This volume includes four plays Strindberg wrote in his late thirties: Miss Julie, The Father, Creditors, and The Comrades. This much overdue new cycle of translations, by playwright Gregory Motton, of Strindberg's work has been specially commissioned by Oberon Books.
Johan August Strindberg, a Swede, wrote psychological realism of noted novels and plays, including Miss Julie (1888) and The Dance of Death (1901).
Johan August Strindberg painted. He alongside Henrik Ibsen, Søren Kierkegaard, Selma Lagerlöf, Hans Christian Andersen, and Snorri Sturluson arguably most influenced of all famous Scandinavian authors. People know this father of modern theatre. His work falls into major literary movements of naturalism and expressionism. People widely read him internationally to this day.
یک نمایش نامه از این مجموعه را به نام طلبکارها، عباس نعلبندیان ترجمه کرده که در سال 1351 منتشر شده، و نمایش نامه ی دیگر به نام "طبیعت پیروز می شود" توسط محمود کیانوش ترجمه شده و در 1357 منتشر شده است. استریندبرگ را با خواندن "مادموازل ژولی" شناختم. بعدها که آثار دیگری از او و ایبسن، نویسنده ی نروژی خواندم، بنظر می رسید حس غریب غربتی مشابه، همه جای فضا و شخصیت های آثار این دو نمایش نامه نویس را انباشته است. با دیدن فیلم های "برگمان" (سوئدی)، حس کردم با فضاهای ملانکولیک او پیش از آن آشنا بوده ام. چند سالی که ساکن جوامع اسکاندیناوی باشی این ملانکولی را بهتر درک می کنی؛ روزهای کوتاه و تاریک زمستان های بلند، و روزهای بلند و روشن تابستان های کوتاه! از دانمارک و سوئد که بالاتر بروی، تا نروژ و فنلاند و ایسلند، با تجربه ی شبی به بلندی چهارماه زمستان، و روز کشداری به وسعت سه ماه تابستان، و بادها و ابرهای عجولی که در چند لایه در گذر اند، و... دلزدگی ملانکولیکی در سینه ات انباشته می شود، به ویژه که از سمت "آفتاب" آمده باشی. کتمان نمی توان کرد که بسیاری از تحولات شگرف جوامع اسکاندیناوی مدیون نگاه پیشرو نویسندگانی چون ایبسن و استریندبرگ است که در اواخر قرن نوزده و ابتدای قرن بیستم زندگی می کردند. استریندبرگ اما بیش از ایبسن، درگیر مبارزه میان مذهب و آموزش مذهبی، با جهان تازه ای ست که بخش غربی اروپا را فراگرفته بود و به شکلی آرام، گسترده می شد. همان تقابل ها که در فیلم های برگمان دیده می شود. یوهان اگوست استریندبرگ (1912-1849)، در مکاتب مختلف تیاتری، نمایش نامه نوشته. او به عنوان پدر ادبیات مدرن، و "اتاق قرمز" یکی از اولین قصه هایش (1879)، به عنوان اولین رمان مدرن سوئد شناخته می شود. عمده ترین نمایش نامه های استریندبرگ، آنهایی هستند که از سوی کلیسای مسلط، مذموم شناخته شدند. به علت مخالفت کلیسا و جامعه ی مذهبی، استریندبرگ مدتی ساکن آلمان و فرانسه بود.
I wouldn't have rated any one of these plays individually so harshly, but as a collection, it's very repetitive. I didn't really need 4 plays about how men and women are different.