish Academy in 1978, but left the Academy in 1989, together with Lars Gyllensten and Werner Aspenström, due to the debate following death threats posed to Salman Rushdie. According to the rules of the Academy, however, she will remain a passive member for the entirety of her life.
Mjög góð bók sem fjallar um lok æviskeiðs, tengsl mannsins við náttúruna, eða réttara sagt sess mannsins í vistkerfinu sem við erum hluti af. Hér eru það veiðimennirnir og afstaða þeirra til lífríkisins. Jafnvel dýrin, aðstæður þeirra og sýn á tilveruna, fá sinn sess. Umhverfismál og nýtingarstefna eru einnig þemu. Öllu þessu og jafnvel morðgátu er fléttað afar listilega saman í frásögn sem snertir og vekur upp hugleiðingar að lestri loknum. Og vitanlega samúð með Hálegg og ættingjum hans (þetta skilst ef bókin er lesin). Fín þýðing hjá Skúla Thoroddsen - margt snoturlega gert. Þetta er fyrsta bókin sem ég les eftir Kerstin Ekman en þrjár aðrar hafa áður komið út á íslensku. Ég þarf að þefa þær uppi. Hlaupavargur er meistaraverk.
This is a beautiful book, but I almost gave up on it. When I was sixty pages in the main character had seen a wolf and had had a moment. That may be a bit of an exaggeration, but that’s the way it felt, so I almost put it aside. Then things started to happen and the rest of the book was more eventful. It never really got exciting, but it’s so beautifully written and so interesting that most of the book held my interest.
It’s about an old gamekeeper who starts to question what we are doing to nature and his part in all the hunting he has taken part in since childhood. This is one of my favorite subject, the relationship between the human animals and the non human animals, and this is among the better of that kind that I’ve read in recent years. It’s not quite up there with the best ones, but it’s close. A very good book, but slow to start.
Góð bók um samspil náttúru og manns. Gamall veiðistjóri tekst á við samvisku sína og samfélag. Hlaupavargur er áhugaverð lesning með spennu í lokin. Þýðingin að mestu hnökralaus.