"Αι Συνέπειαι της Παλαιάς Ιστορίας", το πρώτο ίσως από τα λίγα αλλά αριστουργηματικά διηγήματα του Γεωργίου Βιζυηνού, είναι το μόνο ελληνικό διήγημα "ευρωπαϊκής συνείδησης". Πρωτότυπο στη μορφή και κοσμοπολίτικο στις ιδέες, δεν ευτύχησε στα χέρια της κριτικής μας, τουλάχιστον μέχρι και τη δεκαετία του 1980. Στην παρούσα έκδοση - πρώτη μιας σειράς σπουδαίων κειμένων της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και πρώτη των Απάντων του Βιζυηνού, "αι Συνέπειαι της Παλαιάς Ιστορίας" σχολιάζονται εξαντλητικά, ώστε να αναδειχθεί η ευρύτατη φιλοσοφική προβληματική τους, και το κείμενο αποκαθίσταται ορθολογικά, σύμφωνα πάντα με την ορθογραφία που ακολουθούσε ο συγγραφέας. Ο τόμος συνοδεύεται από κρίσεις για το διήγημα, εκτενή βιβλιογραφία, και ένα πληρέστατο βιοχρονολόγιο του μεγάλου ποιητή, πεζογράφου και φιλοσόφου.
Georgios Vizyinos (Greek: Γεώργιος Βιζυηνός) was a Greek prose writer and poet, one of the most significant figures of Greek literature. He was born Georgios Syrmas in Vizyi, Eastern Thrace, on March 8, 1849. He was sent at a young age by his parents to Constantinople to become a clothesmaker but instead chose to study first religion and later literature.
In 1873, he published his first collection of poems "Ποιητικά πρωτόλεια". The following year, Vizyinos published his epic poem "Codrus". His third collection was originally entitled "Ares-Mares-Koukounares" but later re-titled "Breezes of the Bosphorus". All three works received awards for poetry.
In 1883, Vizyinos started writing in prose. In a span of merely fifteen months (1883 - 1884) he wrote and published five short novels in the magazine Hestia, thus opening the way for a new literary form and at the same time demonstrating unique thematic, narrative and structural inventiveness. The short stories "Who was my Brother’s Murderer?", "The only Voyage of his Life", "The Consequences of an Old Story" and "Moskov-Selim" deal with the controversial subject of relations and the terms of coexistence among Greeks, Slavs and Turks in the Balkans, as well as the dialogue between the Greeks of Greece and the Greeks of the Ottoman Empire and the Diaspora, and also between Europe and modern and ancient Hellenism. The symbolic function of language and the self-referring function of literature are reflected mainly in the short stories "Between Piraeus and Naples" and "The only Voyage of his Life". Vizyinos was forced to work as a high school teacher following the death of his chief mentor, Georgios Zarifis in 1884.
In 1892, he was stricken with mental illness and was admitted to Dromokaitios asylum, near Athens. He died there four years later on April 15, 1896.
Συγκλονιστικο διήγημα,με έντονο ρομαντικό στοιχείο και πανέμορφες περιγραφές.Οι παράγραφες του ήταν καταπληκτικά έντονες και ήταν ικανές να σε βάλουν στο κλίμα του διηγήματος.Στην αρχή το βρήκα κάπως βαρετο αλλα και στη μέση καθώς με κούρασε η συνεχής κουβέντα περί του ίδιου θέματος,ομως το φινάλε άξιζε!
Ένα απο τα διηγήματα του Βιζυηνού που θεωρώ διαφέρει απο τα υπόλοιπα. Εκτός του ότι είναι το εκτενέστερο διήγημα του και έχει ωραία και χαλαρή αφήγηση, η υπόθεση δεν έχει ιδιαίτερες διακυμάνσεις για τον αναγνώστη.
Καταπληκτικό!Υπέροχη γραφή. Γερμανία, συννεφιά, σκοτάδι.Μου θύμισε έντονα, διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Ο συγγραφέας επισκέπτεται ένα φρενοκομείο και γνωρίζει μια ασθενή που βρέθηκε εκεί μετά από μια μεγάλη ερωτική απογοήτευση. Αργότερα, πάει να συναντήσει ένα φίλο του, τον Πασχάλη, που σπουδάζει ορυκτολογία και ζει στην πόλη Κλάουσθαλ για να κάνει την πρακτική του στα γύρω ορυχεία. Το φινάλε, τραγικό και απρόσμενο. Στο δεύτερο διήγημα που περιλαμβάνει το μικρό αυτό βιβλίο , το "Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως", ο συγγραφέας περιγράφει το ταξίδι του δια θαλάσσης και τη συνάντηση του με μια νεαρή πλούσια κοπέλα που γνώριζε από παλιά. Αρκετά καλό, όχι όμως όσο το πρώτο. Ακολουθεί "Η Πρωτομαγιά". Εδώ ο συγγραφέας ασκεί κριτική για τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες του απλού λαού. Τέλος στο "Διατί η μιλιά δεν έγινε μηλέα", παίρνει θέση στη διαμάχη που είχε ξεσπάσει τότε για την επιλογή μεταξύ δημοτικής ή καθαρεύουσας γλώσσας. Αν το βιβλίο περιελάμβανε μόνο το πρώτο διήγημα, θα του έβαζα σίγουρα 5 αστεράκια.