What do you think?
Rate this book
Οι επτά πληγές της ελληνικής κοινωνίας
Αποτέλεσμα αγωνίας και αναζήτησης εξηγήσεων, το βιβλίο αυτό είναι μία διεισδυτική ματιά στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και της πολιτικής πραγματικότητας.
Τα άρθρα του βιβλίου εξετάζουν την προβληματική λειτουργία της Ελλάδος σε επτά βασικούς τομείς: τη δυσλειτουργική δημοκρατία, τους θεσμούς, την Δικαιοσύνη και Ασφάλεια, την κοινωνική δικαιοσύνη, το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική συνοχή, την παιδεία και τον πολιτισμό και τέλος, το γενικότερο ηθικό και οικονομικό υπόδειγμα. Οι δυσλειτουργίες στους τομείς αυτούς αργά αλλά σταθερά διέβρωσαν το ούτως ή άλλως σαθρό κοινωνικό και πολιτικό οικοδόμημα που χτίστηκε μετά τον Εμφύλιο.
Όπως αναφέρει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του βιβλίου, «Στις δεκαετίες της επιστημονικής και επαγγελματικής μου ζωής δεν μπόρεσα να αποδεχθώ την ελληνική «ιδιαιτερότητα» σε διαρκή απόκλιση από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια πραγματικότητα. Με την επιστροφή μου το 1974, εντάχθηκα σε μία ατμόσφαιρα όπου κυριαρχούσαν η «αριστερή» ιδεολογία και οι δεξιές πρακτικές. Είδα να γίνονται περιουσίες καθώς το πολιτισμικό χάσμα με τον άλλο κόσμο μεγάλωνε. Η κρίση που εκδηλώθηκε το 2009 ήταν το ξέσπασμα της αρρώστιας που έτρωγε τις σάρκες της χώρας από πολύ παλιά. Τη ζούσα χωρίς να την καταλαβαίνω και το γράψιμο ήταν απλώς μία προσωπική διέξοδος.»
Ο συγγραφέας δεν δίνει μονόπλευρες και «βολικές» απαντήσεις, αλλά ψάχνει για σημάδια, παρατηρώντας ότι συμβαίνει και επιμένοντας πως εν τέλει, με τις απαραίτητες αλλαγές, κάτι καλό μπορεί να βγει από την κρίση.
O Λυκούργος Λιαρόπουλος είναι ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου δίδαξε Οικονομικά και Οργάνωση της Υγείας, στο Τμήμα Νοσηλευτικής, από το 1987. Απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών ’63. Σπούδασε (PhD - Michigan State University) και εργάσθηκε στις ΗΠΑ 1963-1974. Εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας στην Επιτροπή Υγείας του ΟΟΣΑ από το 1994. Ιδρυτής του Εργαστηρίου Οργάνωσης και Αξιολόγησης Υπηρεσιών Υγείας το 1995, Ιδρυτικός Πρόεδρος – Γεν. Διευθυντής Α΄ Περιφερειακού Συστήματος Υγείας και Πρόνοιας (Πε.Σ.Υ.Π) Αττικής, 2000-03 και Υποδιοικητής του ΙΚΑ, 1984-87. Συγγραφέας έξι βιβλίων, αρθρογραφεί τακτικά για θέματα υγείας και γενικότερης πολιτικής.
Τα άρθρα του βιβλίου εξετάζουν την προβληματική λειτουργία της Ελλάδος σε επτά βασικούς τομείς: τη δυσλειτουργική δημοκρατία, τους θεσμούς, την Δικαιοσύνη και Ασφάλεια, την κοινωνική δικαιοσύνη, το κοινωνικό κράτος και την κοινωνική συνοχή, την παιδεία και τον πολιτισμό και τέλος, το γενικότερο ηθικό και οικονομικό υπόδειγμα. Οι δυσλειτουργίες στους τομείς αυτούς αργά αλλά σταθερά διέβρωσαν το ούτως ή άλλως σαθρό κοινωνικό και πολιτικό οικοδόμημα που χτίστηκε μετά τον Εμφύλιο.
Όπως αναφέρει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του βιβλίου, «Στις δεκαετίες της επιστημονικής και επαγγελματικής μου ζωής δεν μπόρεσα να αποδεχθώ την ελληνική «ιδιαιτερότητα» σε διαρκή απόκλιση από την ευρωπαϊκή και παγκόσμια πραγματικότητα. Με την επιστροφή μου το 1974, εντάχθηκα σε μία ατμόσφαιρα όπου κυριαρχούσαν η «αριστερή» ιδεολογία και οι δεξιές πρακτικές. Είδα να γίνονται περιουσίες καθώς το πολιτισμικό χάσμα με τον άλλο κόσμο μεγάλωνε. Η κρίση που εκδηλώθηκε το 2009 ήταν το ξέσπασμα της αρρώστιας που έτρωγε τις σάρκες της χώρας από πολύ παλιά. Τη ζούσα χωρίς να την καταλαβαίνω και το γράψιμο ήταν απλώς μία προσωπική διέξοδος.»
Ο συγγραφέας δεν δίνει μονόπλευρες και «βολικές» απαντήσεις, αλλά ψάχνει για σημάδια, παρατηρώντας ότι συμβαίνει και επιμένοντας πως εν τέλει, με τις απαραίτητες αλλαγές, κάτι καλό μπορεί να βγει από την κρίση.
O Λυκούργος Λιαρόπουλος είναι ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου δίδαξε Οικονομικά και Οργάνωση της Υγείας, στο Τμήμα Νοσηλευτικής, από το 1987. Απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών ’63. Σπούδασε (PhD - Michigan State University) και εργάσθηκε στις ΗΠΑ 1963-1974. Εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας στην Επιτροπή Υγείας του ΟΟΣΑ από το 1994. Ιδρυτής του Εργαστηρίου Οργάνωσης και Αξιολόγησης Υπηρεσιών Υγείας το 1995, Ιδρυτικός Πρόεδρος – Γεν. Διευθυντής Α΄ Περιφερειακού Συστήματος Υγείας και Πρόνοιας (Πε.Σ.Υ.Π) Αττικής, 2000-03 και Υποδιοικητής του ΙΚΑ, 1984-87. Συγγραφέας έξι βιβλίων, αρθρογραφεί τακτικά για θέματα υγείας και γενικότερης πολιτικής.
232 pages, Paperback
First published November 1, 2013
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
May 27, 2015
Είδα εντελώς τυχαία στον Ευριπίδη το συγκεκριμένο βιβλίο, χωρίς να γνωρίζω ποιος είναι ο κ. Λιαρόπουλος, και απ' τον τίτλο του υπέθεσα ότι θα είναι ένα ακόμα αριστεροαντισυστεμοdrivel του στυλ "κακές τράπεζες, κακός καπιταλισμός, κακές ολιγαρχίες, κακοί ξένοι (Γερμανοί, Αμερικάνοι, Εβραίοι κ.ο.κ., αναλόγως περίστασης)" κλπ κλπ. Με μία διάθεση αυτοτιμωρίας είπα να το ξεφυλλίσω να δω αν ο συγγραφέας ακολουθεί τουλάχιστον κάποιον πρωτότυπο τρόπο να μας παρουσιάσει τα δεινά που έφεραν οι διαβολικοί καπιταλιστές και οι μοχθηροί ξένοι, που μας φθονούν γιατί όταν εμείς χτίζαμε ακρόπολες αυτοί έτρωγαν βελανίδια, στον τίμιο, αθώο Ελληνικό λαό. Προς έκπληξή μου όμως, διαπίστωσα ότι διαβάζω έναν άνθρωπο που έχει πλήρη αντίληψη της Ελληνικής κοινωνίας και πραγματικότητας, και την παρουσιάζει χωρίς δακρύβρεχτες δικαιολογίες και χωρίς να δείχνει με το δάκτυλο ως υπαίτιους κανέναν άλλον, πλην των αληθινών - ημών δηλ.
Το βιβλίο είναι μία συλλογή άρθρων του συγγραφέα που είχαν δημοσιευθεί σε εφημερίδες από το 2007 ως το τέλος περίπου του 2013, η πλειοψηφία των οποίων προφανώς εν μέσω κρίσης. Οι αλήθειες που αναφέρει για την αμορφωσιά, έλλειψη παιδείας, ανηθικότητα και όλα τα υπόλοιπα στραβά που έχει υιοθετήσει μαζικά η Ελληνική κοινωνία, σου μαυρίζουν την ψυχή από την απελπισία. Και δυστυχώς, ενώ ο συγγραφέας κρατάει σε πολλές περιπτώσεις μία αισιόδοξη στάση για το μέλλον, όταν έγραφε το 2012 και 2013, το μέλλον ήρθε και η κατάσταση είναι ανέλπιστα χειρότερη - σε σημείο που αναφέρεται στο βιβλίο ότι αποκλείεται τουλάχιστον να συμβεί κάτι τέτοιο.
Ίσως τώρα κάποιος αναρωτηθεί "μα γιατί να διαβάσω αυτό το βιβλίο, αν είναι να πέσω σε κατάθλιψη?" Η απάντηση είναι, γιατί το να προσπαθούμε να αποφύγουμε να κοιτάξουμε το πρόβλημά μας στα μάτια δεν θα το κάνει να εξαφανιστεί, και αυτό το βιβλίο το κοιτάει κατάματα.
Μοναδικό μειονέκτημα που βρήκα κατά την ανάγνωση ήταν ότι τα άρθρα που συγκεντρώθηκαν, όντας, όπως προανέφερα, από το 2007 ως το 2013, δεν είναι όλα και τόσο επίκαιρα. Ναι μεν υπάρχουν άρθρα γραμμένα 5 χρόνια πριν, των οποίων η ουσία έχει παραμείνει, αλλά υπάρχουν και άλλα που δεν έχει νόημα να τα διαβάσει κανείς ετεροχρονισμένα. Ένα παράδειγμα είναι τα διαδοχικά άρθρα "'Έκλεισε' η Δημοκρατία?" και "Ο πόλεμος της ΕΡΤ". Και τα δύο ασχολούνται με το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά ενώ το πρώτο γενικεύει, αναφερόμενο σε προβλήματα της κοινωνίας της Ελλάδας που παραμένουν επίκαιρα, το δεύτερο αναφέρεται σε γεγονότα που είχαν ενδιαφέρον μόνο εκείνες τις μέρες. Ευτυχώς αυτή είναι η μειοψηφία των άρθρων που έχουν συμπεριληφθεί, απλά οι ψυχαναγκασμοί μου με ανάγκασαν να τα διαβάσω όλα, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να "κολλάω" και να το αφήνω στην άκρη. Στη 2η ανάγνωση όμως που θα ακολουθήσει στο μέλλον, θα γίνει επιλογή.
Πιστεύω πως το συγκεκριμένο βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από όλους όσους ενδιαφέρονται για τα της Ελληνικής πραγματικότητας.
Το βιβλίο είναι μία συλλογή άρθρων του συγγραφέα που είχαν δημοσιευθεί σε εφημερίδες από το 2007 ως το τέλος περίπου του 2013, η πλειοψηφία των οποίων προφανώς εν μέσω κρίσης. Οι αλήθειες που αναφέρει για την αμορφωσιά, έλλειψη παιδείας, ανηθικότητα και όλα τα υπόλοιπα στραβά που έχει υιοθετήσει μαζικά η Ελληνική κοινωνία, σου μαυρίζουν την ψυχή από την απελπισία. Και δυστυχώς, ενώ ο συγγραφέας κρατάει σε πολλές περιπτώσεις μία αισιόδοξη στάση για το μέλλον, όταν έγραφε το 2012 και 2013, το μέλλον ήρθε και η κατάσταση είναι ανέλπιστα χειρότερη - σε σημείο που αναφέρεται στο βιβλίο ότι αποκλείεται τουλάχιστον να συμβεί κάτι τέτοιο.
Ίσως τώρα κάποιος αναρωτηθεί "μα γιατί να διαβάσω αυτό το βιβλίο, αν είναι να πέσω σε κατάθλιψη?" Η απάντηση είναι, γιατί το να προσπαθούμε να αποφύγουμε να κοιτάξουμε το πρόβλημά μας στα μάτια δεν θα το κάνει να εξαφανιστεί, και αυτό το βιβλίο το κοιτάει κατάματα.
Μοναδικό μειονέκτημα που βρήκα κατά την ανάγνωση ήταν ότι τα άρθρα που συγκεντρώθηκαν, όντας, όπως προανέφερα, από το 2007 ως το 2013, δεν είναι όλα και τόσο επίκαιρα. Ναι μεν υπάρχουν άρθρα γραμμένα 5 χρόνια πριν, των οποίων η ουσία έχει παραμείνει, αλλά υπάρχουν και άλλα που δεν έχει νόημα να τα διαβάσει κανείς ετεροχρονισμένα. Ένα παράδειγμα είναι τα διαδοχικά άρθρα "'Έκλεισε' η Δημοκρατία?" και "Ο πόλεμος της ΕΡΤ". Και τα δύο ασχολούνται με το κλείσιμο της ΕΡΤ, αλλά ενώ το πρώτο γενικεύει, αναφερόμενο σε προβλήματα της κοινωνίας της Ελλάδας που παραμένουν επίκαιρα, το δεύτερο αναφέρεται σε γεγονότα που είχαν ενδιαφέρον μόνο εκείνες τις μέρες. Ευτυχώς αυτή είναι η μειοψηφία των άρθρων που έχουν συμπεριληφθεί, απλά οι ψυχαναγκασμοί μου με ανάγκασαν να τα διαβάσω όλα, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να "κολλάω" και να το αφήνω στην άκρη. Στη 2η ανάγνωση όμως που θα ακολουθήσει στο μέλλον, θα γίνει επιλογή.
Πιστεύω πως το συγκεκριμένο βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από όλους όσους ενδιαφέρονται για τα της Ελληνικής πραγματικότητας.
Displaying 1 of 1 review