Stof van dromen is een bundel verhalen en beschouwingen van een reiziger in het niemandsland tussen oude religie en nieuwe wetenschap. Beide pogen ons mens, wereld en toekomst te verklaren, beide kennen hun dogma's, rituelen en openbaringen. De schrijver, als agnostisch reiziger tussen Franeker en Jeruzalem, Venetië en Moskou, kijkt naar de christelijke verbeelding, die onze westerse samenleving tweeduizend jaar geleden heeft gestempeld maar nu wordt afgelost door de moderne natuurwetenschap, die ons laat weten een vergankelijk toevalsproduct in een koud heelal te zijn. Waar de mens maar een beperkte hoeveelheid werkelijkheid kan verdragen, schept hij zich nieuwe beelden en mythen om het bestaan zin en betekenis te geven. Over dat breukvlak tussen geloven en weten gaat dit reisverslag, over de stof van dromen.
In dit boek staat een verzameling essays door A.J. Dunning. Het is een zeer persoonlijke poging om wetenschap, filosofie en religie te verenigen. Helaas even saai als hoogdravend. Ik kon er niet doorheen komen en door mijn vorderende leeftijd heb ik nog maar bitter weinig leestijd over. Die kan ik niet besteden aan deze gestolde pap die mijn hersencellen dusdanig verkleeft dat ik het verder lezen als strafwerk ga beschouwen. Weg ermee!
Een boek van ruim 220 pagina's met geschiedkundige verhandelingen over hoe geloof, wijsgerigheid en wetenschap vaak dicht bij elkaar staan en toch uitsluiten. Iedere verhandeling wordt afgesloten met een synthese naar de moderne tijd. Hoewel de stof helder en toegankelijk wordt gepresenteerd, staan er ook veel generalisaties in, lees: verzinsels. Daarnaast veel metaforen die gebrekkig aansluiten op het onderwerp, vergelijkingen die al snel mank gaan enzovoorts. Naast het stilisme, is er ook wel wat aan te merken op de syntax: onderwerp en persoonsvorm die niet bij elkaar horen, foutieve meervoudsvormen, mengeling van tegenwoordige tijd en verleden tijd.