کتاب حاضر حاوی مجموعه مقالاتی است که از منظر سبک شناسی و زبانشناسی به ادبیات فارسی (معمولا کلاسیک) می پردازند. مقاله اول با نام "نگاهی به برجسته سازی ادبی" به توصیف و توضیح برخی از اصطلاحات فرمالیسم روسی پرداخته و کاربرد آن ها را در ادبیات فارسی بررسی می کند. مقاله "نگاهی گذرا به اصطلاح عروض و قافیه" نگاهی به سیر تاریخی مطالعات عروض و قافیه انداخته و نتیجه میگیرد که بررسی عروض و قافیه در کنار یکدیگر از منطقی موجه پیروی نمی کند. مقاله "پیشنهادی در سبک شناسی ادب فارسی" میان نظم و شعر تمایز قائل شده و اولی را متکی بر "همنشینی" و دومی را متکی بر "جانشینی" می داند. سپس شعرای کلاسیک فارسی را بر این مبنا چیده و شاعر، یا ناظم خطاب می کند. عنوان مقالات بعدی این مجموعه به شرح زیر است: نگاهی به چگونگی پیدایش سبک هندی در شعر منظوم فارسی نگاهی تازه به فرآیند "مجاز" در زبان و ادب فارسی مرگ استعاره نگاهی به چگونگی درک متن ادبی