Αδιανόητα διαφορετικοί

by Γιάννης Βασιλόπουλος

Ο Γιάννης Βασιλόπουλος είναι μαθητής της Α΄Λυκείου του Καλλιτεχνικού Σχολείου Γέρακα. Το βιβλίο αποτελεί μια συλλογή κειμένων του συγγραφέα από το προσωπικό του ιστολόγιο και το έχει εικονογραφήσει ο εικαστικός Μανώλης Αναστασάκος.

64 pages

First published January 1, 2013

Reviews

[Γρηγόρης · Rating 5 out of 5]

Τα λόγια, οι σκέψεις και οι ανησυχίες ενός 15χρονου παιδιού. Ξεχωριστό παιδί, με το δικό του αστέρι να το φωτίζει. Σύγχρονο, συγκινητικό και βαθύ.
Διάβασε το!!

[Dimitris Ligoxigakis · Rating 4 out of 5]

Ο Γιάννης Βασιλόπουλος έγραψε αυτά τα κείμενα το 2013 , σε ηλικία 15 ετών κ τα δημοσίευσε στο blog του, μέχρι να τον ανακαλύψουν απο τη μικρή Άρκτο. Σήμερα στα 19 (!!!!!) του είναι ο νεώτερος Έλληνας στιχουργός. Είναι σίγουρο οτι ο πιτσιρικάς θα μας απασχολήσει πολυ ,ξανα κ σύντομα. Πραγματικά δεν έχω λόγια για τα κείμενα του . Αντί επιλόγου, οι στίχοι απο το τελευταίο του τραγούδι που έχει αρχίσει ήδη να γίνεται γνωστο.

Το ξέρω ότι θυμάσαι, μαμά, κι εγώ θυμάμαι
Που φώναζες στην θάλασσα μην πάω στ’ ανοιχτά
Για δες μετά από χρόνια, μαμά, πως κολυμπάμε
Από το πρώτο κλάμα μου σ’ αλλιώτικα νερά.

Τ’ ακούω όταν μιλάμε, μπαμπά, τρέμει η φωνή σου
Αμήχανη η συζήτηση, κυλά μηχανικά
Τα νέα μας ρωτάμε, μπαμπά, μα ειν’ η ευχή σου
Τα λόγια μας μη φτάσουνε στα πιο σημαντικά.

Θα ήσασταν περήφανοι που είμαι το παιδί σας
Αν είχα για ζωή μου τη δική σας τη ζωή;
Το βλέμμα σας το κράτησα, αλλού όμως κοιτάζω
Μαμά, μπαμπά, λυπάμαι, δε σας μοιάζω.

Ακόμα περιμένεις, μαμά, σε βλέπω, ελπίζεις
Την πόρτα να χτυπήσει κάποια άλλη μου εκδοχή
Σε έφτασα στο ύψος μπαμπά - να μ’ αντικρίζεις
Πιο πίσω απ’ την αγάπη κυβερνά η ενοχή.

Με ξέρεις και σε ξέρω, μαμά, τι να σου κρύψω;
Η πείρα σου δε φτάνει μία μοίρα ν’ αλλαχτεί
Τον δρόμο μου τον βλέπεις, μπαμπά, εδώ θα στρίψω
Τα ίχνη μας πορεία που στα δυο θα χωριστεί.

[Μαρία · Rating 4 out of 5]

"Και ζήσαν αυτοί ρηχά κι εμείς βαθύτερα..."
Συλλογισμοί και προβληματισμοί έντονης κινητικότητας, με τη χάρη των "πρώιμων" χρόνων (και βασάνων).