مصطفی هنوز پسربچه بود که جنگ تمام شد، اما عشق مردان جنگ ردی در زندگی اش گذاشت سرخ؛ از جنس پایداری. غیر از اینها، مصطفی یک جوان امروزی بود: در دانشگاه شریف درس خواند، زن و بچه و زندگی اش را دوست داشت، خوش تیپ می گشت، ماشین خوب سوار می شد و اهل سرعت و هیجان بود. بعد از دانشگاه برای کار رفت سازمان انرژی اتمی. از پست کارشناس شروع کرد و وقتی که شهید شد، معاون بازرگانی سایت نطنز بود. اینها همه ی سرفصلهای زندگی مصطفی است، اما این کتاب صد تصویر ساده است از جوانی که شهادت را جدی گرفته بود.
«یادگاران» عنوان کتاب هایی است که بنا دارد تصویرهایی از سال های جنگ را در قالب خاطره های بازنویسی شده، برای آنها که آن سال ها را ندیده اند، نشان بدهد. این مجموعه راهی است بر سرزمینی نسبتاً بکر میان تاریخ و ادبیات، میان واقعه ها و بازگفته ها، خواندنشان تنها یاداوری است، یادآوری این نکته که آن مردها بوده اند و آن واقعه ها رخ داده اند؛ نه در سال ها و جاهای دور، بلکه در همین نزدیکی.
معمولا وقتی دارم خاطرات شهدا را می خوانم، به دنبال یک سری نکات خاص در زندگیشان هستم...مثلا یک انتخاب، یک سخن یا...چیزی که شهادت را نصیبشان کرده است. در این کتاب هم که صد خاطره ی کوتاه از شهید احمدی روشن بود، دنبال همین جرقه ها بودم...به خصوص که این شهید با شهدای دیگری که دربارشان خواندم تفاوت بزرگی دارد...درباره ی این شهید دیگر بحث جنگ نیست...بحث دانشگاه و درس و صنعت و تحریم است...
جمله ای از کتاب را خیلی دوست داشتم: "آدم ها مهم بودند برایش..." احتمالا این یکی از جرقه های کوچک زندگی شهید احمدی روشن است ولی من خیلی دوستش داشتم...
"رفته بودیم سخنرانی حاج آقا خوشوقت. بعد از سخنرانی دور حاج آقا جمع شدیم. مصطفی پرسید: حاج آقا، ظهور نزدیکه؟ حاج آقا گفت: تا شما توی نطنز چه کار کنید..."
این کتاب رو روز اول دانشگاه هدیه گرفتم . یک سال بعد از شهادت شهید و چقدررر خاطرات این کتاب رو دوست داشتم. مصطفی یک الگوی به تمام معنا برای همه دانشجوهاست و زندگیش پر از درسه. با این استعداد میتونست هرجای دنیا بره و غرق در رفاه مادی بشه ، ولی موند و صنعت هستهای کشورش رو توسعه داد. روحش شاد و خدا به علیرضا پسرش کمک کنه که جای خالی پدر رو پر کنه
با خوندن این کتاب تازه فهمیدم دورهی دانشجویی یعنی چی... یک تنه چقدر برای این مملکت زحمت کشید. انشاءالله که دعای ایشون بدرقهی راه همهی کسانی باشه که هنوز هم دارن واسه کشور و مردمشون زحمت میکشن و ما حتی اسمشون رو هم نمیدونیم. روحشون شاد