Ο Κοσμοναύτης ΔΕΝ είναι ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας. Είναι ένα βιβλίο ΓΙΑ την επιστημονική φαντασία. Είναι μία ωδή σε αυτό το υπέροχο είδος, ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης με φόντο τα βιβλία της Λε Γκεν, του Ασίμοφ, του Φίλιπ Κ. Ντικ, αλλά και τα κόμικς του Moebius και του Bilal, το έπος του Τζορτζ Λούκας, τα έργα των μεγάλων δημιουργών sci-fi. Παράλληλα, είναι ένα βιβλίο για την απόλαυση της ανάγνωσης, την αγωνία της συγγραφής και το άγχος της έκθεσης. Και τελικά ένα βιβλίο για τη χαρά του να βρίσκεσαι εκεί όπου ανήκεις και να κάνεις αυτό που αγαπάς. Ένας νέος αναζητά τη θέση του στην Αθήνα. Βαλτωμένος στην πρωινή δουλειά γραφείου, η μόνη του συγκίνηση είναι η μανιώδης ανάγνωση sci-fi βιβλίων. Όταν ξεκινάει το Κοσμοδρόμιο, περιοδικό επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο, τον οδηγεί στη μεγάλη περιπέτεια της ζωής του. Ο Κοσμοναύτης έχει μυστήριο, χιούμορ, περιπλάνηση, νέες φιλίες, έρωτες… και μπορεί να έχει και εξωγήινους.
Ίσως φταίει που ενθουσιαστηκα από την περίληψη, αλλά δεν ήταν καθόλου αυτό που περίμενα. Είναι ένα οκ βιβλίο για το καλοκαίρι στην παραλία. Δεν εμβαθύνει καθολου στα συναισθήματα του πρωταγωνιστή και στην επιρροή που έχει πάνω του η επιστημονική φαντασία. Πιστεύω όμως ότι ο συγγραφέας έχει πολλές δυνατότητες, αρκεί να εστιάζει στα σωστά πράγματα. Δείχνει να έχει τις βάσεις για πολύ καλή γραφή, αλλά όσες τέτοιες ενδείξεις είχε το βιβλίο, τις έκοβε απότομα ή δεν είχαν κάποιο βαθύτερο νόημα πέρα από το ότι απλά ακούγονταν ωραία. Απογοητευμένη μεν, περιμένω να δω πώς θα εξελιχθεί στη λογοτεχνία ενηλίκων ο κύριος Γιαννακοπουλος δε.
Η επιστημονικη φαντασία ειναι ομολογουμενως απο τα λιγοτερο αγαπημενα μου ειδη. Ο κοσμοναυτης ομως ειναι ενα βιβλίο που σε κάνει να θες να διαβάσεις sci-fi, παρα τις καποιες λιγες αδυναμιες που θεωρω οτι υπαρχουν στην ροη και στην παρουσιαση ορισμενων χαρακτήρων. Ο πρωταγωνιστής περιδιαβαινει οικεία σκηνικα και μερη τουλαχιστον σε όσους ζούμε στην Αθήνα και ασχολούμαστε με nerdοπραγματα και η γλυκοπικρη ιστορία της αναζήτησης του μυστηριώδους συγγραφεα κρατάει το ενδιαφέρον.
Η μεγάλη αρετή του «Κοσμοναύτη» εντοπίζεται στα πολλαπλά επίπεδα της ιστορίας, με τα sub–plots να διαδέχονται το ένα το άλλο, αναθερμαίνοντας διαρκώς το αναγνωστικό ενδιαφέρον.
Ο πειρασμός να χαρακτηρίσουμε τον «Κοσμοναύτη» ως μία sci–fi babushka είναι αναμφισβήτητα ισχυρός: πρόκειται για ένα βιβλίο – ωδή στην επιστημονική φαντασία που έχει στο επίκεντρο της πλοκής του ένα sci–f– βιβλίο, ενώ ο πρωταγωνιστής της ιστορίας κινείται ανάμεσα σε βιβλιοπωλεία, περιοδικά και συλλογικότητες που εξειδικεύονται στο είδος, πειραματιζόμενος κι ο ίδιος με την τέχνη της γραφής. Και όλα αυτά δεν ξεδιπλώνονται καθόλου περίπλοκα, σε αντίθεση με την παραπάνω περιγραφή.
Υπέροχο. Μια καλογραμμένη ιστορία για την επιστημονική φαντασία, χωρίς επιστημονικοφαντασιακές εφευρέσεις και φανφάρες, αλλά με μπόλικη φαντασία. Η πλοκή κίνειται γρήγορα με απαρχή τη υπαρξιακή κρίση που διακατέχει τον ήρωα μας, την κρίσης της ενηλικίωσης. Της πραγματικής ενηλικίωσης. Αυτή που έρχεται λίγα χρόνια αφού έχεις τελειώσεις τις σπουδές, έχεις βρεί μια τυπική δουλειά και ο δρόμος σου φαίνεται μακρύς και σκοτεινός. Μέσα από αναφορές και αυτοαναφορές, οι αναζητήσεις (εσωτερικές ή μη) πάνε και έρχονται, και μαζί τους και οι αποκαλύψεις. Οι χαρακτήρες που εμφανίζονται στο βιβλίο, όπως και προτίστως ο βασικός ήρωας ο Μάνος, είναι καθημερινοί άνθρωποι, της διπλανής πόρτας, της απέναντι πολυκατοικίας, που σίγουρα έχετε γνωρίσει στην Αθήνα ή σε κάποιο ελληνικό νησί. Το συστατικό αυτό κρατάει προσγειωμένη την ιστορία και βοηθάει στην κατανόηση αλλά κυρίως την ενσυναίσθηση με τις διάφορες επιθυμίες, φιλοδοξίες αλλά και παράλλογες εμμονές των πρωταγωνιστών. Όπως έγραψα και νωρίτερα είναι ένα βαθιά αναφορικό βιβλία ως προς την επιστημονική φαντασία, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί εμπόδιο για την κατανόηση και κυρίως την απόλαυση του βιβλίου από τους μη-λάτρεις. Ίσως να είναι και το αντίθετο μάλιστα. Δώστε του μια ευκαιρία και θα νιώσετε την ίδια ικανοποίση που νιώθει ο Μάνος, κάθε φορά που ξεφυλλίζει το Κοσμοδρόμιο. Και ποιος ξέρει; μπορεί ο Μάνος να είστε και εσείς
Ο συγγραφέας του πιο επιτυχημένου βιβλίου επιστημονικής φαντασίας, Σπύρος Δ*, εξακολουθεί να παραμένει άγνωστος, δέκα χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου. Ο Μάνος Γρηγορίου, απόφοιτος ΑΣΟΕΕ, τραπεζικός υπάλληλος και συνεργάτης του περιοδικού Ε.Φ. "Κοσμοδρόμιο" αναλαμβάνει να κάνει έρευνα... Ένα μυθιστόρημα για την επιστημονική φαντασία, με γρήγορους ρυθμούς, χιούμορ και ανατροπές. Σε κάποιες στιγμές ο συγγραφέας μας κλείνει το μάτι : ο "μπλε κομήτης" στο βιβλίο είναι ένα πολύ ιδιαίτερο κοκτέιλ, ενώ τον "Αλλόκοσμο επισκέπτη" τον έχει γράψει ο Γιαννάκης Σπυρόπουλος... Ένα μυθιστόρημα για τη σημερινή γενιά των τριαντάχρονων, μιας γενιάς που μεγάλωσε στη σκιά των μνημονίων.