فقط بابا می‌تواند مرا از خواب بیدار کند

by مژگان بابامرندی, مینو کریم‌زاده (Editor)

272 pages, Paperback

First published January 1, 2011

Reviews

[Negar · Rating 4 out of 5]

آخ از جنگ...

[Call me El · Rating 3 out of 5]

سه ستاره
برای احساست جالب و پر تناقضم در حین خوندن این کتاب

[Faeze]

ده سال پیش توی کانون پرورش فکری خوندمش و الان حس کردم‌ همه ی سالها به پلک زدنی گذشت...

[Aylin.T · Rating 4 out of 5]

داستان به موضوعی پرداخته که توی کتاب‌ها، به‌ویژه رمان‌های نوجوان کمتر دیده‌ایم. نحوه‌ی روایت داستان رو هم دوست داشتم و داستان با وجود اینکه یه‌جورایی ملایم پیش می‌رفت، جذاب بود.

[Roya Fourstar · Rating 1 out of 5]

کتاب در سریِ اولِ طرح رمان «نوجوان امروز» چاپ شده، اواخر سال ۸۹. تا الان آن را نخوانده بودم برای این‌که از اسم و طرحِ جلدش خوشم نمی‌آمد. از بابامرندی هم چیزی نخوانده بودم که وسوسه شوم به خواندنِ این رُمانش. خلاصه، این‌جوری بود تا آن روزی که تسلیمِ کنجکاوی‌ام شدم و کتاب را دست گرفتم و خیلی‌زود هم خواندم.
ماجرای آن درباره‌ی پسربچّه‌ای است که پدرش به جنگ رفته و اسیر شده و حالا برمی‌گردد. پسر ذوق و شوق دارد تا پدرِ قهرمان را ببیند، ولی وقتی با او روبه‌رو می‌شود غافل‌گیر شده و خودش را غریبه حس می‌کند با پدرش. ضمن این‌که پدر نابینا هم شده است زیر شکنجه و این موضوع درد بیش‌تری به دلِ بچّه می‌ریزد. آره، داستان ‌این‌قدر تکراری و دهه شصتی است و خانوم نویسنده سعی کرده با کمی تکنیک این تکراری‌بودنِ موضوع و شخصیّت را کم‌رنگ کند. مثلن چه‌کار کرده؟ داستان را از منظر سه راوی تعریف کرده؛ این پسره، دوستِ ارمنیِ نابینای پسره و یاسمن که دختری است با کم‌توانیِ ذهنی. طی داستان، پسره صدقه‌سر حرف‌های دوستِ ارمنی‌اش و بزرگ‌واری‌های پدرش کم‌کم می‌فهمد اشتباه کرده و دست‌آخر هم نتیجه می‌گیرد بابایش چقدر کاردرست است و قصّه با خنده و بوسه تمام می‌شود.
راستش، من ... http://fourstar.ir/1393/03/01/faghat-...