Η Λε Γκεν ανεβάζει τον πήχη όπου κι αν συμπεριληφθεί.
Διαβάζεις την ιστορία της και όλες οι υπόλοιπες ιστορίες σού αφήνουν την αίσθηση του ανοκλοκλήρωτου.
Πόσο μάλλον όταν αυτή η ιστορία είναι "Αυτοί που φεύγουν από την Όμελας".
Η Λε Γκεν ήταν μία ανεπανάληπτη μαστόρισσα, και αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που δίνω στη συλλογή 4 αστέρια.
Αν εξαιρέσουμε την "Όμελας" (η οποία είναι εκτός συναγωνισμού), η υπόλοιπη συλλογή είναι καλή και της αξίζει να διαβαστεί.
Προσωπική σειρά προτίμησης ιστοριών είναι:
Παντοτινά δική σου, Άννα
Μούσα από πυρίτιο
Το φαινόμενο της χιονοστοιβάδας
Ο μέσος όρος
Σκέψου σαν δεινόσαυρος
Το βασίλειο των αισθήσεων
.
.
.
"Αυτοί που φεύγουν από την Όμελας"
Περιέργεια, δυσπιστία, προβληματισμός, κατανόηση, αποδοχή, άρνηση, αποκάλυψη, και στο τέλος ντροπή και ελπίδα.
Μια πιθανή σειρά φάσεων τις οποίες μπορούν να βιώσουν κάποιοι αναγνώστες. Κι όλα αυτά σε κάτι λιγότερο από 3000 λέξεις.
Αυτό το διήγημα θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία... ίσως και μετά το σχολείο.