Ποτισμένη με το δηλητήριο του φόβου και της αγωνίας που της διέλυσαν την ψυχή, η Μανιάτισσα Σμαράγδα Γιατράκου αντιλαμβάνεται τυχαία ότι πίσω από τον ευτυχισμένο γάμο της με τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Χολέβα κρύβονται ιστορίες που προκαλούν ανατριχίλα, όπως οι κοφτερές πέτρες του Οίτυλου. Όταν αποφασίζει να τις σκαλίσει, μπλέκεται σε έναν ιστό πραγματικού κινδύνου τόσο για εκείνη όσο και για τα δύο μικρά της παιδιά. Ούτε που θα φανταζόταν ποτέ ότι ο άντρας που αγάπησε θα είχε κρυφή ζωή και ότι θα της στερούσε τα αγγελούδια της. Παγιδευμένη από τον άνθρωπο που ακολούθησε με κλειστά μάτια, βρίσκεται απεγνωσμένη στο πουθενά, κυνηγημένη από θεούς και δαίμονες. Δεν παλεύει πια για την ίδια, αλλά γι' αυτό που αγάπησε περισσότερο κι από τον εαυτό της. Κι όταν τίποτα πια δε φαίνεται ότι μπορεί ν' αλλάξει την τραγική της μοίρα, "μιλάνε" η Μάνη και η Νέμεση κι ανοίγουν διάπλατα οι βαριές πόρτες των φυλακών... Το Φεγγάρι από Πέτρα είναι μια συγκλονιστική ιστορία των καιρών μας, αποτέλεσμα μεγάλης έρευνας του συγγραφέα σε χώρους όπου η αλήθεια τους ξεπερνά κάθε φαντασία...
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε ανήσυχος, ήρεμο Σεπτέμβρη, απέναντι από μια θάλασσα, που του πέρασε τα κύματά της στο κεφάλι. Από πολύ μικρός ήθελε να πετάξει. Τα κατάφερε γρήγορα, όταν άνοιξε τα χέρια του σαν πουλί κι απογειώθηκε από την ταράτσα του σπιτιού του, σκάζοντας με το κεφάλι στο πεζούλι. Έσπασαν και τα δύο... Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα. Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι. Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα. Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του. Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή). Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...
Θυμάμαι τον εαυτό μου όταν αγόρασα αυτό το βιβλίο να προσπαθώ να αποφασίσω αν θα ακολουθήσω το ένστικτό μου που φώναζε ότι πρέπει να είναι ωραίο το βιβλίο (κρίνοντας από το οπισθόφυλλο) και τη λογική μου που γκρίνιαζε ότι ο κ. Σακελλαρόπουλος είναι αθλητικός δημοσιογράφος και να πάρω κάποιο άλλο βιβλίο, κάποιου γνωστού συγγραφέα. Άκουσα την διαίσθηση και το πήρα. Μετά, θυμάμαι τον εαυτό μου να το διαβάζω περπατώντας στον διάδρομο του σπιτιού για να προλάβω να διαβάσω ακόμα δύο γραμμές πριν κάνω ότι άλλο έπρεπε να κάνω. Με συγκίνησε, με τάραξε, ταυτίστηκα με την πρωταγωνίστρια, έκλαψα, πόνεσα, στεναχωρέθηκα.....
Τέσσερα αστέρια στη βαθμολόγηση για την ιστορία, την πλοκή, τη μεταφορά συναισθημάτων και τον εξαιρετικό τρόπο γραφής του κ. Σακελλαρόπουλου, και ένα ακόμη αστέρι επειδή δεν το περίμενα και ήταν μια από τις πιο ευχάριστες λογοτεχνικά εκπλήξεις που βίωσα.
Εχτές τελείωσα αυτό το καταπληκτικό βιβλίο!!! Διάβαζα στις ομάδες για τα βιβλία του κ.Σακελλαροπουλου πόσο πολύ ωραία γράφει και πριν από ένα χρόνο εντελώς τυχαία εκεί που έβλεπα διαφορά βιβλία είδα μπροστά μου το " φεγγάρι από πέτρα" και το πήρα.Πριν λίγες μέρες έψαχνα να δω πιο βιβλίο να διαβάσω και τελικά κατάλαβα ότι δεν έγινε τυχαία να το αγοράσω αλλά και να το διαβάσω την συγκεκριμένη στιγμή. Αυτό το βιβλίο με άγγιξε παρά πολύ πρώτα απ'όλα γιατί αναφέρεται σε μέρη που έχω πάει και έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην ζωή μου που δεν πρόκειται να τα ξεχάσω όσο ζω, όπως το νοσοκομείο που έφυγε πρόσφατα ο μπαμπάς μου. Οι περιγραφές και τα γεγονότα είναι τόσο δυνατά που με άγγιξαν κατευθείαν στην καρδιά και δεν μπορούσα να σταματήσω τα δάκρυα μου. Φαίνεται από όσα γράφει ο συγγραφέας ότι έχει κάνει μεγάλη έρευνα σε χώρους όπου η αλήθεια ξεπερνάει κάθε φαντασία..... Η Σμαράγδα Γιατράκου ούτε μπορούσε να φανταστεί όταν παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Χολέβα πως θα ήτανε η ζωή της μετά από κάποια χρόνια πόσο πόνο θα της προκαλούσε αυτός ο άνθρωπος και πόσο πολύ θα άλλαζε η ζωή της, όταν εντελώς τυχαία αντιλαμβάνεται κρυμμένες αλήθειες που έτσι θα ανοίξει ένας κύκλος με ραγδαίες εξελίξεις προκαλώντας συμφορές και πόνο, σημαδεύοντας άδικα τόσους ανθρώπους.... έρχεται όμως κάποια στιγμή που η η ίδια η ζωή επιστρέφει το κακό που έκανες... Και με τον χειρότερο τρόπο!!! Εάν του άξιζε ή όχι ? εγώ πάντως στο τέλος τον λυπήθηκα!!! Ένα ταξίδι από την Αθήνα, στην Μάνη,στο Πειραιά στην "Τρούμπα" και στα παζάρια της Κωνσταντινούπολης!!!! Μου αρέσει πάρα πολύ και εννοείται σας το προτείνω!!!!Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κ.Μένιος Γεώργιος Σακελλαρόπουλος
Σε έναν κόσμο που συχνά ζητά από τη γυναίκα να είναι το εύθραυστο στολίδι , ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γκρεμίζει το οικοδόμημα της υποκρισίας, αναδεικνύοντας τη γυναίκα που δεν είναι απλώς σύμβολο, αλλά σάρκα, αίμα και αλύγιστη θέληση. Το έργο αυτό είναι μια κραυγή αφιερωμένη σε κάθε Σμαράγδα που είδε τον παράδεισό της να απειλείται, υπενθυμίζοντας πως η δύναμη της γυναίκας, όταν έρχεται αντιμέτωπη με το απόλυτο σκοτάδι, έχει τον τρόπο να παραμένει όρθια και να παλεύει ενάντια σε κάθε μορφή αδικίας.
Η ιστορία του βιβλίου ακολουθεί την ολοκληρωτική κατάρρευση της ειδυλλιακής ζωής της Σμαράγδας Γιατράκου. Μια γυναίκα με καταγωγή από την άγρια και περήφανη γη της Μάνης, που ενσαρκώνει το πρότυπο της επιτυχημένης συζύγου πλάι στον Αλέξανδρο Χολέβα, έναν οικονομικά ισχυρό επιχειρηματία. Η ειδυλλιακή τους ζωή στην Αθήνα με τα δύο τους αγγελούδια διαλύεται βίαια όταν η Σμαράγδα ανακαλύπτει τη σκοτεινή, παράνομη δράση του συζύγου της. Ο Χολέβας μετατρέπεται σε έναν αδίστακτο θύτη που, χρησιμοποιώντας τη δύναμή του, της στερεί τα παιδιά της ως μέσο εκβιασμού. Η Σμαράγδα, κυνηγημένη από θεούς και δαίμονες, δεν παραδίδεται, αλλά παλεύει με νύχια και με δόντια για να ξαναπάρει πίσω την επιμέλεια των παιδιών της που αγαπά περισσότερο από τον εαυτό της. Η πλοκή κορυφώνεται με μια συγκλονιστική ανατροπή όταν οι επίσημοι θεσμοί φαίνεται να αδυνατούν να προσφέρουν δικαιοσύνη. Τότε, ενεργοποιούνται οι άγραφοι νόμοι της οικογενειακής αλληλεγγύης: τα αδέρφια της και ο πατέρας της, φορείς της ανυπότακτης μανιάτικης ιδιοσυγκρασίας, παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους , κινούν γη και ουρανό, για να προστατέψουν την Σμαράγδα και να ξεσκεπάσουν τα εγκλήματα του Χολέβα, οδηγώντας την ιστορία σε μια λύτρωση όπου το δηλητήριο επιστρέφει στην πηγή του.
Η ιστορία ξετυλίγεται μέσα από σκηνές που διαδραματίζονται στην Αθήνα, για να μεταφερθεί στη συνέχεια στα δαιδαλώδη παζάρια της Κωνσταντινούπολης, δίνοντας μια αίσθηση μυστηρίου όπου οι παράνομες ενέργειες και οι άτιμες δουλειές του συζύγου της γίνονται παγίδες. Ωστόσο, το κυρίαρχο σκηνικό παραμένει η Μάνη και το Οίτυλο. Το επιβλητικό και άγριο τοπίο δεν είναι απλώς ένα φόντο, αλλά η ηθική βάση του βιβλίου.Οι κοφτερές πέτρες του Οίτυλου μοιάζουν με τις οδυνηρές αποκαλύψεις που πονάνε τη Σμαράγδα, ενώ η πέτρα της Μάνης συμβολίζει την αντοχή της γυναικείας ψυχής που μένει όρθια στις κακουχίες.
Πρόκειται για ένα σκληρό βιβλίο, τόσο στην ωμότητα των καταστάσεων όσο και στη γλώσσα που χρησιμοποιείται σε μερικές σκηνές, καθώς ο συγγραφέας δεν φοβάται να αποδώσει την πραγματικότητα ακριβώς όπως είναι. Ο συγγραφέας βάζει το μαχαίρι βαθιά στα προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας, φωτίζοντας την ενδοοικογενειακή βία και την ψυχολογική κακοποίηση που συχνά κρύβεται πίσω από την κοινωνική βιτρίνα, ενώ αναδεικνύεται ταυτόχρονα και η αδιαπραγμάτευτη δύναμη της μητρικής αγάπης, η οποία λειτουργεί ως πανανθρώπινη αξία, κάνοντας την ηρωίδα σύμβολο για κάθε γυναίκα που παλεύει με την απώλεια και την αδικία. Μέσα από τη μεταμόρφωση της Σμαράγδας από μια γυναίκα που ορίζεται μέσα από τον γάμο της σε μια αυτόνομη προσωπικότητα που διεκδικεί το δίκιο της με κάθε τίμημα, το έργο υμνεί το δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει τη μοίρα της και την αλήθεια που στο τέλος βρίσκει πάντα τον δρόμο προς το φως.
Παράλληλα, μέσα από τις σελίδες του βιβλίου καυστηριάζεται το γεγονός ότι πολλές φορές στεκόμαστε ανίκανοι να καταλάβουμε ποιον άνθρωπο έχουμε πραγματικά δίπλα μας. Ο συγγραφέας μάς φέρνει αντιμέτωπους με την τρομακτική διαπίστωση πως ο άνθρωπος που μοιράζεται το ίδιο σπίτι, την ίδια ζωή, ακόμα και το ίδιο κρεβάτι μαζί μας, μπορεί να κρύβει ένα πρόσωπο εντελώς ξένο και σκοτεινό, αποδεικνύοντας πόσο εύκολα η οικειότητα μπορεί να μετατραπεί σε μια θανάσιμη άγνοια
Η αξία του έργου στηρίζεται στην πολύ μεγάλη εμπειρία, αλλά και έρευνα του συγγραφέα, η οποία του επιτρέπει να περιγράφει τους ανθρώπους σε ακραίες καταστάσεις με ανατριχιαστική ειλικρίνεια. Με σαράντα έξι χρόνια δημοσιογραφικής πορείας και νομικές γνώσεις, ο Σακελλαρόπουλος έψαξε τα πάντα στην πράξη για να δώσει στο βιβλίο την αίσθηση του ρεαλιστικού. Η απόφασή του να πάρει ειδική άδεια και να κλειστεί ο ίδιος στις φυλακές Κορυδαλλού, για να νιώσει από πρώτο χέρι την πνιγηρή ατμόσφαιρα του κελιού, αλλά και τις σκληρές συνθήκες και τους άγραφους νόμους της φυλακής. Η συνεργασία του με ανθρώπους που ξέρουν το σύστημα από μέσα, όπως ο Αντώνης Αραβαντινός, του επέτρεψε να μπει στα βαθιά ενός κόσμου όπου η απώλεια της ελευθερίας και ο φόβος περιγράφονται με μια αλήθεια που σοκάρει και καθηλώνει, καθώς η δικαιοσύνη αναζητά τον τελικό της προορισμό πίσω από τα σιδερένια κάγκελα.
Το «Φεγγάρι από Πέτρα» και στο το πρόσωπο της Σμαράγδας Γιατράκου, ο Μένιος Σακελλαρόπουλος δεν ζωγράφισε μόνο μια ηρωίδα, αλλά την ίδια την ουσία της γυναικείας δύναμης που αρνείται να σβήσει κάτω από το βάρος της αδικίας. Είναι ένα βιβλίο που μας θυμίζει πως, όσο κι αν η μοίρα σκληραίνει σαν πέτρα, η καρδιά μιας μάνας και η περηφάνια μιας γυναίκας παραμένουν το μόνο φως που μπορεί να διαπεράσει το σκοτάδι. Σήμερα, η Σμαράγδα είναι κάθε γυναίκα που σηκώνει το ανάστημά της, κάθε Μανιάτισσα που δεν χαμηλώνει το βλέμμα, κάθε άνθρωπος που καταλαβαίνει ότι η ελευθερία κερδίζεται στις κορυφές των δικών μας προσωπικών βουνών. Γιατί στο τέλος, ακόμα και το πιο πέτρινο φεγγάρι, όταν το κοιτάξεις κατάματα, φωτίζει τον δρόμο για τη λύτρωση.
Φαινομενικά, η Σμαράγδα Γιατράκου έχει την τέλεια ζωή. Ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Χολέβα, τον πρίγκιπα του παραμυθιού για κάθε γυναίκα. Επιτυχημένος επιχειρηματίας με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, γοητευτικός, ευπαρουσίαστος και μαζί έχουν αποκτήσει δυο παιδιά. Τα πρώτα κατάμαυρα σύννεφα έρχονται να σκιάσουν την ζωή της Σμαράγδας όταν ο άντρας της σταδιακά αλλάζει και μετατρέπεται σε έναν επικίνδυνο, βίαιο και αδίστακτο άνθρωπο. Ο κόσμος της όλος καταρρέει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα όταν ανακαλύπτει την κρυφή ζωή του καθώς και τις σκοτεινές και παράνομες επαγγελματικές του δραστηριότητες.
Από εκείνη την στιγμή ένας Γολγοθάς ξεκινά και η Σμαράγδα βρίσκεται μόνη και απεγνωσμένη στο πουθενά, τυλιγμένη σε έναν επικίνδυνο ιστό, κυνηγημένη από θεούς και δαίμονες. Πλέον δεν έχει να παλέψει μόνο για τον εαυτό της, αλλά και γι’αυτούς που αγάπησε περισσότερο στη ζωή της. Όταν όλα φαίνονται πως οδηγούν σε αδιέξοδο και τίποτα δεν έχει θετική έκβαση, τον λόγο και την δράση αναλαμβάνουν η Μάνη και τα αδέρφια της Σμαράγδας και ο Αλέξανδρος Χολέβας γεύεται μια γερή δόση από το δικό του δηλητήριο…
Μετά από 10 χρόνια ξαναδιάβασα αυτό το υπέροχο βιβλίο. Καλοδουλεμένο, καλοδομημένο, με συνεχόμενη ροή, ευκολοδιάβαστο και δεν κουράζει καθόλου τον αναγνώστη. Είναι γεμάτο ένταση, αγωνία και ανατροπές και δεν σε αφήνει να το αφήσεις μέχρι να φτάσεις στην τελευταία σελίδα. Ο κ. Σακελλαρόπουλος αποτύπωσε με επιτυχία τα συναισθήματα της Σμαράγδας, τον πόνο, την λύπη, την απόγνωση και τον αγώνα που έδωσε, συμπάσχοντας έτσι ο αναγνώστης μαζί της. Ένα βιβλίο που μας ταξιδεύει από την Αθήνα στην άγρια Μάνη και στην γεμάτη χρώματα και έντονα αρώματα Κωνσταντινούπολη. Θερμά συγχαρητήρια στον κ. Σακελλαρόπουλο!!!
Ηταν το πρώτο βιβλίο που διαβάσα του κ.Σακελλαρόπουλου και μπορώ να πω ότι σκληρό μεν,αλλά σε γενικές γραμμές είναι καλό,χωρίς να με ενθουσιάσει η γραφή του.Βέβαια νιώθεις στιγμές αγωνίας στην ροή της ιστορίας και η αναφορά στην φυλακή πολύ σοκαριστική